چشم دید کابلی ها از یک روز باروتی

فرار از محل حادثه - چهارشنبه 23 دلو - کابل
Image caption "مردم وحشتزده به همه سو می گریختند"

شاهدان عینی چشم دیدها و تجارب خود را از حادثه روز چهارشنبه، 23 دلو/بهمن، که مردان مسلح ساختمانهای دولتی را در پایتخت افغانستان مورد حمله قرار دادند، تعریف می کنند.

اسدالله جدلک، دانش آموز افغان می گوید زمانی که صدای تیراندازی را در بیرون ساختمان وزارت عدلیه (دادگستری) شنید، خود را زیر میز پنهان کرد.

او می گوید: "محافظان امنیتی دست به اسلحه بردند و مهاجمان نیز با ادامه تیراندازی ماموران امنیتی را کشتند. یکی از مهاجمان وارد ساختمان شد و به تیراندازی ادامه داد، یکی دیگر از راه پله ها بالا رفت."

اسدالله به خاطر می آورد که شمار زیادی از مردم در راهرو برای بیرون شدن از ساختمان صف کشیدند.

او می گوید: "همه می دویدند، بعضی ها داخل دستشویی می شدند، بعضی دیگر به طرف بیرون ساختمان فرار می کردند..."

اجساد و آوار

در یک حمله دیگر، دو بمبگذار انتحاری ساختمان ریاست زندانها را در شمال شهر کابل هدف قرار دادند.

عبدالشیرزاد، یک دکاندار در کابل می گوید، در حال رفتن به سوی مغازه بود که صدای انفجارها و تیراندازی بگوشش رسید و بعد ستون های دود را دید که به هوا بلند شده.

او می گوید، زمانی که به محل حادثه رسید، اجساد افراد در هر طرف پخش شده بود و او در عملیات انتقال قربانیان و بیرون کشیدن آنان از زیر آوار همکاری کرد.

شیرزاد می گوید: "من و برادرم دو جسد را بیرون کشیدیم و یک موتر (خودرو) را توقف دادیم و از راننده خواستیم که آنان را به بیمارستان منتقل کند."

او افزود: "من خیلی ترسیده بودم و پلیس به ما هشدار داد که باید آنجا را ترک کنیم."

'وحشتزده'

تعداد زیادی از کارمندان وزارتخانه ها به خواست محافظان امنیتی در دفاترشان باقی مانده و درها روی آنان قفل شده بود. بیم آن می رفت که مهاجمان، وزارتخانه های بیشتری را در پایتخت مورد حمله قرار دهند.

Image caption درگیری با افراد مهاجم حدود سه ساعت طول کشید

علی عبدالله، که با بی بی سی تماس گرفت، چندین ساعت در دفتر کارش در وزارت مالیه (دارایی) مانده و در هم روی قفل بود.

او گفت: "آواز تیراندازی را از فاصله خیلی نزدیک می شنیدم. ما همه وحشتزده بودیم چون نمی دانستیم چه اتفاق خواهد افتاد. به ما گفتند که حمله کنندگان انتحاری به سوی وزارت مالیه حرکت کرده اند."

از پشت پنجره

کارمندان سایر وزارتخانه ها که در نزدیکی وزارت عدلیه قرار دارد، ماجرا را از پنجره دفاتر کار خود مشاهده می کردند.

سلیم حیران، که در وزارت معارف کار می کند. می گوید: "پس از آنکه صدای تیراندازی به هوا بلند شد، از شیشه دفترم می دیدم که مردم هر طرف می دوند و همه جا ماموران امنیتی حضور دارند."

او به بی بی سی گفت که یکی از ماموران امنیتی که یک مهاجم را از پا در آورده بود، به دفتر کارش آمد تا عکس حمله کننده ای را که کشته بود، چاپ کند.

شاهدان عینی می گویند، با پخش شدن خبر حملات، کارمندان در سایر سازمان های دولتی در کابل دستخوش نگرانی و تشویش از احتمال حمله به محل کار خود شدند.

مقامات دولتی گفته اند که در حملات روز چهارشنبه کابل بیش از پنجاه نفر زخمی شدند.

سمیر رجبی، یک شهروند کابل می گوید که یکی از خویشان او در این حملات زخمی شد.

او از یک بیمارستان در کابل به بی بی سی گفت: "من حدود پنجاه متر از محل حادثه فاصله داشتم، اما یکی از خویشان من زخمی شد و حالا در بیمارستان تحت تداوی قرار دارد."

تعدادی دیگر از مجروحان حادثه روز گذشته نیز به بیمارستان وزیر اکبر خان در کابل منتقل شده اند.

کارمندان بعضی از وزارتخانه ها در کابل می گویند، حالا به آنان اجازه داده شده تا دفاتر خود را ترک کنند و وضعیت آرام آرام به حالت اولی باز می گردد.

اما بسیاری دیگر از شهروندان کابل از احتمال وقوع حملاتی از این قبیل در آینده نگران اند.

مطالب مرتبط