روزنامه‌های کابل؛ یکشنبه ۲۱ جوزا

  • 11 ژوئن 2017 - 21 خرداد 1396
تعدادی از روزنامه‌های افغانستان

شورای علمای افغانستان به تازگی در مرکز رسانه‌های حکومت افغانستان نشست خبری را برگزار کرده و از معترضین تحصن کرده در کابل خواست، به اعتراضات‌شان پایان دهند. نماینده این شورا بستن راه‌ها از سوی این معترضان را حرام خواند.

چگونگی برخورد با تظاهرات مسالمت آمیز و شدت گرفتن بحران در افغانستان مهمترین عناوین مطالب تحلیلی روزنامه‌های ۲۱ جوزا (خرداد) کابل است.

سرکوب تظاهرات مسالمت آمیز

روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد که تظاهرات و برگزاری اجتماعات مسالمت‌آمیز حق مسلم شهروندان افغانستان است و این حق دموکراتیک را قانون اساسی افغانستان به رسمیت شناخته است.

۸‌صبح نوشته "افغانستانی که در آن تظاهرات و اجتماعات مسالمت‌آمیز وجود نداشته باشد، افغانستان طالبانی است."

نویسنده سرمقاله روزنامه ۸‌صبح به این باور است که اظهارات تازه شورای علمای افغانستان، مقدمه سرکوب است و تاکید می‌کند که حکومت به جای دعوت از شورای عالمان دینی و بعد استفاده ابزاری از رأی و نظر آنان، باید مستقیما با خود تظاهرات‌کنند‌گان وارد مذاکره شود و به خواست‌های آنان گوش دهد.

۸‌صبح می‌نویسد که سرکوب تظاهرات و اجتماعات مسالمت‌آمیز علاوه بر این که غیر قانونی است، به لحاظ سیاسی هم خطا است.

۸‌صبح نوشته "یک درجن (دوجین) مشاور چه به درد می‌خورند؟ رئیس‌جمهوری و رئیس اجرایی باید آنان را موظف به مذاکره با تظاهرات‌کنند‌گان بسازند، تا هر چه زودتر مشکل حل شود."

روزنامه ماندگار نیز می‌نویسد که پس از به خشونت کشیده شدن تظاهرات پس از حمله خونین چهارشنبه در کابل، خیمه‌های اعتراضی در نقاط مختلف کابل برپا شده و با گذشت هر روز این خیمه‌ها افزایش می‌یابند.

ماندگار نوشته که در این حال، دولت هم برخی از چهارراهی‌های کابل را بند کرده و بر برخی از راه‌ها در نزدیکی‌های ارگ و یا اطراف ارگ، موانع سمنتی و کانتینری گذاشته است.

ماندگار با اشاره به بسته بودن بسیاری از مسیرهای دیگر پیش از این توسط مقامات بلندپایه دولتی و شخصیت‌های سیاسی کشور افزوده که این وضع باعث شده که راه‌بندان شدید در مرکز شهر ایجاد شود.

ماندگار تاکید دارد که سران دولت برای حل مجموعی و منطقی این مشکلات باید دست به کار شوند؛ یعنی آقای غنی باید به خواست‌های مدنی و برحق معترضان تن بدهد و این‌گونه از تحصن و خیمه‌نشینی و راه‌بندی بیشتر جلوگیری کند. " تنها راه مدنی برای برداشتن خیمه‌های اعتراضی، تفاهمی منطقی و صادقانه است که باید میان معترضان و دولت صورت بگیرد."

ماندگار همچنان افزوده که پیش از آن، دولت باید مسیرهایی را که خود به روی مردم بسته است، باز کند و این‌گونه از فشار مضاعف بر مردم بکاهد.

بحرانی شدن وضعیت در افغانستان

روزنامه اطلاعات روز می‌نویسد که حکومت وحدت ملی از بستر یک بحران سیاسی عمیق سر بلند کرد و درست به همان دلیل، این امیدواری را به‌وجود آورد که بتواند به بسیاری از خواست‌ها و انتظارات شهروندان پاسخ بگوید اما به‌نظر می‌رسد که هرچه به ماه‌های پایانی آن نزدیک می‌شویم، این انتظارها را هاله‌یی از ناامیدی می‌پوشاند.

اطلاعات روز نوشته که در کنار تروریسم و جنگ با مخالفان مسلح، مشکلات داخلی نیز این کشور را به‌زانو درآورده است.

به باور نویسنده سرمقاله روزنامه اطلاعات روز "یک‌ونیم دهه پس از تشکیل دولت کنونی و نظم پساطالبانی، این نظم عملا به سمتی منحرف شده که تمامی انتظارها و اهدافی که برای آن تعریف شده بود را نابود می‌کند. حاکمیت مردم‌سالار جایش را به شبکه‌یی از گروه‌های منفعت‌جوی اقتصادی و سیاسی داده است."

اطلاعات روز افزوده که این وضعیت، برای مردم این کشور، ناامنی، فقر، بیکاری، بی‌سوادی، گسترش محرومیت و خلق ناامیدی را به‌همراه داشته است.

روزنامه افغانستان نیز با اشاره به بازداشت یک خودروی مملو از مواد انفجاری از سوی ریاست امنیت ملی می‌نویسد که حملات روزهای اخیر نشان می‌دهد که گروه‌های تروریستی با آمادگی کامل وارد مرحله جدیدی از خشونت‌ها در افغانستان شده اند.

افغانستان افزوده که این حملات و تلفات سنگین آن به اختلافات داخلی دامن زده و امورات سیاسی و اداری این کشور را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

افغانستان نوشته که ایجاد رعب و وحشت در میان شهروندان، اثبات بی کفایتی و بی درایتی حکومت و به رخ کشیدن قدرت و توانایی خود در تشدید ناامنی‌ها از جمله اهداف مهم گروه‌های تروریستی است.

سرمقاله نویس روزنامه افغانستان در شرایط فعلی به وحدت و اتحاد شهروندان افغانستان تاکید می‌کند.

روزنامه آرمان ملی نیز می‌نویسد که شدت گرفتن جنگ در این اواخر باعث شده که کنش‌ها و واکنش‌های قومی و زبانی گرم‌تر شود.

آرمان ملی افزوده که وضعیت فعلی در این کشور، افغانستان را بر لبه پرتگاه سقوط قرار داده است.

آرمان ملی نوشته "بهتر آنست که هم رهبران حکومت و هم پیشوایان احزاب و گروه‌های سیاسی کشور همراه با خرده روشنفکران بیمار، ‌متعصب و ‌جنگ افروز بر عواقب هرگونه تحرکات قومی و زبانی فکر و اندیشه نموده، روا ندارند که این همه دستآوردهای غنیمت در این شانزده سال، در آتش جنگ‌های قومی، تباه و خاکستر شود."

موضوعات مرتبط