روزنامه‌های کابل؛ دوشنبه ۲۹ جوزا

تعدادی از روزنامه‌های افغانستان

افزایش ناامنی‌ها در هرات، نیاز به اصلاحات در نیروهای امنیتی افغانستان، جنگ روانی مخالفان مسلح و سرنوشت معترضان در کابل مهمترین عناوین مطالب تحلیلی روزنامه‌های ۲۹ جوزا (خرداد) کابل است.

افزایش ناامنی‌ها در هرات

روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد که هرات پس از کابل دومین شهر پرجمعیت کشور است. پس از سقوط طالبان این شهر شاهد رشد اقتصادی بی‌سابقه بود. هراتی‌ها پس از روی کار آمدن حکومت موقت تلاش کردند تا غنای فرهنگی گذشته را به شهرشان برگردانند، اما شکست‌های امنیتی پی‌درپی که به دولت افغانستان تحمیل شد، هرات را بیشتر از همه متاثر ساخت.

۸‌صبح نوشته که جنگ‌های منطقه "زیرکوه" در سال ۱۳۸۲ و بغاوت برخی از فرماندهان پیشین و پیوستن آنان به طالبان، بخش‌هایی از ولایت هرات را دستخوش ناآرامی ساخت و این امر اثرات مخربی بر امنیت شهر به جا گذاشت و ناامنی‌ها سبب فرار سرمایه از هرات شد.

۸‌صبح به افزایش جرایم و ناامنی‌های اخیر در این شهر اشاره کرده و نوشته که دولت باید پاسخ حرفه‌ای و قانع‌کننده به جرایم جنایی در هرات بدهد. دولت باید به تمام تاجران، مغازه‌داران و صنعت‌کاران هرات اطمینان دهد که سرمایه، ملکیت‌های خصوصی و امنیت مجموع کار و کسب آنان تامین است.

به باور نویسنده سرمقاله روزنامه ۸‌صبح، هرات شهری است که میلیون‌ها انسان را در خود جا داده است و ناامنی این شهر هزینه کلانی برای مردم و دولت افغانستان دارد یعنی اگر مشکلی برای این شهر به وجود بیاید، آسیب آن به تمام افغانستان می‌رسد.

ضرورت اصلاحات در نیروهای امنیتی افغانستان

روزنامه اطلاعات روز می‌نویسد که به تازگی یک سرباز ارتش ملی در قول اردوی/سپاه شاهین دست‌کم سه افسر آمریکایی را زخمی کرد.

اطلاعات روز نوشته که این نمونه‌ای دیگر از حمله خودی است که برای جلوگیری از آن تمهیدی سنجیده نشده است.

اطلاعات روز افزوده که باید روشن شود که دلیل این حملات اختلالات روانی است یا روابط با طالبان؟

اما به باور نویسنده سرمقاله اطلاعات روز، ارتباط با مخالفان مسلح، محتمل‌تر به نظر می‌رسد. «حمله خودی» رویداد با پیشینه ای است. در هلمند، ارزگان و بسیاری از ولایات دیگر، بارها اتفاق افتاده که یک سرباز به روی سربازان دیگر آتش گشوده و جان آن‌ها را ستانده است.

اطلاعات روز به حملات اخیر به بزرگترین پایگاه‌های نظامی در افغانستان اشاره کرده و افزوده که این رخدادها نشان می‌دهند که طالبان از تمامی توان و ابزارشان برای ضربه زدن به دولت و شهروندان استفاده می‌کنند، ابزاری که در غیبت توجه و مسئولیت‌پذیری مسئولان امنیتی و حکومت، گراف قربانیان را در سال جاری در مقایسه با سال‌های قبل افزایش داده است.

اطلاعات روز تاکید دارد که حکومت اگر باوری به مدیریت بحران کنونی دارد، باید جلو فساد، قانون‌شکنی و سهل‌انگاری مسئولان نهادهای امنیتی را بگیرد.

روزنامه آرمان ملی نیز به افزایش ناامنی‌های اخیر در افغانستان اشاره کرده و افزوده که هنوز هم نیروهای امنیتی افغانستان به حمایت نیروهای بین‌المللی نیازمند است.

آرمان ملی تاکید می‌کند که نیروهای امنیتی افغانستان باید در کنار آموزش، به درستی تجهیز نیز شوند.

جنگ روانی مخالفان مسلح

روزنامه افغانستان ما می‌نویسد که در این روزها با اوج‌گیری حملات انتحاری و درز کردن گزارش‌های امنیتی و پخش شایعات مبنی بر وجود گروه‌های تروریستی در سطح شهر کابل، اضطراب و دلهره را می‌شود به وضوح در سیمای یکایک شهروندان کابل مشاهده کرد.

افغانستان نوشته که "حتی بعد از حادثه تروریستی چهارراهی زنبق اکنون هر موتر حامل تانکر آب فاضلاب برای مردم کابل یادآور یک کابوس وحشتناک است. هر خانواده تا زمانی که یکی از اعضای آن از سر کار، مکتب، دانشگاه و بازار به خانه برنگشته است، دچار نگرانی و هراس هستند. زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد که آن عضو بیرون از خانه شب به خانه برگردد."

افغانستان افزوده که جامعه افغانستان امروز همان طوری که دچار بحران امنیت جانی و مالی است، دچار بحران امنیت روانی نیز هست. اختلال امنیت روانی یک جامعه از آخرین اهداف تروریسم است که دست یابی به آن می‌تواند آن ها را در رسیدن به اهدف اولیه شان کمک کند.

نویسنده سرمقاله روزنامه افغانستان برای مقابله با چنین وضعیتی، بر وحدت و یکپارچگی در بین سران حکومت و حکومت و مردم تاکید دارد.

حکومت و معترضان کابل

روزنامه ماندگار می‌نویسد که رئیس حکومت وحدت ملی طی یک اعلامیه از معترضان خواسته است که هرچه زودتر خیمه‌های‌شان را بردارند. در این اعلامیه گفته شده است که راه‌بندان از طریق خیمه‌های معترضان، دیگر قابل قبول نیست.

ماندگار نوشته که این اعلامیه در حالی صادر شده که فقط یک خیمه اعتراضی رستاخیز تغییر در سطح پایتخت باقی مانده و سایر خیمه‌ها و یا چادرهای دیگر از سایر مناطق کابل برداشته شده است.

ماندگار افزوده که بیش از پانزده روز است که معترضان خواست‌های‌شان را از طریق برافراشتن خیمه‌هایی در کابل عنوان کرده‌اند و خواستار تغییراتی در نهادهای امنیتی شده‌اند، اما چنان به نظر می‌رسد که ریاست جمهوری اصلا توجهی به مطالبات معترضان ندارد و در عین حال سعی دارد که فشارهایی را به هدف برداشتن خیمه‌های معترضان اعمال کند.

به باور نویسنده سرمقاله روزنامه ماندگار، تنها دلیلی هم که از جانب ارگ مطرح می‌شود این است که این خیمه راه‌بندان ایجاد کرده است در حالی که بخش بزرگی از راه‌بندان‌ها در شهر به دلیل موانعی است که از سوی حکومت و مقامات در نقاط مختلف ایجاد شده است.

ماندگار نوشته "با این حساب، می‌توان گفت که هم ارگ و هم معترضان در یک نقطه حساس و یک آزمون سرنوشت‌ساز قرار گرفته‌اند و تاریخ درباره آن‌ها و کارنامه‌شان قضاوت خواهد کرد!"