روزنامه‌های کابل؛ شنبه ۱۰ سرطان

روزنامه های کابل

روزنامه‌های روز شنبه ۱۰ سرطان/تیر کابل سرمقاله‌های خود را به نشست وزرای دفاع ناتو در بروکسل و تعهد دوباره آنان برای تامین امنیت افغانستان اختصاص داده‌اند.

روزنامه ۸صبح نوشته که آمریکا، ناتو و افغانستان باید درهماهنگی دیپلماتیک، به کشورهای منطقه بفهمانند که "تروریسم" تهدید مشترک است و نباید از آن استفاده ابزاری شود. کشورهایی که "تروریسم را ابزار می‌سازند، باید بدانند که زیان آن بیشتر از سودش است."

سرمقاله نویس بدون اشاره به کشوری، نوشته کشورهایی که در جاهای دیگر با هم تضاد منافع دارند، باید در افغانستان همکاری کنند. همکاری در افغانستان و حمایت از نهاد دولت دراین سرزمین به سود همه جهت‌ها و قدرت‌ها است. یک افغانستان بدون دولت، آسیبش به تمام دنیا می‌رسد. افغانستان بدون دولت می‌تواند کل منطقه و جهان را بی‌ثبات کند.

به نظر نویسنده کشورهای منطقه حتما سال‌های ۹۰ میلادی و مشکلاتی را که این کشورها از افغانستان در آن سال‌ها متحمل می‌شدند، به یاد دارند. این کشورها باید آن روز را در نظر بگیرند و بدانند که تضعیف نهاد دولت در افغانستان، نه تنها که سودآور نیست بلکه زیانش به مراتب بزرگ‌تر است. به سود تمام قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای است که با دولت افغانستان همکاری کنند و از گروه‌های افراطی خشونت‌طلب ابزار نسازند.

سرمقاله نویس افزوده که دولت افغانستان هم باید بیشتر منسجم شود. پراکند‌گی سیاسی اخیر در کابل، به هیچ وجه پاسخ‌گوی وضعیت جنگی کنونی نیست. باید انسجام سیاسی درونی بیشتر شود تا حمایت‌های جهانی، اثرات مثبت بگذارد و بتواند افغانستان را از این مشکلات عبور دهد.

حق نشر عکس AFghanistandaily
Image caption کارتون روز

روزنامه افغانستان نیز با اشاره به تعهد کشورهای عضو ناتو نوشته مبارزه با هراس افکنی و تأمین امنیت افغانستان از اهداف اساسی ناتو در افغانستان به شمار می‌رود، به این دلیل ناتو نمی‌تواند به بهانه دوام جنگ و ناامنی در افغانستان از زیربار مسؤلیت‌هایش شانه خالی کند و این کشور را به حال خودش رها سازد.

سرمقاله نویس افزوده که موضوع دوم توجه به لانه‌ها و مراکز آموزشی هراس افکنان است. اعضای سازمان ناتو به خوبی می‌دانند که "پناهگاه‌های امن تروریسم در کجا قرار دارد؟"تازمانی که این پناهگاه‌ها فعال باشند و هراس افکنان بتوانند در این پناهگاه‌ها برنامه‌های آموزشی خود را انجام دهند و از آنها به عنوان مراکز فرماندهی نیروهای خود استفاده کنند، "مبارزه با تروریسم" در افغانستان به ناکامی و شکست می‌انجامد.

نویسنده افزوده که "تروریستان" دارای جغرافیای امن و وسیعی است که از آن به عنوان "عقبه امن" بهره می‌برند. بی توجهی به این عقبه امن به گروه‌های "تروریستی" فرصت می‌دهند تا به صورت مداوم برای جذب نیرو، آموزش و تجهیز آنها تلاش کنند و خود را از نابودی نجات دهند.

نویسنده افزوده که سازمان ناتو اگر می‌خواهد "به صورت واقعی با تروریستان" مبارزه کنند و به جنگ افغانستان خاتمه دهد، باید به مراکز آموزشی گروه‌های هراس افکن به عنوان بخشی از راه حل پایان جنگ در افغانستان، توجه جدی کرده و فشارهای سیاسی، دیپلماتیکی و اقتصادی خود را بر "کشورهای حامی تروریسم" بیشتر سازد.

روزنامه اطلاعات روزنوشته که نشست وزرای دفاع ناتو امسال با پیامی روشن مبنی بر دوام همکاری با افغانستان، ماندن نیروهای ناتو پس از ۲۰۱۷ در افغانستان، افزایش شمار نیروهای ناتو در افغانستان و همکاری و حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان پایان یافت.

سرمقاله نویس این روزنامه افزوده، این نشست به‌دلیل حادتر شدن وضعیت امنیتی و شکننده شدن وضعیت سیاسی، اهمیت بیشتری یافته بود، درمیان مردم بازتاب و توجه چندانی را نداشت و بحث‌های بسیار محدودی در مورد این نشست در داخل افغانستان صورت گرفت.

حق نشر عکس 8am
Image caption خبر اول بیشتر روزنامه‌های کابل نشست آنکارا است

سرمقاله نویس افزود که بی‌توجهی به یکی از نشست‌های مهم همکاران افغانستان در سازمان ناتو، نشان می‌دهد که مردم نسبت به این‌که در چنین نشست‌هایی چه تصمیمی اتخاذ می‌شود، بی‌باورند و بهبود در وضعیت امنیتی و سیاسی را منوط به تصمیمات، فیصله‌ها و رویکردهای تازه‌ای متحدان افغانستان نمی‌دانند.

نویسنده افزوده که همزمان با برگزاری این نشست که از دید دولت افغانستان و نمایندگی‌های سیاسی فعال در افغانستان از اهمیت بالایی برای آینده‌ا‌ی ثبات سیاسی برخوردار بود، مردم در داخل افغانستان بیشتر پی‌گیر گفت‌وگوها و مذاکرات سیاسی چند رهبر حزبی و جهادی در انکارا بودند.

روزنامهماندگار نوشته که یک سر گره کور ثبات افغانستان به طالبان و پاکستان می‌رسد، سر دیگر آن مطمئناً به "سیاست فساد و تبعیض و استبداد در ارگ وصل است؛" به نظر نویسنده فساد و تبعیض و استبدادی که به دموکراسی افغانستانی مجال رشد و تنفس نمی‌دهد و رسیدن به صلح و پیشرفت را ناممکن می‌سازد.

نویسنده افزوده تا زمانی‌که جامعه جهانی متوجه این نکته نشود، هرقدر کمک و نیرو به نام مبارزه با "تروریسم" و حفظ ثبات در افغانستان هزینه کند، نه‌تنها هیچ پیروزی‌ نصیب‌شان نخواهد شد، بلکه هیچ پایانی برای ماموریت و قربانیان آن‌ها در افغانستان متصور نخواهد بود.

نویسنده ماندگار افزوده که استبداد و انحصارگریی که در ارگ ریاست‌جمهوری کابل آشیان دارد، دشمن درجه‌یک دستاوردهای جامعۀ بین‌الملل در افغانستان است. جامعه جهانی باید حمایت از دموکراسی و توزیع عادلانه قدرت سیاسی در افغانستان را در خط نخست فعالیت‌های صلح‌خواهانه و تروریسم ‌افکنانه خود قرار دهد. مسلماً شکست تروریسم و آهنگ پیشرفت در افغانستان، نخست از همه مستلزم گشود‌گی در ساختار سیاست و قدرت است. یعنی جامعۀ جهانی قبل از شکست تروریست‌ها در میدان جنگ، باید انحصارگری در قدرت و سیاست در ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان را بشکنند.

مطالب مرتبط