نیروهای ناتو در افغانستان افزایش می یابد

ژنرال داتان
Image caption آقای داتان می گوید نیروهای خارجی تا زمانی که نیروهای داخلی قادر به کنترل اوضاع نشده، در افغانستان خواهند ماند

معاون فرمانده ناتو در افغانستان از رسیدن نیروهای کمک به تامین امنیت انتخابات این کشور تا شش هفته دیگر خبر داده است.

انتخابات ریاست جمهوری افغانستان تا کمتر از سه ماه دیگر برگزار می شود و شورشیان تهدید به مختل کردن این روند کرده اند.

هارون نجفی زاده، خبرنگار بی بی سی فارسی در این باره گفتگویی انجام داده با ژنرال جیم داتان، معاون فرمانده نیروهای بین المللی یاری امنیتی، آیساف در افغانستان. این نیروها تحت فرمان پیمان آتلانتیک شمالی_ ناتو_ فعالیت می کنند. تا سه ماه دیگر انتخابات افغانستان برگزار می شود، آیا آمادگی و توانایی لازم برای تامین امنیت دارید؟

نیروهای ناتو حدود ۹ تا ۱۲ ماه ارزیابی ای را انجام دادند و نیروهای بیشتر را به این منظور درخواست کردند. بطور کل این نیروها تا شش هفته دیگر وارد افغانستان خواهند شد: نیروهای کمک به امنیت انتخابات.

تامین امنیت انتخابات یک برنامه افغانی است. ما از نیروهای افغان حمایت می کنیم. نیروهای ما توانایی های هوایی دارند که نیروهای افغان تا حالا آن را ندارند و ما می توانیم به آنها کمک کنیم.

اما آیا افزایش تعداد تنفگداران می تواند راه حل بحران ناامنی افغانستان باشد؟

فقط سربازان بیشتر نمی تواند مشکل را حل کند. هرچند این امر عنصر کلیدی قلمداد می شود. با آمدن ۲۱ هزار سرباز جدید و هلیکوپتر های بیشتر مساله چگونگی به کار گیری این نیروها هم مورد توجه است تا ما بتوانیم نیروها را در مناطق مختلف به راحتی جهت دهیم.

جنوب افغانستان مناطق وسیعی را شامل می شود که مرزهای طولانی با منطقه بلوچستان پاکستان دارد. نواحی مرزی که حضور ما در آنجا کم رنگ است و در نتیجه کنترل ما کمتر. یکی از اهداف استقرار نیروهای تازه نفس هم حضور پررنگ در این مناطق است.

افزودن به شمار سربازان به معنای گسترش جنگ است؛ اینطور نیست؟

اگر واقعبینانه صحبت شود، باید با شما موافق باشم. استقرار نیروهای بیشتر می تواند در کوتاه مدت درگیریهای بیشتری را با شورشیان به دنبال داشته باشد. درگیری هایی که هدیه طالبان به ما است نه از ما. چرا که آنها مجبور نیستند با سربازان تازه نفس ما دربیفتند، ولی می دانیم که خشونتها افزایش خواهد یافت.

تجربه ای که ما از منطقه گرمسیر ولایت هلمند داریم، این است که این منطقه در نتیجه خشونتها خالی از سکنه شده بود، شورشیان در آن جا حاکمیت کامل داشتند و ساکنان آن جا هم فراری بودند.

وقتی تفنگداران دریایی آمریکا به این منطقه اعزام شدند، در مرحله نخست برای حدود سه هفته خشونت ها یکباره اوج گرفت. بعدش هم کاهش قابل توجهی در میزان خشونت ها را در این منطقه شاهد بودیم، وقتی که شورش درهم کوبیده شد مردم به خانه های خود برگشتند و حالا گرمسیر به مرکز تجاری پررونق تبدیل شده است.

ما امیدواریم چنین مدلی را در بیشتر مناطق افغانستان عملی کنیم.

