معادن دست نخورده و آرزوی های به دل مانده

Image caption بیشتر سنگ های قیمتی افغانستان به پاکستان فروخته شده و پس از فرآوری دوباره با قیمت چند برابر وارد افغانستان می شود

افغانستان کشوری است که بزرگترین معادن سنگ مرمر ودیگر سنگهای قیمتی را در خود دارد اما به دلیل نبود امکانات لازم این کشور سود کمی از این ذخایر می برد. دولت افغانستان با برگزاری کنفرانسی تلاش دارد سرمایه های بیشتری را به این بخش جلب کند.

از سنگ های مرمری که از معادن افغانستان استخراج می شوند، مقدار کمی از آنها برای ساختن وسایل زینتی و یاهم در ساختمان سازی در داخل افغانستان استفاده می شود و بیشترین مقدار این سنگ ها به پاکستان انتقال می یابد.

روح الله احمدزی سخنگوی اداره توسعه صادرات افغانستان می گوید: " به دلیل نداشتن امکانات لازم در داخل، هم اکنون هر تن سنگ مرمر افغانستان به قیمت 40 دلار آمریکایی به پاکستان صادر می شود آنها ( پاکستانی ها) پس از کار روی آن هر تن آن را به 240 دالر دوباره به افغانستان صادر می کنند. "

در چند سال گذشته مبالغ اندکی در زمینه استخراج و صادرات سنگ مرمر در افغانستان سرمایه گذاری شده. دلیل آن به گفته سرمایه گذاران حمایت ناکافی دولت از سرمایه گذاری در این بخش است.

ظهیر جمشید یکی از تاجران سنگ مرمر معتقد است که " فساد اداری مهمترین مشکل در زمینه سرمایه گذاری در افغانستان است. در کنار این مشکلات دیگری که در مجموع دامنگیر سرمایه گذاران است، برای ما که سرگرم تجارت سنگ های قیمتی هستیم نیز قابل درک است".

نبود وسایل لازم و کارخانه های پیشرفته تولید سنگ در افغانستان سبب شده تا بخش زیادی از سنگهای استخراج شده از معادن این کشور ضایع شود. ولی دولت افغانستان می کوشد با ارائه مشوق هایی، سرمایه های بیشتری را به این بخش جلب کند.

آقای احمد زی "دولت حاضر است در زمینه واگذاری زمین رایگان، فراهم کردن تسهیلات بانکی و آسان کردن مراحل اداری برای سرمایه گذاران با آ نها کمک کند. "

معادن افغانستان میلیون ها متر مکعب سنگ مرمر و دیگر سنگهای قیمتی را در خود جای داده اند. دولت افغانستان امیدوار است که در سالهای آینده سرمایه های بیشتری را در این بخش جلب کند.

اما آنچه مسلم است این است که به دلیل سرمایه گذاری اندک در زمینه استخراج سنگ های قیمتی، سرمایه و گنج مردم فقیری چون افغانستان همچنان در دل کوه ها باقی مانده اند.

شمار زیادی از مردم عادی در افغانستان معتقدند که آنچه سبب شده است کشور شان همواره از سوی کشورگشایان قدیم و ابرقدرت های معاصر مورد لشکر کشی و تهاجم قرار بگیرد گنجینه های فراوان و دست نخورده این سرزمین است.

جدا از اینکه چنین باورهایی تاچه حدی درست است یا نه، آنچه از اظهارات مردم عادی افغانستان بر می آید این است که آنها به گنجینه های طبیعی خود بسیار امیدوارند و باور دارند که برای حفظ این گنجینه ها از دستبرد ابرقدرتها از جان خود مایه گذاشته اند و شاید روزی فرا رسد که با استفاده از آنها شاهد زندگی راحتی باشند.