روزنامه‌های تهران، تندروها تندتر از پیش علیه دولت

  • 28 مهٔ 2017 - 07 خرداد 1396

روزنامه‌های امروز صبح تهران، یکشنبه ۷ خرداد همچنان به مباحث انتخاباتی ادامه داده‌اند. مخالفان دولت تندتر از پیش به دولت روحانی تاخته و در پاسخگویی به سخنان انتخاباتی وی نوشته‌اند. هواداران دولت با احتیاط بیشتر از گذشته خواستار آرامش برای پیشبرد اهداف دولت شده‌اند.

انتخابات هیات رییسه مجلس و احتمال کنار گذاشتن علی مطهری نماینده منتقد از نایب رییسی، شورای جدید شهرها و از جمله مساله تعیین شهردار تهران از جمله مباحثی است که زمینه های تازه ای برای اختلاف بین جناح ها گشوده و حتی در میان رسانه های هوادار دولت نیز مخالفت هایی ایجاد کرده است.

حق نشر عکس Vaqayeh
Image caption تیتر و عکس صفحه اول وقایع اتفاقیه در اولین روز رمضان

۲۳ میلیون نفر حق اعتراض ندارند

محمد صفری در سیاست روز نوشته: بیش از ۲۳ میلیون نفر به آقای روحانی رأی دادند،‌ رأی اکثریت مردم باید محترم شمرده شود و هیچ کس حق ندارد نسبت به آن شک و تردید کند،‌ شورای نگهبان هم آن را تأیید کرده است پس حجت بر همه تمام است.

اما رأی به رئیس جمهور نشان می‌دهد که اکثریت مردم، از وضعیت اقتصادی کشور راضی هستند، این ۲۳ میلیون نفر همه از شغل برخوردارند و معیشت مناسبی هم دارند. آن ها اعتقاد دارند که توافق هسته‌ای یا همان برجام توانسته است بر اوضاع سیاسی و اقتصادی کشور تأثیر مثبت بگذارد.

این روزنامه اصولگرا در دنباله سرمقاله خود پرسیده رای دهندگان به روحانی بر اساس چه شرایطی به او رأی داده‌اند، و خود جواب داده: اگر بر اساس رضایت باشد که به نظر می‌رسد همینگونه است،‌ پس حق اعتراض در چهار سال آینده برای آنها وجود نخواهد داشت. اگر در چهار سال آینده باز هم شرایط همچون چهار سال گذشته بود، و شرایط اقتصادی هیچ تغییر نکرد و حتی با پس رفت هم روبرو گشت،‌ نباید به خود اجازه دهند نسبت به آن اعتراض کنند.

سیاست روز مدعی شده که: این حق اعتراض به آنهایی باید داده شود که به آقای روحانی رأی ندادند و اکنون مطالبات آنها بر زمین مانده است. آنها خواسته‌هایی دارند و مطالباتی که باید برآورده شود. هر چند به روحانی رأی نداده‌اند اما آقای روحانی رئیس جمهور کشور است علاوه بر این ۱۶ میلیون نفر، حدود ۱۴ میلیون نفر هم در انتخابات شرکت نکردند. آنها هم حق دارند اگر در چهار سال پیش رو دولت تدبیر و امید ضعف داشت اعتراض کنند.

وقتی رییس جمهور تخریب می‌کند

حسن رشوند در مقاله ای در روزنامه جوان با اشاره به تصویب قانون مقابله با اقدامات بی ثبات کننده ایران در سنای آمریکا نوشته: كميتهسنا بلافاصله پس از انتخابات رياست جمهوري ايران و با توجه به آنكه گزينه ايده‌آل آنها بار ديگر بر كرسي قدرت اجرايي كشور تكيه زده، اقدام به چنين كاري كرده است و فراتر از اين اقدام، ‌نفس كاري است كه صورت گرفته است. در طرح برنامه موشكي ايران و نقض حقوق بشر و كمك ايران به گروه‌هاي تروريستي ـ بخوانيد نيروهاي مقاومت ـ مبنا بوده است.

