روزنامه‌های کابل؛ روز خونین خبرنگاران

afghanistan حق نشر عکس 8am

در دو انفجار دیروز در کابل دست‌کم ۹ خبرنگار کشته و ۷ خبرنگار زخمی شدند. در رویدادی دیگر عصر روز گذشته خبرنگار محلی بی‌بی‌سی در ولایت خوست در جنوب شرق افغانستان توسط افراد مسلح ناشناس کشته شد.

روزنامه‌های صبح سه شنبه ۱۱ ثور/اردیبهشت به روز خونینی که خبرنگاران در افغانستان گذراندند، پرداخته‌اند.

حمله به خبرنگاران؛ 'جنایت علیه بشریت '

روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد که حمله به گزارشگران، عکاسان خبری و فیلم‌برداران، مصداق جنایت علیه بشریت است.

۸‌صبح نوشته که کنوانسیون‌ جهانی جنگ، قواعد روشنی وضع کرده است که در منازعات مسلحانه همه طرف‌ها موظف به رعایت آن هستند. هر گروهی که از این قواعد سرکشی کند، مرتکب جنایت جنگی شده و جنایت جنگی در دادگاه‌های بین‌المللی قابل پیگرد است.

۸‌صبح افزوده که دولت افغانستان باید در مورد هسته‌های تروریستی‌ که دست به جنایت می‌زنند، معلومات کامل بدهد. به گفته این روزنامه حکومت باید بگوید که پشت سر شبکه‌هایی مثل داعش و گروه حقانی کدام مقام و سازمان خارجی قرار دارد. "دولت باید حامیان مالی و تخنیکی آنان را افشا کند، تا نهاد‌های مدافع حقوق خبرنگاران از آنان هم در دادگاه‌های جهانی شکایت کنند."

روزنامه افغانستان نیز می‌نویسد که "در دو سال اخیر شاهد افزایش بی‌رویه تلفات افراد ملکی در افغانستان بوده‌ایم. افراد غیرنظامی اغلب به صورت عمدی از سوی شورشیان هدف قرار گرفته‌اند. کشتار عمدی افراد ملکی نقض صریح قوانین جنگی به شمار آمده و سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشری بین‌المللی را مکلف می‌سازد تا در آن رابطه واکنش عملی نشان داده و در پی شناسایی، تعقیب و دستگیری عاملان جنایت برآیند."

اما نویسنده سرمقاله روزنامه افغانستان به این باور است که در این مدت به جز محکومیت جنایات و صدور اعلامیه درباره آن، شاهد عکس العمل جدی از سوی سازمان ملل و سایر نهادهای بین المللی نبوده است.

افغانستان افزوده که معافیت جنایات‌کاران جنگی و به فراموشی سپردن این گونه "جنایات" در چهار دهه اخیر، بدون شک در تداوم این جنایات در این کشور کمک می‌کند و جنایت‌کاران را در ارتکاب جنایات جنگی‌شان جری‌تر و جسورتر می‌سازد.

مسئولیت حکومت در مقابل خبرنگاران

روزنامه اطلاعات روز می‌نویسد که رسانه‌ها و کارمندان رسانه‌ای هم‌طراز نهادهای امدادرسان و حقوق بشری در هیچ منازعه‌ای شریک یا بخشی از آن نیستند. به موجب کنوانسیون‌های ژنو، این افراد بر اساس معاهدات و حقوق بشر دوستانه بین‌المللی در مناطق مورد منازعه و بحران از امنیت و مصئونیت برخوردار هستند.

اطلاعات روز نوشته که حمله دیروز توسط مهاجم انتحاری که با ابزارهای خبرنگاری مجهز بود، نشان از این دارد که جامعه رسانه‌ای افغانستان نیز در معرض ترور، انتحار و "حمله تروریستی کور" قرار گرفته است.

اطلاعات روز می‌نویسد در جایی مانند افغانستان که دولت بر اساس قانون اساسی خود را ملزم به حمایت از آزادی بیان و اطلاع‌رسانی می‌داند، حمله به خبرنگاران و بی‌توجهی به مصونیت و امنیت آن‌ها ناامیدکننده است.

اطلاعات روز نوشته که پرسش این است که حکومت چه تمهیدی برای تأمین امنیت رسانه‌ها و خبرنگاران سنجیده و اجرا کرده است؟ "تا آن‌جا که در عمل مشاهده می‌شود، هیچ ضمانتی برای حفاظت از جان خبرنگاران وجود ندارد. آن‌ها گروه بی‌پناهی‌اند که به دلیل حرفه‌شان از یک‌سو ملزم به اطلاع‌رسانی و حضور در صحنه‌های درگیری و حوادث تروریستی‌اند و از سوی دیگر بخشی از اهداف نظامی گروه‌های تروریستی."

اطلاعات روز افزوده که بر حکومت است که تا برای یک بار و همیشه توضیح بدهد که پشت این حملات کیست و چرا از آن‌ها با عنوان‌های مستعاری چون گروه تروریستی و دشمنان مردم یاد می‌شود؟

روزنامه آرمان ملی نیز می‌نویسد چیزی که اینجا قابل درنگ و تأمل است این خواهد بود که در همین شهر کابل در حضور داشت سازو برگ‌های عظیم استخباراتی که "سی آی ای" و امنیت ملی کشور دارند، چگونه ممکن است این گونه رخدادها به ده‌ها بار اتفاق افتد و نهادهای امنیتی، هیچ‌گونه دستاوردی در این راستا نداشته باشند.

آرمان ملی نوشته که رخدادهای تازه یک بار دیگر گواهی می‌دهد که نیروهای امنیتی، دفاعی و کشفی افغانستان گرفتار کم کاری و تعلل در وظایف شده‌اند و در راستای تأمین امنیت مردم، ناکام هستند.

آرمان ملی افزوده که اگر در رأس نهادهای امنیتی، دفاعی و کشفی، چهره‌های آکادمیک و بیدار و باتجربه گماشته شود، و برنامه‌های امنیتی این نهادها مورد بازبینی قرار بگیرند و تعدیل شود تا مطابق ایجابات کنونی شهر کابل باشد، در آن صورت شاید جلو وقوع حملات در آینده گرفته شود.

زنگ خطر برای خبرنگاران

روزنامه ماندگار می‌نویسد که در هفته‌ها و روزهای اخیر، حمله به جان خبرنگاران و رسانه‌ها افزایش یافته است و حمله انتحاری دیروز در میان خبرنگاران به وضاحت نشان می‎دهد که هدف اصلی حمله از بین بردن گروهی از خبرنگاران در کشور بوده است.

ماندگار نوشته که با این حساب زنگ خطر به شکل جدی برای رسانه‌ها به صدا درآمده است که باید به آن به گونه جدی توجه شود.

ماندگار افزوده که "ناتوانی و ضعف هرروزه نهادهای امنیتی و مسئولان بیکاره آن، سبب اصلی افزایش این حمله‌ها شده‌است؛ اما متاسفانه هیچ نهادی نیست که به این همه بیدادگری رسید‌گی ‌کند."