مختصری در باره موسیقی رپ

ددی یکی از مشهورترین ستاره های راپ
Image caption موسیقی راپ اخیرا در افغانستان، ایران و تاجیکستان نیز راه یافته و درمیان جوانان ونوجوانان هوادارانی دارد

رپ (Rap) در لغت به معنی کوبیدن ضربه های کوتاه و سریع برچیزی مثل در و دیوار و میز است. اما رپ در موسیقی معاصر غرب و بخصوص موسیقی سیاهان آمریکا شیوه ای است از آهنگ های موسیقی پاپ یا موسیقی روز جوانان که در آن یک خواننده به طور موزون حرف می زند و در زمینه آی آن موسیقی او را همراهی می کند.

گفته می شود که موسیقی رپ اصلا آفریده هنرمندان یک اقلیت آمریکایی است. اما بسیاری از آمریکایی ها موسیقی رپ را، نه به عنوان نوعی ازموسیقی بلکه یک پدیده هنری زود گذر می شناسند.

با وجود این آهگسازان و اجراکنندگان موسیقی رپ می گویند، قصد دارند نشان دهند که "رپ" پدیده ای زود گذر نیست زیرا از بیست سال به این سو ادامه داشته است و ادامه خواهد یافت.

برخی از موسیقی دان های سیاهپوست آمریکا می گویند که ریشه های موسیقی رپ را باید در بین آواز خوانان و قصه گویان حرفه ای آفریقای غربی که به نام Griot ها یاد می شوند،جستجو کرد. عده ای دیگر به این باورند که موسیقی رپ آمریکا را نمی توان بدون مطالعه آنچه فرهنگ (Hip Hop) خوانده می شود، شناخت. Hip Hop شیوه ای از موسیقی و رقص و یا بهتر است بگوییم هنری است که درآمریکا به وجود آمد و با موسیقی رپ، هنر گرافیتی (واژه نگاری و تصویر نگاری) سیاسی -هنری روی دیوار ها و لوحه ها در محلات عمومی، پیوند دارد.

محققان می گویند که زاد گاه فرهنگ Hip Hop محله ای موسوم به (Bronx ) در شهر نیو یورک است. درین محله در اواخر دهه 50 و در دهه 60 سده پیش سیاه پوستان فقیر زندگی می کردند. جنایت- اعتیاد به مواد مخدر و بیکاری برساکنان این محله مستولی بود دراین محله یک گروه 7 نفری از جوانان موسوم به Seven Savage که بعد ها Black spades خوانده می شدند- دسته مخوفی خیابانی را تشکیل دادند و شش سال در دلها هول و هراس آفریدند.

سپس این گروه بزرگتر شد و Bam یاBambaataa آفریقایی یک عضو این گروه تاثیر فراموش ناشدنی بر موسیقی رپ و فرهنگ Hip Hop گذاشت. بنابر این- موسیقی رپ یک بخش متمم این خرده فرهنگ است که نمی توانست جدا از سایر بخش های آن به وجود آید و رشد کند. همین گونه گفته می شود که موسیقی جامایکا نیز بر موسیقی راپ اثر گذاشته است، خلاصه که دسته های مخوف خیابانی در اوایل دهه 70 از بین رفتند و مردم بیشتر به موسیقی، رقص و رفتن به کلوپ ها علاقه گرفتند .

ویژگی های عمده موسیقی رپ

چهار چیز را از ویژگی های عمده ای موسیقی رپ برشمرده اند:

_ اتکاء به موسیقی قبلا ضبط شده _ ضربات نیرومند و سریع و یا جاز _ ادای کلمات شعر و یا سطر هایی از نظم همزمان و هما هنگ با ریتم موسیقی ضبط شده _ محتوای متفاوت سخن، که اشکال مختلف به خود می گیرد یعنی رپ تحقیری -خبری پیامی -مهمل و غیره.

با وجود آن که برخی از رادیو های آمریکا مایل به پخش موسیقی رپ نیستند، اما ویژگی ها منحصر به فردرپ و هوادارانش سبب شده که رپ به یک تجارت یک میلیارد دلاری درجهان بدل شود.

جالب این که این موسیقی تاحال ویژه مردان بوده است و زنان به جز یک گروه به نام Salt N pepa به آن راه نیافته اند.

یکی از دلایلی که موسیقیرپ هنوز درانخصار مردن نگهداشته این است که زنان بلندی و خشونت صدای مردان را که یکی از ویژگی های اصلی این موسیقی است، ندارند ولی با وجود این یک آلبوم گروه سه نفری Salt N Pepe به نام Hot Cool and Vicious یک میلیون صفحه به فروش رفته است.

گفته شد که در آمریکاموسیقی رپ را یک پدیدهء زود گذر می دانند مثل پدیده "دادایسم" در عرصه ادبیات در اروپای پس از جنگ جهانی دوم، اما شگفت انگیز این که علی رغم این ادعا موسیقی رپ نه تنها درآمریکا و در مجموع در غرب رو به گسترش است، بلکه در جوامع دیگر نیز از جمله در بین آواز خوانان عرب -هند - ایران -افغانستان تاجیکستان و سایر کشور ها هم راه یافته است.

چند تن از آوازخوانان افغان از جمله وحید امید،حارث پرویز، بیژن کندوزی، قادر اشپاری و چند تن دیگر رپ خوانده اند و توانسته اند درمیان افغانها طرفداران خود را بیابند.