نویسنده با این پرسش که هدف گرفتن سپاه پاسداران با کدام چراغ سبز صورت گرفته، به اظهارات و رفتارهاي انتخاباتي كانديدايي اشاره کرده كه امروز بر سرير قدرت اجرايي كشور تكيه زده و افزوده: چه انتظاري از مقامات امريكايي داريم وقتي رئيس‌جمهور فعلي و كانديداي ديروز براي از گردونه خارج كردن رقيب خود متوسل به تخريب نهادهاي قانوني اين كشور مي‌شود و به كرات وقتي سخن از سرمايه‌گذاري مي‌شود، نوك پيكان حمله خود را متوجه سپاه پاسداران كرده و به صراحت قرارگاه خاتم‌الانبيا را مانع بزرگ سرمايه‌گذاري و فعاليت بخش‌هاي غيردولتي در اقتصاد ايران معرفي مي‌كند.

روزنامه سپاه پاسداران در نهایت به این جا رسیده که: با این رفتار و گفتار چگونه مي‌توان انتظار نداشت كه دشمن قسم‌خورده كه با اساس پيشرفت كشور به دست نيروهاي توانمند انقلابي مخالف است، يكباره در سر سوداي تحريم را نپروراند و به بهانه فعاليت موشك‌هاي بالستيك، سپاه را در تيررس تحريم قرار ندهد و كشور را از خدمات بي‌منت و صادقانه مجموعه‌اي پرتلاش محروم نكند.

جنایت در جمهوری اسلامی؟

کیهان در یادداشت روز خود خطاب به اعضای کابینه و روحانیونی که تمام قد به حمایت از حسن روحانی پرداختند، از آن ها پرسیده: آیا آن بخش از نظرات اعلام شده آقای روحانی را که در نفی برخی از مبانی نظام و انقلاب بوده است را هم تأیید می‌کنند؟! مثلاً و فقط به‌عنوان یک نمونه آیا معتقدید که جمهوری اسلامی ایران در طول حیات ۳۸ ساله خود به زندانی کردن و اعدام افراد بی‌گناه مشغول بوده است. منظور ایشان اعدام و زندانی کردن مجرمان نبوده، چرا که از اعدام و زندانی کردن افراد طی ۳۸ سال گذشته با عنوان یک اقدام زشت و پلشت و جنایت‌آمیز یاد کرده است وگرنه اعدام فلان قاتل یا تروریست بمب‌گذار و آدمکش و یا زندانی کردن فلان سارق و متجاوز به جان و مال و ناموس دیگران که جای اعتراض ندارد.

به نظر حسین شریعتمداری در این مقاله: آقای روحانی بی‌آنکه بخواهد، اسلام، انقلاب، حضرت امام راحل و تمامی مسئولان نظام را به جنایت متهم کرده است و این در حالی است که خود ایشان طی ۳۸ سال گذشته یکی از مسئولان بلندپایه امنیتی کشور بوده است. بنابراین اگر در ادعای خود صادق باشد، بدیهی است که خود ایشان از اتهام جنایت مبرا نیست و تعجب‌آور است که با وجود این ادعا چگونه می‌تواند حضور خود در جایگاه ریاست جمهوری کشور را توجیه کرده و توضیح بدهد.

این روزنامه تندرو در نهایت تهدید کرده که: اگر آقای روحانی که آشکارا - و انشاءالله بی‌آن که بخواهد - به انقلاب تهمت زده است، حاضر به عذرخواهی علنی نیست، چرا شما آقایان با صراحت اعلام نمی‌کنید که این بخش از اظهارات و سایر بخش‌های هنجارشکنانه ایشان را قبول ندارید. مگر حفظ نظام اوجب واجبات نیست؟ لازم است از آقای روحانی بخواهید که هر چه زودتر اشتباه بزرگ خود را با پوزش از ملت جبران کند و در غیر اینصورت شما آقایان موضع خود را به صراحت مطرح کنید.

