چاینکی 'بچه بروت'؛ دم و جمع گرم هفتاد ساله

چاینکی
Image caption تکه‌هاى کوچک گوشت و دنبه گوسفند درون چند درجن چاینک (دیزی) چینى کنار هم روى آتش ملایم مى‌جوشند

رستورانی در کابل از هفتاد سال به این‌سو به مشتریانش غذای محلی "چاینکی" عرضه می‌کند. موسیقی و چای و چاینکی در ساختمانی قدیمی در رستوران موسوم به "بچه بروت" در شهر کهنه کابل اشتهای هر رهگذری را تحریک می‌کند. چاینکى شورباى ویژه‌ای است با طرز تهیه مخصوص.

تکه‌هاى کوچک گوشت و دنبه گوسفند درون چند درجن چاینک (کتری) چینى کنار هم روى آتش ملایم مى‌جوشند. یک ساختمان گلی، رنگ و رو رفته با پله‌های تنگ و تاریک در کوچه کاه فروشی در شهر کهنه کابل هر روز به مشتریان چاینکى مى‌فروشد.

ظروف کهنه و عتیقه و موسیقی هندی قدیمی، مشخصه این کافی قدیمى است که با گوش و چشم مشترى رابطه برقرار مى‌کند و میان امروز و سال‌هاى قدیم کابل پل مى‌بندد. روزانه مشتریان زیادی اینجا می‌آیند؛ از مردان مسن و کهن سال تا نوجوانان و جوانان.

Image caption چاینکی "بچه بروت" هفتاد سال قدمت دارد

وحید الله پسر بزرگ میر میرزا مشهور به "بروت (سبیل)" پس از مرگ پدر ادامه دهنده کسب و کار او شد و نگذاشت این رستوران به روی مشتریانش بسته شود.

او می‌گوید: "شصت یا هفتاد سال می‌شود که ما به مردم چاینکی تهیه می‌کنیم. من پسر خردی بودم که با پدرم یکجا به رستوران می آمدیم. پدر و پدربزرگم هم از جوانی کار رستوران را می‌کردند. پس از مرگ پدرم فرزندانش به همین کسب ادامه دادند و تا امروز از مشتریان پذیرایی می‌کنیم."

عبدالعزیز مرد مسن ۸۵ ساله است. او نیم قرن می‌شود که مشتری این رستوران است. او را در گوشه‌ای از این کافی دیدم که با دو دوست دیگرش سرگرم خوردن چاینکی بود و مرا هم دعوت کرد تا با او یکجا غذا بخورم. از روزگاران قدیم کابل گفت و از زمانی که آرامی بود و مردم بدون دغدغه و به دور از انفجار و انتحار روزهای تعطیل به ویژه در برف‌باری‌ها سراغ چاینکی می آمدند.

Image caption بازار رستوران چاینکی، سالهاست که گرم است

اما این رستوران قدیمی و غذای خوشمزه‌اش در میان جوانان هم علاقمندان بسیار دارد. در کنج دیگر چند جوان کنار هم نشسته‌اند و می‌خندند و از موسیقی و فضای این محل لذت می‌برند.

چایخانه این رستوران با همان سبک قدیمی و چاینک‌های چینی شکسته و پتره خورده توجه مرا جلب کرد. نزدیک رفتم و با میرزا محمد مرد هفتاد ساله که آنجا نشسته بود سر صحبت را باز کردم. از روزهای سخت و دشواری گفت که کابل در جنگ به سر می‌برد.

می‌گوید: "شهر هر سو راکت (موشک) باران بود. چنداول و مندوی و ده افغانان مرکز اصلی جنگ بود. چند راکت به سمت شمال این رستوارن که چوک و کوچه شوربازار در آن موقعیت دارد اصابت کرد. یک راکت در نزدیک ما خورد اما انفجار نکرد. از ترس راکت‌ها و جنگ مجبور شدیم دروازه کافی را بسته کنیم."

Image caption ظروف و وسایل رستوران چاینکی همه قدیمی هستند

این مرد از جنگ‌های دهه هفتاد می‌گفت؛ زمانی که شهر میان افراد مسلح گروه‌های مجاهدین تقسیم و بخش‌های زیادی از آن به مخروبه تبدیل شده بود. هنوز هم آثار ویرانی‌ها در اطراف رستوران بچه بروت به چشم می‌خورد.

جنگ هنوز پایان نیافته و هر روز انفجار و انتحار در کابل و ولایت‌ها سرخط خبرهاست اما در کنار آن زندگی همچنان ادامه دارد. حالا ده‌ها رستوران و هتل در افغانستان فعال است که بسیاری از آنها غذاهای متنوع و غربی عرضه می‌کنند ولى مشتریانی که دنبال مزه دندان هستند لب از چاینکى دور نمى‌کنند و محلاتى مانند چاینکی "بچه بروت" هنوز به قول افغانها "لپ و چپ است و مشتریان در آن غنبر مى زنند و دم و جمع‌شان گرم است."

Image caption رستوران چاینکی در یک محله قدیمی و شلوغ کابل موقعیت دارد
Image caption تکه‌هاى کوچک گوشت و دنبه گوسفند درون چند درجن چاینک (دیزی) چینى کنار هم روى آتش ملایم مى‌جوشند
Image caption مالکان رستوران چاینکی می‌گویند این پیشه پدر و پدربزرگ شان بوده و آن را ادامه خواهند داد

موضوعات مرتبط