روزنامه‌های تهران، به آمریکا اعتماد نمی‌توان کرد

روزنامه‌های امروز صبح تهران در عنوان‌های اصلی خود در آستانه سفر رییس‌جمهور و وزیر خارجه به نیویورک و شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل، نسبت به تصمیم‌های جدید آمریکا و تحریم‌های تازه علیه ایران واکنش نشان داده و برای مقابله با آمریکا راه هایی پیشنهاد کرده اند. در میان این مقالات و گزارش ها به خصوص سرنوشت هواپیماهای خریداری شده برای ناوگان مسافری کشور را با اهمیت دیده شده.

تردید در مفیدبودن تصمیم های تازه در مورد اشتغال زنان از جمله مواردی است که در روزنامه های امروز آمده است.

حق نشر عکس Aftab Yazd
Image caption تیتر و عکس صفحه اول آفتاب یزد

پیگیری منافع ملی ایران در نیویورک

علیرضا رحیمی در سرمقاله روزنامه ایران نوشته: نشست مجمع عمومی سازمان ملل در شرایطی برگزار می‌شود که تحولات قابل توجهی در یک سال گذشته در جهان رخ داده است. این تحولات رویکرد جدی و اثرگذار سازمان ملل و را در مجمع عمومی طلب می‌کند. ورود تبعیض‌آمیز شورای امنیت به مسائل و بحران‌های بین‌المللی چنان که در فاجعه کشتار مسلمانان میانمار رخ داد، نشان دهنده آن است که مجامع مسئول و وابسته به سازمان ملل از جمله شورای امنیت نتوانسته‌اند در شأن بشر و حقوق بشر عمل کنند.

به نظر مقاله روزنامه دولت: در نگاه خرد هم موضوعاتی همچون بدعهدی امریکا نسبت به توافق بین‌المللی برجام از جمله موضوعاتی هستند که می‌توانند در خلال این نشست جهانی طرح و مورد بحث و بررسی قرار گیرند. با لحاظ وجود این مسائل خرد و کلان باید گفت که سفر امروز رئیس جمهوری ایران به نیویورک و حضور در مجمع عمومی سازمان ملل چه از حیث محتوای سخنرانی و چه از نظر دیدارها و رایزنی‌هایی که در حاشیه این مجمع برگزار می‌شود، حائز اهمیت است.

این نماینده مجلس در مقاله روزنامه ایران ابراز امیدواری کرده روحانی در سال اول از دومین دوره ریاست جمهوری خود ، در جمع رهبران جهان برای ایجاد همگرایی به نفع بهبود وضعیت حقوق بشر در دنیا تلاش کند. همچنان که ایشان در سال اول دوره یازدهم ریاست جمهوری ایده «جهان عاری از خشونت و افراطی‌گری» را مطرح کرد، به نظر می‌رسد در دوره جدید و به اقتضای رویدادهای جاری و در عین حال امتداد یافتن آن نگاه ایران می‌تواند پیشقدم و پیشنهاد دهنده موضوع «جهان عاری از سلاح‌های هسته‌ای» باشد.

طوری حرف نزند که صندلی‌ها خالی شوند

آساره کیانی در گزارش اصلی همدلی نوشته: شکل حرف زدن‌آدم‌ها و اظهارنظرهایشان بستگی بسیار بالایی به جایگاهشان دارد؛ مثلا اگر از یک کارشناس علوم ارتباطات که سال‌هاست در حوزه برندینگ و استراتژی رسانه فعالیت می‌کند، درباره سخنرانی رئیس‌جمهور در اجلاس سالانه سازمان ملل و قرارگرفتنش بر صندلی این سازمان، بپرسید نه تنها کلیدواژه‌هایی را برای شخص رئیس‌جمهور مشخص می‌کند که در گفته‌هایشان از عبارات و واژه‌های تخصصی برای بخش محتوایی نیز استفاده کرده، ضمن این‌که به زبان بدن و لحن رئیس‌جمهور هم بی‌توجه نمی‌ماند.

به نوشته گزارشگر: همین سوال را اگر از مغازه‌دار نزدیک محل کارتان جویا شوید، به سمت حق و حقوق ازدست‌رفته مردم هدایت خواهید شد و این‌که آقای رئیس‌جمهور باید بایستد، از ما دفاع کند و نگذارد کسی از بالا دستور بدهد؛ البته هم در گفته‌های او هم گفته‌های یک خانم ۶۰ ساله خانه‌دار این‌طور می‌نماید که هنوز دل پُری از شکل حرف‌زدن محمود احمدی‌نژاد (‌رئیس دولت‌های نهم و دهم ) وجود دارد.