دوستی ساده ما

محمدامین فرشادمهر در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: از قدیم گفتن زمستون می‌ره و روسیاهی به زغال می‌مونه که البته ربطی به چیزی که می‌خوام بگم نداره. در واقع می‌خواستم بگم که انتخابات میاد و می‌ره و چیزی که همیشه می‌مونه همین رفاقت‌ها و دوستی‌هاست. مثلاً در جریان انتخابات اخیر شاهد دوستی و اخوت کم‌نظیری بین ستادها و طرفداران دو کاندیدای اصلی بودیم. به‌عنوان نمونه، قبل از آغاز رأی‌گیری، یک سری اشیا کف خیابون به چشم‌مون می‌خورد که بعد از کلی دقت و کنجکاوی و ارسال برای بخش تشخیص هویت پزشکی قانونی می‌فهمیدیم بنر دکتر روحانیه.

به نوشته این طنزنویس: همین که یک عده جَک و جَوون، نیمه‌های شب میان بنرها رو باز و با قمه و قداره به قسمت‌های مساوی تقسیمش می‌کنن تا بعد از انتخابات کار ستاد دکتر روحانی راحت باشه، نشان از دوستی و اخوت تو رگی این عزیزان داشت. یا بعد از پایان رأی‌گیری و در هنگام شمارش آرا اگر شما گروه‌های تلگرامی رو خوب رصد می‌کردید، می‌دیدید عده‌ای از مخالفان دکتر روحانی تأکید داشتن که چیزی که اهمیت داره فقط و فقط (با تشدید روی ق) حضور میلیونی مردم پای صندوقه. وگرنه این صندلی‌ها رو کی داده، کی گرفته؟! بعدش هم با بغض می‌دویدن تو اتاقشون و در رو می‌بستن.

ستون طنز روزنامه ایران به این جا رسیده که: بعد از انتخابات هم به غیر از یکی دو مورد تهدید به قتلی که الکی شلوغش کرده بودن (انگار چی شده یه قتل ساده است دیگه)، صحبت‌هایی شنیدیم از اینکه باید رأی‌ها از ۱۶ به ۱۹ و از ۲۳ به ۲۱ تغییر کنه که خب لزوم همگرایی و دوستی و اخوت و صمیمیت رو تا تَه مشاهده می‌کردیم.

حق نشر عکس Zardkhashouei
Image caption کارتون مسعود ضیایی زردخشویی

رای حلال و رای حرام

اعتماد در سرمقاله خود بدون اشاره به خطبه های نماز جمعه این هفته تهران نوشته کسانی که رای ها را حلال و حرام کرده اند شايد تصور مي‌كنند كه راي رييسي حلال است به اين دليل كه آنان آگاهانه‌تر راي داده‌اند.در حالی که اين سخن محل خدشه است. معلوم است كه اكثر هواداران رييسي را كساني تشكيل مي‌دادند كه كاري به برنامه و توانايي او نداشتند و با قبول وعده‌هايش به او راي دادند. همچنين بخشي از راي‌دهندگان به رييسي از سر تقليد و تبعيت از نظر نهادهايي خاص به سمت او گرايش پيدا كردند. برخي هم براي مخالفت با دولت به رييسي گرايش پيدا كردند بدون آنكه او را بهتر بدانند.

این روزنامه اصلاح طلب نوشته: شايد مدعي باشند روش كسب راي و جلب نظر مردم شاخص اصلي حلال بودن راي است. آنان مدعي هستند كه راي رييسي با رعايت اخلاق به دست آمده است و دولتيان در اين زمينه كم آوردند. اين ادعا با هزاران دليل و مدرك قابل خدشه است. آيا در جريان تبليغات انتخاباتي دروغ گفته نشد؟ آيا دستاوردهاي بزرگ دولت را ناچيز جلوه ندادند؟ آيا دست به وارونه جلوه دادن آمارها و ارقام نزدند؟ آيا تهمت نزدند و نسبت‌هاي خلاف به رييس‌جمهوري و اطرافيانش ندادند؟ آيا از اموال بيت‌المال و بودجه عمومي براي حمايت از نامزد خودشان استفاده نكردند؟

در دنباله پرسش های اعتماد آمده: آيا نهادهاي انقلابي و خاص براي حمايت از نامزد آنان با تمام وجود وامكانات وارد صحنه نشدند؟ آيا وضعيت دولت روحاني را در قياس با دولت احمدي‌نژاد بدتر جلوه ندادند در حالي كه با همه شاخص‌ها، وضعيت بهتر شده است؟ آيا با مطرح كردن وارونه ماجراي سند ٢٠٣٠ يونسكو و با بسيج همه امكانات از جمله با اعزام صدها طلبه جوان به سراسر كشور مدعي هزاران امر خلاف عليه دولت نشدند؟ اين فهرست را مي‌توان بسيار بلند و بلندتر كرد.

