روزنامه‌های کابل؛ شنبه ۷ دلو

افغانستان حق نشر عکس daily afghanistan

روزنامه‌های امروز کابل بیشتر به تصمیم وزارت دارایی آمریکا درباره تحریم‌های تازه بر چهار عضو گروه طالبان و دو عضو شبکه حقانی پرداخته‌اند.

روز گذشته وزارت دارایی آمریکا فهرستی را که شامل عبدالقدیر بصیر، عنایت الله، حفیظ محمد پوپلزی و عبدالصمد ثانی از گروه طالبان و گلا خان حمیدی و فقیر محمد از شبکه حقانی هستند، نشر و اعلام کرده که آنان تحریم شده‌اند.

روزنامه اطلاعات روز نوشته که تحریم دو عضو ارشد مالی شبکه‌ای حقانی و چهار عضو ارشد گروه طالبان می‌تواند در راستای تشدید فشارها بر طالبان دانسته شود. اطلاعاتی که وزارت خزانه‌داری آمریکا در مورد این شش نفر منتشر کرده نشان می‌دهد که تمامی کسانی که مشمول تحریم جدید این کشور قرار گرفته‌اند، از چهره‌های شاخص به خصوص در حوزه تامین مالی طالبان هستند.

این روزنامه افزوده که بر بنیاد این اطلاعات، کسانی مانند عبدالصمد ثانی، عبدالبصیر، حفیظ‌محمد پوپل‌زی و گلاخان حمیدی، شبکه‌ وسیعی از حامیان و منابع مالی طالبان را در اختیار دارند. بی‌تردید، اعمال تحریم بر این افراد می‌تواند شبکه‌ مالی طالبان را دچار اخلال جدی کند.

نویسنده افزوده که با وصف این، اعمال تحریم‌های مالی با افزایش حملات نظامی الزاما منجر به عقب‌نشینی طالبان و حاضر شدن این گروه برای مذاکره با دولت افغانستان نخواهد شد. آمریکا تا زمانی که سه گزینه‌‌ اصلی اعمال فشار بر طالبان را یک‌جا به کار نبندد، احتمال عقب‌نشستن طالبان و حضور در مذاکرات با دولت افغانستان ضعیف خواهد بود.

به نوشته این روزنامه، وضع تحریم بر مقامات برجسته‌ای طالبان و شبکه‌ حقانی که مسئولان اصلی تأمین مالی طالبان‌اند، می‌تواند منجر به ضعف مالی طالبان شود، مشروط بر این‌که آمریکا بر پاکستان، کشورها و افراد کمک‌ دهنده‌ای طالبان نیز فشار کافی را وضع کند.

روزنامه افغانستان ما نوشته که تحریم شش تن از مقام‌های گروه طالبان و شبکه حقانی، می‌تواند آغاز تطبیق استراتژی آمریکا در منطقه باشد. این اقدام آمریکا با توجه به قاطعیتی که در متن استراتژی آن کشور وجود دارد، می‌تواند یک هشدار و یا تهدید جدی برای گروه‌های تروریستی و حامیان آنها به شمار آید.

سرمقاله نویس افزوده که تا هنوز استراتژی آمریکا تنها در سطح رسانه‌ها و اظهار نظرها مورد تحلیل و ارزیابی قرار می‌گرفت و از آنجایی که پس از شش ماه هنوز مرحله تطبیق این استراتژی آغاز نشده است، تروریستان و حامیان خارجی آنها نسبت به تطبیق و اجرای آن شک و تردید پیدا کرده بودند.

نویسنده افزوده که حملات پی هم و مرگبار گروه طالبان و شبکه حقانی در ماه‌های اخیر به این معنا است که این گروه ها می‌خواهند قاطعیت و جدیت خود را در برابر تصمیم‌های اخیر آمریکا به اثبات برسانند و قدرت خود را با کشتار افراد غیر نظامی نشان بدهند. این به این معنی است که آنها از پیامدهای استراتژی آمریکا در منطقه زیاد بیمناک نیستند.

به نظر نویسنده، تحریم شش تن از افراد مربوط به گروه طالبان و شبکه حقانی به خودی خود نمی‌تواند تا آن حد قابل اهمیت باشد که ما در پیامد آن، از فشارهای مالی بر گروه طالبان و شبکه حقانی بحث کنیم؛ اما چنانچه این مسئله را به عنوان یک آغاز در نظر بگیریم، بحث تحریم می‌تواند به یک موضوع مهم در راستای مبارزه با تروریسم مطرح شود.

روزنامه ماندگار با اشاره به این تحریم‌ها نوشته که این عمل آمریکا ظاهرا نشان می‌دهد که تحریم شش مقام طالبان، باتوجه به رویدادهای اخیر امنیتی در افغانستان بتواند فشارهایی را بر طالبان و پاکستان افزایش دهد.

نویسنده افزوده که به نظر می‌رسد که این نوع تحریم‌ها تاثیرات قابل انتظاری ندارد. زیرا در گذشته هم شماری از رهبران طالبان تحریم شده بودند و آن تحریم هیچ تاثیری بر عملیات‌های طالبان نداشته است.

حق نشر عکس Etilaatroz

سرمقاله نویس معتقد است که جنگ طالبان با تحریم چند مقام آنان کاهش نمی‌یابد و بایستی به جای تحریم چند فرد این گروه، اصل تحریم‌ها بر برخی از مقام‌های پاکستانی صورت گیرد. زیرا هنوز پاکستان با وجود تنش‌هایی که میان دو کشور به وجود آمده است، مورد حمایت آمریکاست و از درک این حمایت، پول‌های سرشاری به دست می‌آورد.

روزنامه ۸ نوشته که اقدام آمریکا به هیچ وجه کافی نیست. واشنگتن همان طوری که اعلام کرده است باید گام به گام از سیاست مداراجویی در برابر پاکستان فاصله بگیرد. اقدام بعدی آمریکا باید اعمال تحریم علیه آن عده از ژنرال‌های بازنشسته و بر حال پاکستانی باشد که در حمایت از گروه طالبان و شبکه حقانی فعال هستند.

حق نشر عکس Mandegar

نویسنده افزوده که تردیدی نیست که ژنرال‌های بر حال پاکستانی که جزو قشر استراتژیک و اطلاعاتی نظام امنیتی پاکستان هستند، سیاست حمایت از طالبان راولپندی و اسلام‌آباد را طراحی کرده‌اند. آنان طالبان را برای کنترل افغانستان و جلوگیری از نفوذ هند در مرزهای غربی و شمالی‌شان حمایت می‌کنند. تصور آنان این است که افغانستان نه یک کشور مستقل که دولت نیابتی هند است و باید از بین برده شود.

به نظر سرمقاله نویس هدف آنان در قدم اول بیرون راندن آمریکا از افغانستان است. در گذشته ژنرال‌های پاکستانی این موضوع را انکار می‌کردند اما حالا حتی در مصاحبه‌های علنی‌شان می‌گویند که هدف‌شان بیرون راندن آمریکا از افغانستان و فرصت‌سازی برای طالبان است. پاکستانی‌ها، حضور آمریکا در افغانستان را برای کشورهای منطقه خطرناک‌تر از تروریسم جلوه می‌دهند. همین ژنرال‌ها قلمرو پاکستان را در اختیار طالبان گذاشته‌اند و اجازه داده‌اند که امکانات و نهاد‌های آن کشور به سود طالبان استفاده شود.