همدلی نوشته آن‌ها می‌گویند:«‌رئیس‌جمهور نباید طوری حرف بزند که صندلی‌ها خالی شوند»؛ ضمن این‌که حقمان را بگیرد، دعوا و مرافعه هم راه نیاندازد و این همان صلح و مدارا و تعامل درعین برخورد و لحن جسورانه‌ای است که استراتژیست‌ها با زبان دیگری بیانش می‌کنند. رئیس‌جمهور قرار است در سازمان ملل حاضر شود؛ این اتفاق، ۲۵ سپتامبر هر سال مقارن با 5 مهرماه، رخ می‌دهد.

آدامس را نجویده پس گرفتند

کیهان برخلاف روزنامه های میانه رو و هوادار دولت که از تمدید لغو تحریم ها توسط ترامپ به این نتیجه رسیده اند که برجام اراده ترامپ را ضعیف کرده همچنان بر نظر مخالف خود با مذاکرات هسته ای ادامه داده و با علامت های استفهام متعدد نوشته: آیا هنوز هم برجام را فتح‌الفتوح! بزرگترین دستاورد تاریخ ایران! معجزه قرن! تسلیم قدرت‌های بزرگ جهان در مقابل ایران! و... می‌دانند. اگر پاسخ منفی است که نمی‌تواند منفی نباشد، برای خروج از فاجعه‌ای که به بار آمده و خسارت محضی که به ملت و نظام تحمیل شده است چه راهکاری را در نظر گرفته و کدام چاره‌ای را اندیشیده‌اند؟

حسین شریعتمداری در این مقاله تاکید کرده: خسارت محضی که با برجام پدید آمده حکایت از آن دارد که اعضای تیم هسته‌ای ایران، ضمن تخصص در برخی رشته‌ها، از کارآمدی کافی برای حضور در چالش هسته‌ای و نیز هوشمندی و درایت لازم برای مقابله با حقه‌ها، فریبکاری‌ها و دروغپردازی‌های حریف برخوردار نبوده‌اند و به همین علت از آوردگاه هسته‌ای نه فقط دست ‌خالی بازگشته‌اند، بلکه امتیازات فراوانی را به حریف واگذار کرده‌اند که بازیابی آن، اگرچه ناممکن نیست ولی با تحمل خسارت‌های فراوان دیگر همراه است.

مدیر کیهان در نهایت پیشنهاد کرده: با خارج کردن پرونده هسته‌ای از اختیار دولت و سپردن آن به هیئت یا شورایی مرکب از کارشناسان ورزیده‌ هسته‌ای و حقوقدانان کار‌آزموده که یک یا دو مسئول دولتی نیز می‌توانند در آن حضور داشته باشند. بی‌آن که تصمیم‌نهایی منحصرا برعهده دولت باشد. و دیگر این که مقابله متوازن با نقض عهدهای آمریکا و متحدانش. به عنوان مثال در مقابل هر یک از نقض عهدها می‌توانیم بخشی از امتیازاتی را که واگذار کرده‌ایم پس بگیریم. آغاز غنی‌سازی ۲۰ درصدی، شروع تحقیق و توسعه در فردو، بکارگیری سانتریفیوژهای حذف شده در نطنز.

حق نشر عکس Shahrvand
Image caption کارتون مهدی عزیزی. شهروند

انتطار بیهوده از اروپا

حسن رشوند در مقاله‌ای در جوان با اشاره به گفته های رییس جمهور روحانی در دیدار با رییس مجلس بلژیک نوشته وقتی رئيس‌جمهور از اتحاديه اروپا انتظار دارد كه به طور كامل به توافق برجام عمل كند و به امريكا هم نسبت به پايبندي به تعهداتش در برجام فشار آورد و به آنها پيام قاطعي داده شود، عملا اعتراف كرده‌ اروپا بر اجراي كامل توافق برجام پايبند نبوده است و كساني كه در مقام تعهد به يك توافق، با اراده و از سر تأمل، تعلل كرده‌اند، آيا شايستگي توصيه به طرف ديگر مذاكره در اين توافق را كه امريكاست، دارند؟

روزنامه مخالف دولت تاکید کرده: اروپا و امريكا در اجراي تعهدات برجام در يك پازل به صورت هماهنگ عمل مي‌كنند. اينكه در بانك‌هاي اروپايي براي ارتباط با ايران همچنان بسته مانده و اروپايي ها به ايران مي‌گويند، امريكايي‌ها گفته‌اند با ايران حق تبادل بانكي و بازگشايي اعتباري را نداريد، بلژيك در كجاي معادله رايزني با امريكا براي رفع چالش‌هاي تعهدات برجام مي‌تواند قرار گيرد.