چهار سال مانند دولت خاتمی

احمد شيرزاد در مقاله‌ای در شرق نوشته: دامن‌زدن برخي رسانه‌ها و يک جريان سياسي خاص به مطالبات مردم در ماه‌هاي منتهي به انتخابات، براي شکست حسن روحاني، نتوانست براي آنان کارگشا باشد و حالا بعد از ناکامي ٢٩ ارديبهشت، به‌دنبال دميدن بيشتر بر تنور مطالبات عمومي هستند. در روزهايي هستيم که ٢٠ سال از دوم خرداد ٧٦ مي‌گذرد و تجربه خطير آن دوران، پيشِ‌روي مردم قرار دارد. مجموعه کساني که به‌دنبال زندگي بهتر در ايران سرفراز هستند، تجربه خاصي از آن روزها تا امروز دارند.

نماینده مجلس ششم افزوده: وقتي جنبش اصلاحات پيروز شد، فشار به دولت خاتمي براي اينکه در مدت کوتاهي تغييرات جدي در همه سطوح رخ دهد، افزايش يافت. توقع اين بود که دولت در همان يک سال اول، تمام درها را باز کند و همه اصول مصرح در قانون اساسي، بي‌کم‌و‌کاست دنبال شود. وقتي مجلس ششم با رأي گسترده حاميان اصلاحات تشکيل شد، مطالبات ديگر توصيف‌شدنی نبود. در روزهاي گذشته حس احترامي که طرفداران روحاني و اصلاحات به نمايندگان مجلس ششم داشتند، افتخارآميز بود؛ نکته‌اي که در چهار سال مجلس ششم به اين شکل نبود.

نویسنده مقاله شرق به این جا رسیده که امروز تمام مطالبات زمين‌مانده در دوره‌هاي گذشته، يکجا از يک دولت، مجلس يا شوراي شهر خواسته می شود، حتما اين نهادها را به زانو درخواهد آورد. اتفاق ديگري که در آن مقطع، اين رويه را شدت مي‌بخشيد، عملکرد صداوسيما و تريبون‌هاي گسترده جناح راست بود که به‌شدت به مطالبات دامن مي‌زدند؛ آن‌چنان شديد که گويي سردمدار اپوزيسيون هستند.

دیگ در هم جوش انتخابات

شهروند در سرمقاله خود انتخابات را دیگ جوشانی توصیف کرده که هنوز در جوشش است و نوشته: کسی که وارد انتخابات می‌شود، هدف اصلی او جلب رأی مردم است، بنابراین باید مطلوبیت‌های مردم و گروه‌های گوناگون آن را مورد توجه قرار دهد، شاید تنها نامزدی که با این هدف وارد میدان نشد، هاشمی‌طبا بود. او هیچ کوششی برای جلب حتی یک رأی هم نکرد. به معناي دقیق وارد این دیگ نشد. البته آقای‌ هاشمی‌طبا می‌توانست چنین کند، ولی از آن‌جا که فقط درپی زدن حرف‌هایی بود که گمان می‌کرد جامعه باید از آن مطلع شود، رفتار متفاوتی را پیشه کرد.

