روزنامه‌های کابل؛ چهارشنبه ۲۷ دلو

شوروی حق نشر عکس Getty Images
Image caption نیروهای شوروی در ۲۶ دلو ۱۳۶۷ افغانستان را ترک کردند

رئیس جمهوری افغانستان در بیست و هشتمین سالروز خروج نیروهای شوروی سابق از افغانستان، بر توجه شهروندان کشورش به بازسازی ویرانه‌های جنگ تاکید کرد.

ارتش سرخ شوروی در ششم جدی/دی ۱۳۵۸ افغانستان را اشغال کرد و در پی بیش از ده سال جنگ با مجاهدین، آخرین سربازان اتحاد شوروی در ۲۶ دلو ۱۳۶۷ با ترک خاک افغانستان، از فراز پل دوستی برفراز رودخانه آمو گذشت.

سالروز خروج ارتش سرخ شوروی از افغانستان و اخراج پناهندگان افغان از پاکستان در مسکو مهمترین عناوین مطالب تحلیلی روزنامه‌های ۲۷ دلو (بهمن) کابل است.

سالروز خروج ارتش سرخ از افغانستان

روزنامه اطلاعات روز می‌نویسد که در سخنرانی‌های مراسم سالروز خروج شوروی از افغانستان، نکته‌ای که قابل توجه بود، نگرانی از مداخله روسیه بود. این نگرانی در سخنان معاون دوم رئیس‌جمهوری و رئیس مجلس نمایندگان مشهود بود.

اطلاعات روز نوشته که پس از پانزده‌سال حاشیه‌نشینی مسکو درباره‌ افغانستان، به نظر می‌رسد وضعیت در حال تغییر است. به این‌معنا که روسیه اکنون عزمش را جزم کرده تا به رویکرد عدم مداخله در روابطش با افغانستان پایان دهد.

اطلاعات روز افزوده که به نظر می‌رسد تمایل روسیه به بازگشت به افغانستان ریشه در تغییر و تحولات کلان بین‌المللی دارد. سیاست تهاجمی و بازدارنده روسیه در سوریه نشان می‌دهد که دیپلماسی کلی روسیه در مقایسه با دوره‌ پیش از پوتین تغییر کرده است.

اطلاعات روز می‌نویسد که "مسأله اصلی برای دولت (افغانستان) اما این است که چه این ترس واقعی باشد یا غیرواقعی، این وضعیت به نفع کشور نیست و دولت را آسیب می‌زند."

روزنامه ماندگار نیز می‌نویسد که "ارتش سرخ پس از ده سال اشغال و جنگ و مجاهدت مردم، طبق معاهده ژنیو از افغانستان بیرون شد و کشور از آن تاریخ به بعد وارد مرحله‌های تازه‌تری از بی‌ثباتی و بحران گردید و به عنوان طعمه پاکستان در منطقه مطرح شد."

ماندگار افزوده که پس از آن تاریخ، جنگ‌های نیابتی در برابر دولت مجاهدین آغاز گشت و در این مسیر، طالبان شکل گرفتند و مبارزه با تروریسم جهانی در افغانستان کلید خورد.

روزنامه افغانستان ما می‌نویسد که گرامیداشت از روزهای مهم ملی در صورتی که با عبرت گیری، پند آموزی، آسیب شناسی و همچنان ارایه راه حل های معقول و منطقی همراه نباشد و دستاورد ارزشمند و عملی را برای مردم افغانستان به همراه نداشته باشد، یک کار بی‌فایده خواهد بود.

افغانستان افزوده که افغانستان همواره از استبداد داخلی و دخالت‌ها و تجاوزهای خارجی رنج برده است. ریشه مشکلات افغانستان نه در موقعیت جغرافیایی که در نبود مشروعیت نظام‌های سیاسی در افغانستان نهفته است.

افغانستان نوشته که در یک و نیم دهه گذشته اگرچه تغییرات اساسی در ساختار نظام سیاسی به وجود آمده، اما تفکرات ناسازگار با منافع ملی تا هنوز به وحدت و همبستگی مردم افغانستان لطمه می‌زند و مانع توسعه و پیشرفت کشور می‌گردد.

روزنامه اصلاح نیز می‌نویسد که رئیس جمهوری افغانستان در محفل سالروز خروج شوروی از افغانستان گفته است که تنها راه آبادانی افغانستان، وحدت و اتفاق همه نیروهای سیاسی این کشور است.

اصلاح افزوده که اختلاف نظر یک امر طبیعی است اما باید خطوط قرمز در افغانستان مشخص و تعریف شده و تمام افغانها با توجه به این خطوط قرمز، وحدت و یکپارچگی‌شان را حفظ کنند.

روزنامه انیس نیز نوشته که نسل‌های امروز و فردا باید با الگوگیری از مبارزات آزادی‌خواهانه در افغانستان برای تامین امنیت و ثبات در این کشور، برای مقابله با تروریسم بین‌المللی و گروه‌های وابسته به آن، در صفوف نیروهای امنیتی تنظیم شوند و مسئولیت‌شان را به این کشور ادا کنند.

پناهندگان افغان در پاکستان

روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد که گزارش تازه دیده‌بان حقوق بشر از چگونگی برنامه‌ریزی اخراج پناه‌جویان افغان از پاکستان تکان‌دهنده است. در این گزارش آمده که حکومت پاکستان در هماهنگی با کمیساریای سازمان ملل بی‌توجه به وضعیت امنیتی و اقتصادی افغانستان و توانمندی حکومت این کشور، راه را "تنها" برای بازگشت پناهجویان هموار کرده‌اند.

۸‌صبح نوشته که "در گزارش دیده‌بان حقوق بشر آمده پلیس پاکستان شبانه و بی آن که درب منزلی را زده باشد، وارد خانه‌های مهاجران افغان شده و آنان را اخراج کرده است، حق کار را از آنان گرفته و اگر کار هم می‌کردند، مزد کارشان را پلیس پاکستان به جیب می‌زده است."

۸‌صبح افزوده که گزارش‌ها از وضعیت مهاجران بازگشته از پاکستان حاکی است که اکثر آنان نه تنها در ساحات امن سکونت ندارند، بلکه هیچ زمینه کاری برای‌شان مساعد نیست و زمستان و برف‌باری شدید، برای زندگی آنان فاجعه درست کرده است.

نویسنده سرمقاله روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد "کمیساریای سازمان ملل باید پاسخ بگوید که چگونه با وجود افزایش ناامنی، بی‌کاری، موج صدها هزار نفری بی‌جاشدگان جنگ و حوادث داخلی، به جای جلوگیری از اخراج پناهجویان از پاکستان به افغانستان با به کارگیری راه‌های قانونی و بشردوستانه، معتقد شده است که باید پناهجویان به کشورشان بازگردند؟"

موضوعات مرتبط

مطالب مرتبط