جوان در نهایت نوشته: دولتمردان ما بايد به اين درك واقع‌بينانه برسند كه برجام خوب يا بد هر‌چه بود همين است و بايد از آنچه از اين سند باقي‌مانده و تعهداتي كه غرب اعم از امريكا يا اروپا به واسطه آن داده است به درستي استفاده كند و براي فشار به طرف مقابل ذره‌اي كوتاه نيايد و به جاي به‌كارگيري «ديپلماسي التماس» از «ديپلماسي اقتدار» براي بيان خواسته‌هاي حق خود بهره گيرد. اين اشتباهات هم رخ داده است و ديگر كاري از دست ما ساخته نيست.

گزینههای اقدام علیه آمریکا

محمد علی حسینی در مقاله ای در شرق اظهارات تازه نیک هیلی نماینده دایمی آمریکا در سازمان ملل را یادآوری کرده که کوشیده تا برجام را امنیتی کند و از جمله گفته این مسئله به امنیت ملی آمریکا ارتباط دارد نه امنیت اروپا و ضمن سرزنش‌كردن اروپاییان به دلیل درخواست از آمریکا برای وظیفه‌شناسی در قبال برجام، تأکید می‌کند: «من هم می‌دانم که متحدان اروپایی ما خواستار ماندن آمریکا در توافق هستند. اروپایی‌ها نمی‌توانند چنین چیزی از ما بخواهند. وظیفه ما جلب رضایت اروپایی‌ها نیست بلکه تأمین امنیت مردم آمریکاست».

به نظر سخنگوی پیشین وزارت خارجه: جمع‌بندی اظهارات نماینده آمریکا در سازمان ملل حکایت از روند رو به فزونی انزوای سیاسی آمریکا حتی در میان متحدان خود دارد اما اینکه آیا این انزوای سیاسی یا اختلاف نظرها میان آمریکا و اروپا قابلیت ایجاد تغییر در رویکرد دولت کنونی این کشور درباره پایبندی به تعهدات مندرج در بندهای مختلف برجام را دارد یا خیر؛ سؤالی است که با توجه به سوابق سوء فراوان آمریکاییان و پافشاری آنان بر بدعهدی، تردیدی در پاسخ منفی صریح به آن باقی نمی‌گذارد.

مقاله شرق به این جا رسیده که: نحوه تعامل ایالات متحده با توافق هسته‌ای تجربه گران‌بهایی است که به‌خوبی نشان می‌دهد بی‌اعتمادی به آمریکا بی‌دلیل نیست. اعلام مواضع منسجم مسئولان در برابر بدعهدی‌های مکرر آمریکا نیز این امید و انتظار را ایجاد کرده که ایران، اضافه بر مواضع اعلامی محکم و به‌موقع، از گزینه‌های اقدامی و اجرائی مؤثر و کارآمد نیز در قبال رفتارهای نابهنجار دولت کنونی آمریکا برخوردار است.

از آزادی گفتن

محمدامین فرشادمهر در ستون طنز روزنامه ایران به چهارمین سالگرد تأسیس مجموعه طنز فراجناحی دکتر سلام اشاره کرده و نوشته: آنچه که از این جشن بسیار سر و صدا کرد، اعتراض دکتر سلامی‌ها و رسانه‌هایشان به جابه‌جایی محل برگزاری این جشن بود. به ادعای ایشان قرار بوده جشن در ورزشگاه دوازده هزارنفری آزادی برگزار شود اما با کارشکنی‌های دولت، مجوز جشن لغو شده و جشن در ورزشگاه شهدای هفتم تیر برگزار شده.

طنز نویس افزوده: در نتیجه دکتر سلامی‌ها در رسانه‌هایشان از «بسته شدن راه آزادی» سخن گفتند، یا از کف دستشان کمک گرفتند و روی آن با ماژیک نوشتند: «آزادی من کو؟»، یا شعار دادند «دَلامی (دکتر سلامی) می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد»، یا اشاره کردند که در جشن ما بانوان در ورزشگاه آمده‌اند اما دکتر روحانی برای ورود بانوان به ورزشگاه چه کرد؟‌ صحبت برخی عزیزان از آزادی مثل مهربانی فردی است که به گوسفندی تشنه جرعه جرعه آب می‌دهد تا بتواند نامبرده را هرچه سریعتر بسمِل کند.