مقاله شهروند در مقابل افزوده: رفتار آقای قالیباف و انتخاب ادبیات تهاجمی و تخریبی وی بود که اثرات منفی زیادی گذاشت. او و گروه مشاورانش که گمان می‌کردند از این طریق می‌توانند رأی به‌دست آورند، رفتاری را به نمایش گذاشتند که هیچ‌گاه در سیاست ایران سابقه نداشته است؛ حتی در‌ سال ٨٨ نیز تا این حد از تخریب را شاهد نبودیم، ولی این رفتار، مطلوب مردم واقع نشد. پس ازمناظره اول و دوم حتی علاقه مردم به مشارکت در انتخابات کاهش یافت و بدتر از آن آرای آقای قالیباف نیز بشدت افت کرد. اینها شواهدی بود بر رد این نگاه نزد مردم.

شهروند دومین رفتار عجیب انتخاباتی را دیدار آقای رئیسی با تتلو دانسته و افزوده: این دیداری بود که پس‌لرزه‌های آن همچنان وجود دارد، ولی فلسفه اساسی این دیدار جلب آرای وی و طرفدارانش بود. همان کاری که به‌عنوان گرفتن چهارتا رأی حلال شناخته شد. این رفتار اوج تغییرپذیری نامزدها در دیگ جوشان انتخابات بود. یک خواننده زیرزمینی با بدنی سراسر تتو و خالکوبی شده و با آن سابقه‌ای که خودش درمعرفی خود منتشر کرده، به دیدار تولیت آستان قدس و نامزد اصولگرایان می‌رود و با تی‌شرتی که همه تتوهایش را به نمایش می‌گذارد و از موضع بالا رهنمود می‌دهد.

به نظر شهروند: این دیدار درمعنادادن به انتخابات بسیار مهم و مثبت بود و در کلیت آن قابل دفاع است. هرچند ممکن است مصداق آن جالب نبود، ولی انتخابات برای پاسخ‌دادن به همین خواسته‌هاست، بدون این کارها رأی به ‌دست نمی‌آید و دراین میان نیز هرکس گروه‌های مرجع خاصی را جذب خواهد کرد.

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون مهدی عزیزی، شهروند

در همچنان بر پاشنه سابق می‌چرخد

همدلی در مقاله ای ضمن انتقاد از صدا و سیما نوشته: درِ رسانه ملی همچنان بر پاشنه سابق می‌چرخد و انگار نه انگار که انتخاباتی برگزار شد و مردم برخلاف توصیه‌های صریح و ضمنی رسانه ملی کسی دیگر را برگزیده‌اند و به طرف مقابل «نه» گفته اند. صداوسیما همچنان حملات خود به رئیس جمهور را بر اساس تصمیمات دوره تبلیغات ادامه می‌دهد، ولی این بار دیگر یک نامزد را تخریب نمی‌کند که دهانه آتش‌بار خود را به سمت رئیس جمهور پیشین و منتخب کنونی گرفته است.

مقاله به عنوان نمونه اشاره کرده:شبکه «افق» که پیش از این از سوی کارشناسان رسانه به عنوان رسانه‌ای برای جبهه پایداری؛ طیف تندروی مخالف دولت ارزیابی شد، همچنان با استفاده از امکانات بیت‌المال، رئیس جمهور و دولت جمهوری اسلامی را - که موافق منویات این طیف سیاسی نیست -تخریب می‌کند و در حقیقت گویی مناظرات تلویزیونی دوره انتخابات همچنان ادامه دارد.

به نوشته همدلی برنامه «جهان‌آرا» که یکی از برنامه‌های این شبکه است، یکی از شناخته شده‌ترین چهره‌های رسانه‌ای مخالف دولت و اصلاح‌‌طلبان و وابسته به جبهه پایداری را به عنوان مجری به خدمت گرفته است که حتی اگر بخواهد نمی‌تواند احساسات خود بر ضد دولت و اصلاح‌طلبان را بروز ندهد، چه برسد به این که می‌خواهد و به خوبی نیز این تریبون مردمی را به خدمت اهداف سیاسی خود به کار می‌گیرد.

