مادر و دختری که در کنار هم می‌نوازند و می‌خوانند

Image caption حمیرا سباوون ۴۷ سال و دخترش نجیبه ۲۰ ساله هم‌کلاس یکدیگر در کلاس موسقی اند و یکجا با هم می‌نوازند و می‌خوانند

سراغ مادر و دختری رفتم که در کنارهم موسیقی می‌آموزند، مادر آواز می‌خواند و دختر می‌نوازد. او همراه با دخترش نجیبه دانشجوی رشته موسیقی در دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه کابل است.

حمیرا سباوون ۴۷ سال دارد و دخترش ۲۰ سال. او می‌گوید ازینکه با دخترش همکلاسی است، عار ندارد. بلکه از این بابت خوشحال است که یک فرد خانواده‌اش او را در این راه همراهی می‌کند.

آموزش موسیقی در افغانستان کار دشواری است ولی این دشواری برای زنان چند برابر است. با این وجود زنان زیادی هستند که محدودیت‌های اجتماعی نتوانسته آنها را از رو آوردن به موسیقی باز دارد.

حمیرا یکی از آنهاست که بعد از سه تلاش توانست وارد دانشکده هنر شود. پیش از آن در بنیاد آقاخان موسیقی می‌آموخت.

حمیرا بهار امسال وارد سال آخر درس موسیقی می‌شود. او تا هنوز توانسته که سه آله موسیقی طبله، هارمونیه و توله (نی) را فرا بگیرد.

محسن صیفی، استاد در دانشکده هنر کابل می‌گوید: "هر چند سن و سالی از خانم حمیرا گذشته اما علاقه و سماجت ایشان قابل قدر است. در مدت این سه سال شاهد تلاش‌هایش بودم."

این روزها کلاس‌های دانشگاه تعطیل است، اما حمیرا برای تمریناتش به دانشگاه می‌آید و همراه با هم‌کلاسی‌هایش و استادانش در این روزها تمرین ‌می‌کند.

در سال‌های اخیر با وجود محافظه‌کاری جامعه افغانستان، حضور زنان جوان در بخش موسیقی و آوازخوانی رشد کم‌نظیر داشته. زنان و دختران جوان بسیاری به هنر روی آوردند و شمار از آنها در این کار موفقیت‌های چشم‌گیری نیز داشته‌اند.

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.
استقبال گرم از ارکستر زهره، گروه موسیقی دختران افغان

حمیرا در اواخر حکومت نجیب‌الله، رئیس جمهوری پیشین افغانستان مکتب/مدرسه را به پایان رساند، اما رویدادهای تلخ و ناگوار در این کشور مانع ادامه تحصیل او شد.

تا آنکه دوباره در سال‌های اخیر توانست عشق و علاقه‌اش به موسیقی را پی‌گیری کند و به تحصیلش ادامه دهد.

حمیرا می‌گوید: "در روزهای اول دانشگاه وقتی دانشجویان مرا در دهلیزهای دانشکده می‌دیدند، مرا استاد خطاب می‌کردند. گاهی ناامید می‌شدم که چرا من هنوز دانشجو هستم و از درس و تحصیل عقب ماندم. دیری نگذشت که فضای دوستانه‌تری را در کلاس با همکلاسانم دریافتم."

Image caption حمیرا سباوون در حال تمرین موسیقی همراه با استادان و هم‌کلاسی‌هایش

حمیرا مادر ۴ فرزند است. او می‌گوید اگر یک زن می‌خواهد که در زندگی مختار و مستقل باشد، باید استقلال اقتصادی پیدا کند. به پای خود ایستاده شود.

او می‌افزاید:"همیشه تلاش کردم که سهم فعالی در اقتصاد خانواده داشته باشم، خانواده‌ام را همیشه حمایت کردم و آنها هم همینطور، بخصوص همسرم همیشه حامی‌ام بوده."

خانم سباوون می‌گوید: "آلاتی مثل توله (نی) و طبله چیزی نیست که با صدای آرام نواخته شود، اما گاهی از طرف همسایه‌ها با برخورد زشت روبرو می‌شویم. خطاب به ما می‌گویند که از این خانه صدای توله می‌آید، صدای طبله می‌آید."

نجیبه آرین دختر ۲۰ ساله حمیرا در کنار مادر می‌آموزد و می‌نوازد. او طبله می‌نوازد و یادگیری موسیقی کلاسیک برایش جذاب‌تر از موسیقی مدرن است.

ضرب‌های او روی طبله هماهنگ صدای مادر است.

نجیبه می‌گوید: "علاقه مادرم مرا هم علاقمند ساخت تا وارد دنیای موسیقی شوم."

نجیبه می‌گوید همان طوریکه خیلی از رشته‌های موسیقی رنگ و روی مردانه به خود گرفته، طبله هم همین‌طور. همه فکر می‌کنند این یک آلت موسیقی مردانه است.

"اما من خواستم که این فکر را تغییر بدهم و طبله را از چهره مردانه بیرون کنم و نشان دهم که یک زن نیز می‌تواند خوب طبله بنوازد."

مادر و دختر هردو تا بهار آینده آخرین سال تحصیلی‌شان را به پایان می‌رسانند. آنها تصمیم دارند گروه کوچک موسیقی زنان را بسازند، هنرمندان زن را دور هم جمع کنند و به تمرینات شان ادامه دهند.

Image caption نجیبه آرین، دختر حمیرا می گوید علاقه مادرم بود که من را هم علاقمند ساخت وارد دنیایی موسیقی شوم