روزنامه‌های کابل؛ یکشنبه ۲۲ حوت

  • 12 مارس 2017 - 22 اسفند 1395
روزنامه

با گذشت چند روز از حمله مرگبار مخالفان مسلح به شفاخانه چهارصد بستر کابل، هنوز این حمله سرخط روزنامه‌های کابل است.

روزنامه‌های ۲۲ حوت (اسفند) کابل به چگونگی حمله به شفاخانه چهارصد بستر، اتهامات افغانستان و پاکستان به یکدیگر و صلح در افغانستان پرداخته‌اند.

پنهان ماندن ارقام تلفات

روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد که هیچ مرجع دولتی تا حال فهرست قربانیان حملات تروریستی طالبان و دیگر گروه‌های هراس‌افگن را منتشر نکرده است. در مواردی حتی دیده شده است که مراجع حکومتی شمار قربانیان حوادث تروریستی را کمتر از آنچه که است، اعلام می‌کنند.

۸‌صبح نوشته که این رفتار هیچ توجیه سیاسی و اخلاقی ندارد. به لحاظ سیاسی هیچ مشکلی ندارد که حکومت شمار دقیق قربانیان یک حادثه تروریستی را اعلام کند. کتمان شمار دقیق قربانیان حملات تروریستی در بهترین حالت کتمان حقایق است و در بدترین حالت قباحت‌زدایی از طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی.

۸‌صبح افزوده که "اگر شمار دقیق قربانیان اعلام نشود و هیچ مرجع رسمی، شهرت کامل قربانیان را منتشر نکند، قربانی‌های اعمال تروریستی که انسان‌های گوشت و پوست دار هستند، به عدد تقلیل می‌یابند."

روزنامه آرمان ملی نیز به سوالات موجود در چگونگی حمله به شفاخانه چهارصد بستر کابل اشاره کرده و می‌نویسد که اگر دولت در پی کشف این راز سربسته نباشد، به یقین که نمونه‌های دیگر این گونه رویدادها در نهادهای معتبر و مهم دولتی نیز رخ خواهد داد.

آرمان ملی نوشته که نهادهای مسئول امنیتی و کشفی باید به این مسأله با دید راهبردی نگاه کنند؛ زیرا این رویداد می‌تواند با کوتاه اندیشی در این مورد، فردا و فرداهای دیگر در مکان‌های مهم دولتی و امنیتی دیگر این کشور نیز اتفاق بیفتد.

تیره شدن روابط افغانستان و پاکستان

روزنامه اطلاعات روز می‌نویسد که پس از حمله خون‌بار به زیارتگاه شاه‌باز قلندر در ایالت سند پاکستان که دست‌کم جان ۷۰ نفر را گرفت و اسباب عصبانیت پاکستان را فراهم آورد، کابل، آماج حملات خونین تروریستی بوده است.

اطلاعات روز نوشته که هر دو کشور به‌صورت روشن و صریح همدیگر را در این رخدادها متهم نمی‌کنند، اما اسلام‌آباد و کابل به یک پیمانه هر دو طرف را مقصر حملات تروریستی می‌پندارند.

اطلاعات روز افزوده که از نظر افغان‌ها و حکومت وحدت ملی، پاکستان در تسلیح، تجهیز و طراحی حملات تروریستی در افغانستان با شبکه‌های تروریستی فعال همکاری می‌کند و پاکستان نیز به دو دلیل؛ احتمال این که چهره‌های تحت پیگرد پاکستان به افغانستان انتقال داده شده یا دست‌کم برای آن‌ها پناهگاه فراهم شده است و از آن‌ها به هدف اعمال فشار به پاکستان استفاده می‌شود و حضور نیرومند هند در افغانستان، به این کشور بدگمان هستند.

اطلاعات روز نوشته که به این ترتیب، افغانستان و پاکستان وارد تقابل خصمانه و جدی شده‌اند.

به باور نویسنده سرمقاله روزنامه اطلاعات روز "تا زمانی که کابل نتواند صورت مسأله مرزی و تنش‌های سیاسی‌اش را با اسلام‌آباد رفع کند، انتظار بازگشت پاکستان به دیپلماسی معطوف به آشتی و همکاری، تصور ساده‌لوحانه‌ای است."

روزنامه ماندگار نیز با اشاره به حمله خونین به شفاخانه چهارصد بستر کابل و قبول مسئولیت آن از سوی داعش، نوشته "داعش همان شبکه‌های طالبان اند که برخی فعالیت‌های‌شان را به دستور پاکستان، به نام داعش انجام می‌دهند."

ماندگار افزوده که اگر چنین نیست، چگونه ممکن است داعشی که در مرکز خود در عراق و سوریه از بین رفته، بتواند در افغانستان حضور قدرتمندانه با حملات گسترده داشته باشد؟

ماندگار می‌نویسد "این برای مردم واضح است که پاکستان یک هدف تعیین‌شده را توسط گروه‌های مختلف در افغانستان تطبیق می‌کند و هر روز گروهی را به هر نامی که بخواهد، برای پیشبرد استراتژی منفعت‌طلبانه‌اش خلق می‌کند... طالبان و داعشیان نزد افغانستانی‌ها یک گروه اند که در یک پروژه به‌کار گرفته می‌شوند. دولت نباید از این حقیقت چشم بپوشد و بر جداسازی آن‌ها تلاش ورزد."

صلح در افغانستان

روزنامه افغانستان ما می‌نویسد که نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان به شورای امنیت این سازمان گفته است که طالبان باید بخشی از آینده افغانستان باشد.

افغانستان نوشته که خشونت‌های اخیر در کشور باعث شده است که جامعه جهانی یکبار دیگر به سرنوشت جنگ در افغانستان توجه کنند و برای پایان دادن به این جنگ، در جستجوی راه حل باشند.

افغانستان افزوده که گروه‌های تروریستی و مسلحی که می‌خواهند به پروسه صلح بپیوندند، در گام نخست باید قانون اساسی و قوانین مدنی و جزایی کشور را بپذیرند و در گام دوم باید به آزادی‌های مدنی، آزادی بیان و رسانه‌ها و آزادی‌های مذهبی احترام بگذارند که طالبان تاکنون حاضر به این کار نشده است.

نویسنده سرمقاله روزنامه افغانستان تاکید می‌کند که سازمان ملل متحد می‌تواند در سرنوشت صلح و ثبات در افغانستان نقش موثر داشته باشد، اما باید تلاش‌هایش را برای آوردن صلح در افغانستان در مطابقت با قوانین کشور انجام دهد و روند صلح را به گونهای مدیریت کند که قوانین افغانستان نقض نشود.

موضوعات مرتبط

مطالب مرتبط