تنها وکیل مدافع زن در غزنی: دیگر از ناامنی نمی‌ترسم

زندانی در ولایت غزنی حق نشر عکس Getty Images

مسعوده، تنها وکیل مدافع زن در شهر باستانی غزنی است. او پنج سال پیش کارش را در این ولایت که بیشتر از یک میلیون جمعیت دارد، آغاز کرد.

مسعوده موکلان زیادی دارد ولی خودش تنها است. او می‌گوید اولویت را به زنانی می‌دهد که یا بی بضاعت اند یا مدت طولانی بلاتکیف در زندان به سر می‌برند.

زنان زندانی در مرکز ولایت غزنی به بی‌بی‌سی گفته‌اند که عدم دسترسی به وکلای مدافع زن، باعث شده مدت‌های طولانی در زندان بمانند. در حال حاضر بیش از ۲۰ زندانی زن در زندان غزنی نگهداری می‌شوند. برخی از این زنان زندانی کودکانشان را هم در زندان با خود دارند.

کار مسعوده بسیار دشوار است. او باید از حقوق کسانی دفاع کند که به راحتی به آنها انواع برچسب‌های اجتماعی زده می‌شود و در جامعه مردسالار افغانستان که زنان به سادگی مقصر شناخته می‌شوند. اما مسعوده بدون هراس از عواقب کارش، سعی دارد از موکلانش دفاع کند.

Image caption زندان زنان در کابل

مسعوده می‌گوید: "قبلا آگاهی نداشتند. فکر می‌کردند که سارنوال (دادستان) و وکیل مدافع یکی است. و حالا خوشبختانه درک کرده‌اند که وکیل مدافع وجود دارد و با آنها همکاری می‌کند، به نفع‌شان است. زیادتر کوشش می‌کنند که وکیل مدافع بگیرند. بیشتر زنان به دفتر من مراجعه می‌کنند و می‌گویند ما می‌خواهیم وکیل دولتی بگیریم."

او می‌گوید هیچ چیز به اندازه اثبات بی‌گناهی موکلانش، خستگی کار را از تنش به در نمی‌کند. "وقتی که از موکلم دفاع می‌کنم و نتیجه خوبی بدست می‌آورم. خوشحال می‌باشم؛ به ویژه که موکلم برائت حاصل کند، واقعا موجب خوشحالی است."

مسعوده می‌گوید: "سال‌های اول چون کارم تازه آغاز شده بود و بخاطر ناامنی بسیار ترس داشتم اما حالا ترس برطرف شده و کار خود را به اشتیاق پیش می‌برم."

برخی زنان زندانی می‌گویند بدلیل نداشتن حمایت حقوقی، مدت‌هاست که در بلاتکلیفی بسر می‌برند.

مقام‌های محلی در غزنی نیز تایید می‌کنند که نبود وکلای مدافع زن در این ولایت یکی از چالش‌های است که مدتها است آنها با آن روبرو اند.

نیاز محمد نیکیار، رئیس دادستانی غزنی می‌گوید: "همیشه از جمله چالش‌ها و مشکلاتی که ارگانهای عدلی و قضایی با آن مواجه اند، کمبود مساعدین حقوقی به شکل عام و کمبود مساعدین حقوقی زن به شکل خاص است. امیدوار هستیم که دولت به موضوع عطف توجه کند."

خشونت‌های خانوادگی از دلایل اصلی کشانده شدن پای زنان به زندان این شهر است. رسم و رواج و باورهای سنتی حاکم بر جامعه، در بیشتر موارد زنان را بازنده دعوا اعلام می‌کند.

برای تغییر این وضعیت مسعوده تنهاست، اما این تنهایی او را ناامید نکرده است. او می‌خواهد با آموزش نسل جوان زن، نیروی بیشتری را در این عرصه با خود همکار کند.

موضوعات مرتبط