روزنامه‌های کابل؛ دشواری‌های زندگی کودکان کارگر در افغانستان

روزنامه
Image caption روزنامه اطلاعات روز

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در تازه‌ترین گزارش خود درباره وضعیت کودکان کار در این کشور نوشته که نزدیک به ۱۶ درصد این کودکان مورد آزار و اذیت جنسی قرار گرفته‌اند. بیشتر از ۴۰ درصد این آزارها از نوع تماس بدنی گزارش شده است.

دشواری‌های زندگی کودکان کارگر در افغانستان و حواشی و سر و صداهای حمله هوایی نیروهای ارتش در ولایت شمالی قندوز مهمترین عناوین مطالب تحلیلی روزنامه‌های ۱۵ حمل/فروردین کابل است.

انسانیت از دست رفته

روزنامه اطلاعات روز می‌نویسد که تحقیق کمیسیون مستقل حقوق بشر فاش می‌کند که بسیاری از کودکان لت و کوب می‌شوند، تحقیر و توهین می‌شوند و فراتر از آن، نزدیک به ده درصد از آن‌ها حتی شب‌ها نیز مشغول کارند.

اطلاعات روز نوشته که کودکان حق رای ندارند، نقشی در تعیین سرنوشت سیاسی کشورشان ندارند و از این منظر برای سیاست‌مداران و به تبع آن برای حاکمیت اهمیت قابل شمارش چندانی ندارند.

اما نویسنده اطلاعات روز، تاکید دارد که چشم‌پوشی از این جنایت عریان معنایی غیر از هم‌سویی ندارد، به ویژه برای دولت که به موجب قانون و معاهداتی که برای تامین حقوق بشر و صیانت از حقوق کودکان امضا کرده، مسئولیت‌های روشنی در برابر کودکان دارد.

اطلاعات روز افزوده که حکومت می‌تواند امکاناتی برای جلوگیری از تضییع حقوق آن‌ها خلق کند. حکومت این توانایی را دارد که محدودیت‌های برای کارفرمایان کودکان کارگر وضع کند، اماکنی را برای رسیدگی به آن‌ها ایجاد کند و از طریق به کار بستن امکاناتی که در دست دارد، فضای کاری بهتری زیر نظر دولت برای آن‌ها بسازد.

روزنامه ماندگار نیز در سرمقاله امروزش به آزار و اذیت جنسی کودکان کارگر پرداخته است.

ماندگار نوشته که یافته‌های تازه کمیسیون حقوق بشر نشان می‌دهد که میان واقعیت‌های جامعه افغانستان و احکام اسلامی، فاصله‌ای شگرف وجود دارد.

ماندگار افزوده که برای واکاوی این درد و معضل شرم‌آور، مسلما به بحث‌های روان‌شناختی و جامعه‌شناسانه فراوانی نیاز است و برای یافتن مقصر این وضع نیز می‌توان ذهن را به صدها آدرس گوناگون ارجاع داد.

ماندگار می‌نویسد که جامعه افغانستان از مسئولان حکومتی گرفته تا خطیبان مساجد، باید وجود آزارجنسی را به‌جای کتمان، به عنوان یک واقعیت بسیار تلخ بپذیرند، به‌جای سر دادن چند شعار بی‌پشتوانه، به ریشه‌های آن اندیشه کنند و در کوچه و بازار و هرجای دیگر، از کسانی که مورد تعرض و اهانت جنسی قرار می‌گیرند، چنان دفاع کنند که گویی یکی از اعضای خانواده آن‌ها مورد تعرض قرار گرفته است.

Image caption روزنامه ۸‌صبح

تلفات غیرنظامیان در حمله قندوز

روزنامه افغانستان ما می‌نویسد که وزارت دفاع ملی روز دوشنبه در یک حمله هوایی در ولسوالی دشت ارچی ولایت قندوز ۱۸ فرمانده ارشد داخلی و خارجی طالبان را کشته و ۱۲ فرمانده دیگر آنها را زخمی کرده اما ادعا می‌شود که در این حمله تعدادی از افراد ملکی نیز کشته شده است.

افغانستان نوشته که یکی از مسایل بسیار مهم در جنگ‌های نظامی، تخریب مراکز سازماندهی، آموزشی شورشیان و راه اندازی عملیات پیشگیرانه بر مواضع آنها می باشد. "اما برجسته سازی تلفات افراد ملکی پس از هر حمله نظامی ممکن است یک نوع دلهرگی، دلسردی و نیز نگرانی را از انجام چنین حملات در آینده به وجود بیاورد."

نویسنده سرمقاله روزنامه افغانستان به این باور است که شورشیان اغلب در مناطق مسکونی و در خانه‌های مردم جلسات‌شان را انجام می‌دهند بنابراین با حمله بر شورشیان، ناخواسته جان افراد ملکی به خطر می‌افتد.

روزنامه آرمان ملی نیز می‌نویسد "ما باور داریم که سرنوشت جنگی که در پشت میزهای گفت‌و‌گو روشن نشد، در میدان‌های جنگی با آتش و گلوله‌ها تعیین می‌شود."

آرمان ملی از دولت خواسته که مراکز طالبان را در شمال کشور از بین ببرد و بساط آنها را جمع کند.

آرمان ملی افزوده "پیش از آن که دشمن توانایی آن را یابد که شرایط را به سود خویش در میدان‌های جنگ تغییر بدهد، ما باید پیشگام این میدان‌ها شویم و سربازان و نیروهای دلیر امنیتی باید به تجمعات طالبان در اطراف شهر‌ها و ولسوالی‌ها به جنگ پایان بدهند."

روزنامه ۸‌صبح نیز می‌نویسد که در جنگ‌های مدرن آسیب جانبی اجتناب‌ناپذیر است. به ویژه اگر جانب مقابل دولت در جنگ، یک گروه ایدیولوژیک چریکی باشد، جلوگیری از آسیب‌های جانبی در عملیات‌های نظامی دشوار می‌شود.

۸‌صبح نوشته که حمایت جمعی از لزوم تحقیق و بررسی حادثه دشت ارچی، قابل دفاع است، اما نباید به نیروهای نظامی کشور که هدف آشکارشان حفظ حیات دولت است، احساس گناه منتقل شود. باید رویداد دشت ارچی در قدم اول بررسی شود و بعد در مورد آن قضاوت صورت بگیرد.

۸‌صبح افزوده که حتی آسیب‌های جانبی هم بر مشروعیت اخلاقی نیروهای امنیتی افغانستان آسیبی وارد نمی‌کند زیرا این طالبان هستند که به جنگ ادامه می‌دهند، به ندای مذاکره بی‌قیدوشرط و مبادله مشروعیت وقعی ننهاده‌اند و تلاش می‌کنند که از راه زور کل افغانستان را اشغال کنند.

مطالب مرتبط