اما روزنامه صبح نو در سرمقاله خود برعکس همدلی ادعا کرده که صدا و سیما به نفع دولت رفتار می کنند، چرا که نوشته:

ستاد تبلیغاتی آقای حسن روحانی در سازمان صدا و سیما ظاهراً تعطیل نشده و با وجود اتمام انتخابات هنوز با همان انگیزه‌های سبز و بنفش به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

مثال روزنامه هوادار شهردار تهران این است که: جمعه‌شب گذشته و با اتمام سریال دیوار به دیوار، دقایقی از آنتن رسانه ملی در شبکه سه به پخش (مثلاً) پشت صحنه‌های این سریال اختصاص یافت ولی در واقع عوامل سریال با به تن داشتن لباس‌هایی به رنگ ستاد تبلیغاتی آقای روحانی و پخش آهنگی که یک خواننده استودیویی به ستاد مذکور تقدیم کرده، به جشن انتخاباتی پرداختند و عجیب‌تر اینکه همین برنامه مجدداً در روز بعد و در نوبت تکرار دوباره به روی آنتن رفت.

صبح نو بر این اساس نتیجه گیری کرده در جریان انتخابات هم صدا و سیما در برابر اظهارات غیرقانونی و اتهامات عجیب و غریب آقای روحانی، از جایگاه و شأن رسانه ملی هیچ گونه دفاعی نکرده. در حالی که جا دارد رئیس رسانه ملی پس از یک سال دوره صبر و مدارا که رئیس جمهور با وعده تأمین اعتبارت این سازمان ، عملاً آن را به گروگان گرفته است، صادقانه با مردم و کارکنان این سازمان مشکلات خود را در میان بگذارد و از تاراج تتمه آبرو و اعتبار رسانه ملی بپرهیزد.

حق نشر عکس Qanoon
Image caption کارتون حامد بذرافکن، بی قانون

حرام اندر حلال

علیرضا لبش در صفحات طنز بی‌قانون نوشته حالا که بحث رای حلال و حرام این روزها داغ است. ما به موارد دیگری که حلال و حرام دارد اشاره می‌کنیم و اول از فیلم و سریال حلال شروع کرده: فیلم و سریال حلال در صدا‌و‌سیما یا تولید می‌شود یا قلپی از یک جای دیگر برداشته می‌شود و پس از جرح و تعدیل توسط صدا‌و‌سیما پخش می‌شود. مثال خوب سریال حلال وطنی، معمای شاه است که ۲۰ میلیارد هزینه شد تا به مردم ثابت شود که رژیم پهلوی، خوب نبوده است و فاسد بوده و شاه و اطرافیانش به جای اینکه به فکر مردم باشند، مدام بیلیارد بازی می‌کنند، نتیجه‌ای که مردم سال ۵۷ به آن رسیده بودند که انقلاب کردند.

به نظر طنزنویس: مثال خوب فیلم و سریال حلال خارجی، فیلم‌های هالیوودی است که بدون پرداخت کپی‌رایت یا حق مولف هر روز در عید و عزا با جرح و تعدیل از شبکه‌های داخلی پخش می‌شود؛ البته دوستان در تلویزیون آن‌قدر تغییرات در اصل سریال ایجاد می‌کنند که سازنده سریال هم دیگر سریال خودش را تشخیص نمی‌دهد و در بعضی مواقع سریال را دوباره به یک اسم دیگر به سازنده‌اش می‌فروشند که این حلال اندر حلال است.

طنزنویس بی‌قانون در مورد موسیقی حلال نوشته: قطعا وقتی بحث از موسیقی حلال می‌شود، معیارش امیرحسین مقصودلو یا همان تتلوی خودمان است. موسیقی هی جیگیلی جیگیلی جیگیلی معیار شناخت موسیقی برتر است. هر چقدر موسیقی جیگیلی‌تر باشد، حلال‌تر است.

اخبار حلال را هم چنین توصیف کرده: پیش از این خبرگزاری‌هایی که اخباری مبنی بر بیکاری و نابودی اقتصاد و بنیان‌های خانواده در غرب را مخابره می‌کردند، خبرگزاری‌های حلال بودند اما این روزها خبرگزاری‌هایی که اخباری مبنی بر بیکاری و گرانی و نابودی بنیان‌های اقتصادی و خانواده و مرگ بر کشور یونسکو را مخابره می‌کنند، جزو خبرگزاری‌های حلال هستند.