ستون طنز روزنامه ایران به مخالفان یادآوری کرده: کل عمر پربرکت دکتر سلام در دوره همین دولت بوده و شما تا توانستید فراجناحی دولت را تخریب کرده‌اید! در همین مراسم، کارگردان محبوبتان در شروع صحبت‌هایش رو به حضار می‌گوید: «گرمه؟». جواب می‌دهند «بله». سپس در حالی که به لحاظ قافیه این انتظار می‌رفت که در ادامه بپرسد: «نرمه؟»، دوباره رو به حضار می‌گوید: «وقتی رئیس جمهورتون رئیسی باشه همینه! حقتونه!». باور کنید وقتی از مظلومیت آزادی می‌گویید، آزادی برگ برگ قرص اعصاب می‌خورد.

حق نشر عکس Sharq
Image caption کارتون سنا حسین پور. شرق

قانون جدید و مصلحت زنان

حسین راغفر در مقاله ای در اعتماد به نقد قانون جدیدی پرداخته که دوران اشتغال خانم ها را به ۲۵ سال تقلیل می دهد.

به نوشته این کارشناس اقتصادی:خانم‌ها مسووليت‌هاي دوگانه دارند و هم در محيط كار مشغولند و هم مسووليت اداره خانواده و حضور در خانه را بر عهده دارند اما واقعيت اين است كه بازنشستگي، حكايت از نوعي زمان فرسودگي براي تلاش دارد و از اين جهت شايد يكي از دلايل كاهش دوره اشتغال خانم‌ها به ٢٥ سال، توجه به اين مشكل اساسي است كه خانم‌ها با آن روبه‌رو هستند.

نویسنده مقاله معتقدست: گاهی تصمیم هایی که در جهت دادن امتیاز به زنان گرفته می شود پی آمدهایی هم دارد. شايد در بازار كار، بخش عمومي و دولتي بتواند به اين پيامدها پاسخگو باشد و اين نكات را لحاظ كند و حتي بتواند هزينه‌هاي آن را از منابع عمومي تامين كند، اما واقعيت اين است كه وقتي روند فعاليت‌ها در جهت گسترش بخش خصوصي است، اين پرسش پيش مي‌آيد كه چون بخش خصوصي در شرايط مساوي براي استخدام يك خانم يا آقا، ترجيح مي‌دهد كه آقا را استخدام كند.

اعتماد تاکید کرده: تصويب اين قانون باعث مي‌شود حدود يك ميليون از اشتغال زنان از بين برود چون حدود يك ميليون از نيروي كار زنان متقاضي بازنشستگي خواهند بود كه در صورت چنين اقدامي، هزينه‌هاي بسيار گزافي متوجه صندوق‌هاي بازنشستگي خواهد شد كه معلوم نيست اين هزينه را چه كسي و از چه محلي در شرايطي كه دولت با مضيقه مالي گسترده‌اي روبه‌رو است، قرار است تامين كند.

عرف و قانون

شهروند در سرمقاله خود به منع زنان از حضور در ورزشگاه ها پرداخته و پرسیده کدام قانون چنین حضوری را منع کرده و در جواب کسانی که به حساسیت علما استناد کرده و از جمله فاش ساخته اند که وقتی احمدی نژاد قصد آزاد سازی زنان از ورود به ورزشگاه ها را داشت مصباح یزدی با نامه ای حساسیت نشان داد و مانع از آن شد.

نویسنده مقاله معتقد است با استدلال این که عرف جامعه چنین است نه می توان مانع حضور زنان در ورزشگاه ها شد نه راه آن را هموار کرد چرا که د تن‌دادن به هر عرفي نيز پذيرفتني نيست. در برخي از جوامع عشيره‌اي و روستايي ايران برحسب عرفِ خودشان زنان از بسياري از حقوق محروم هستند، حتي حق تصرف در درآمد خود را ندارند، آيا بايد به اين عرف احترام گذاشت؟ پاسخ به روشني منفي است. عرف در عرض قانون نيست. جايي كه قانون هست، عرف معنايي ندارد. اگر چنين نباشد، بسياري از حقوق افراد را مي‌توان با استناد به عرف نقض كرد.

مقاله شهروند به این جا رسیده که اين‌كه يك روحاني به خودش حق دهد كه از رئيس‌جمهوری درخواست جلوگيري از حضور زنان در ورزشگاه را بنمايد، محل ابهام است. اگر اين حضور قانوني است، نه رئيس‌جمهوری و نه هيچ‌كس ديگر نمي‌تواند مانع از اجراي آن شود. عرف مبناي رفتار اختیاری مردم است و نه رفتار الزامی. اگر حضور زنان در جايي عرف نباشد، خودشان نمي‌روند. مشكل اين است كه برخي از آقايان براي خود حق تشخيص خير و شر ديگران را فراتر از قانون قايل هستند و اين نه‌تنها نتيجه نمي‌دهد، بلكه نتيجه عكس خواهد داشت.

دختران قدم اول را برداشتند

شیرین احمد نیا در شرق با اشاره به این که زنان بیشترین درصد قبولی در کنکور سال ٩٦ را به دست آورده اند نوشته: پذیرش ٢١٣‌ هزار و ٨٨٤ زن از مجموع ٣٧٨‌ هزار و ٧٠٦ نفر پذیرفته‌شده نهایی آزمون سراسری نشان می دهد به دلایل مختلف، مردان، صحنه آموزش عالی را خالی کرده‌اند یا در حال خروج از آن هستند. دلیل این امر، وضعیت نامطلوب اشتغال است که مردان را خیلی زود به این نتیجه می‌رساند که به‌جای طی‌كردن مرحله آموزش عالی و تکمیل تحصیلات، با سپری‌کردن دوره سربازی، وارد بازار کار شوند و بتوانند زندگی خود را بسازند.

نویسنده معتقد است: دختران هم در کنکور انگیزه‌های جدید پیدا کرده‌اند. آنها می‌خواهند با طی‌كردن مراتب علمی وارد فضای اشتغال شوند و از این طریق، موانع فرهنگی موجود در جامعه را پشت‌سر بگذارند. همین مهم باعث شد که توجه و انگیزه دختران برای حضور در کنکور و موفقیت در آن افزایش چشمگیر داشته باشد، به‌طوری‌که در کنکور امسال، بیشتر از ٥٦ درصد قبولی‌ها، از میان دختران جامعه باشد.

حق نشر عکس Etemaad
Image caption گرانی مدرسه، کارتون فیروزه مظفری. اعتماد

رایانه احمدی نژاد

پوریا عالمی در ستون طنز شرق با نقل سخن حدادعادل که گفته بود احمدی‌نژاد رایانه‌ای است که نرم‌افزارش را نمی‌دانیم نوشته: اول از همه اینکه واقعا آقای احمدی‌نژاد نرم‌افزار نبود و سفت‌افزار بود. اگر هم نرم‌افزار بود، بلد بود کاری کند پوست نرم ما کلفت و سفت و سخت بشود.

به نوشته این طنزنویس: سخن حکیمانه آقای حداد؛ عیبی هم ندارد. خیلی‌ها بلد نیستند با کامپیوتر کار کنند. مثل خود ما که چون بلد نبودیم با کامپیوتر کار کنیم، اسمش را عوض کردیم و گذاشتیم گوشتکوب که کارکردن باهاش برای ما ساده شود که نشد. البته آقای حداد هم اسم کامپیوتر را گذاشت رایانه که الحق کارکردن با آن را برای ما ساده کرد. کامپیوتر واقعا پیچیده است، اما رایانه دوتا کلیک بیشتر نیست. بعد هم ما هم مثل آقای حداد. ما هم هربار نمی‌توانیم با کامپیوترمان کار کنیم، سریع ویندوزش را عوض می‌کنیم. خب بعضی ویندوزها مثل آقای احمدی‌نژاد ممکن است باگ داشته باشند و از رم دستگاه بدزدند .

ستون طنز شرق به این جا رسیده که: از لحاظ روان‌شناسی هم خیلی حرف آقای حداد آموزندگی دارد.همین که آقای حداد آقای احمدی‌نژاد را یک «کامپیوتر» فرض می‌کند خیلی خوب است؛ مثلا خود ما؟ خود ما دست بالا، خودمان را یک چرتکه قراضه فرض می‌کنیم. ما واقعا وقتی خودمان را با آدم‌های موفق در جهان مقایسه می‌کنیم احساس ضعف می‌کنیم خیلی متواضع هستیم یا خیلی اعتمادبه‌نفس نداریم و خودمان را چرتکه می‌دانیم وگرنه وقتی آدم این «کامپیوتر»های عالم سیاست؛ مثل آقای احمدی‌نژاد و بقایی و مشایی و «ابرکامپیوترها»یی مثل آقای حداد را می‌بیند طبیعی است که از ضعف فراوان، برود و توی افق گم بشود.