حقیقت این است که در مناطق جنوبی افغانستان مجموعه نواحی داریم که امنیت آنها به طور قناعت بخشی تامین شده، اما این نواحی مناطق گسیخته ازهم اند. کاری که باید انجام دهیم این است که این نقاط غیرمرتبط را باهم وصل کنیم تا امنیت رفت و آمد در تمام این نواحی هم برای ما و هم برای مردم تامین شود.

Image caption آقای داتان می گوید "اشتباهها" باعث تلفات غیرنظامیان می شود

تلفات غیرنظامی توسط جنگنده های شما همواره مورد انتقاد بوده آیا هیچ برنامه ای وجود دارد که از کشتار غیرنظامیان جلوگیری شود؟

ما هیچگاه نمی توانیم وعده بدهیم که از کشتار غیرنظامیان جلوگیری می کنیم. ای کاش چنین چیزی می شد. اگر گفته شود که تلفات غیرنظامیان در جنگ نخواهد بود، غیرواقع بینانه است. آنچه ما تلاش می کنیم انجام دهیم و با موفقیت هم انجام داده ایم، کاهش تلفات غیرنظامی به حداقل بوده است.

اول ما تاکتیک برخورد با شورشیان را تغییر داده ایم. به فرماندهان کوچک خود هم گفته ایم که اگر با شورشیان درگیر می شوند و احتمال بروز تلفات غیرنظامی می رود، به جای تعقیب شورشیان و از بین بردن آنها، عملیات را متوقف کنند.

یکی از مشکلات ما این است که شورشیان عمدتاً از غیرنظامیان سپر انسانی می سازند، به امید این که تلفات غیرنظامی بارآورند و از آن در جنگ تبلیغاتی علیه ما استفاده کنند.

تلفات غیرنظامی ها برای ما خیلی حساسیت انگیز است. جلوگیری از تلفات غیرنظامی برای همه گوشزد شده است. اما گاهی اشتباه روی می دهد و غیرنظامیان آسیب می بیینند.

نبرد ارتش با طالبان پاکستانی را چقدر به سود امنیت افغانستان می دانید؟

روشن است که مناطق مرزی پاکستان با افغانستان در جنوب باز است. ما در مناطق شرقی افغانستان با پاکستان کنترل و هماهنگی بیشتر داریم. من می پذیرم که کنترل ما بر اوضاع در مرز جنوبی افغانستان خیلی کمتر بوده است.

رفت و آمد شورشیان به پناهگاه ها به هر دو طرف مرز در جنوب انکار ناپذیر است. آنها گاهی در افغانستان و وقتی و زمانی هم در پاکستان عملیاتی را سازمان می دهند.

اما حالا در پاکستان دولت و ارتشی داریم که علیه شورشیان تصمیم قاطع گرفته اند. آنها پی برده اند که با تهدید شورشیان داخلی رو برو هستند. پاکستان دریافته که این تهدید مشترکی است علیه هر دو کشور. این برای ما خبر خوش و کنترل بهتر مرزها به سود دو کشور است.

به عنوان یک ژنرال خاضر در میدان نبرد، آیا فکر می کنید راه حل مشکل افغانستان ادامه جنگ است؟

هر کسی که اوضاع افغانستان را از عینک جنگ بین نیروهای غربی با طالبان یا شورشیان می بینند، به خطا رفته است.

تنها دلیل ادامه جنگ ما این است تا همان فضای امنی به وجود آید که مناطق تحت کنترل نیروهای امنیتی افغانستان افزایش یابد، به مسایل دیگر مانند حکومت داری و بازسازی مجال بیشتر داده شود و مردم روستاها را به پایتخت، کابل، وصل کند. بیمارستانها ساخته شود، مکتب، آب و برق و دیگر نیازمندیهای مردم در نتیجه کار ما رفع شود تا پس از ۳۰ سال ویرانگر، افغانها به رفاه برسند.

تنها دلیل کار نیروهای نظامی فراهم کردن این فضا است. هدف ابتدایی هم این است که شورشیان را باید شکست داد یا حداقل سرکوب کرد، در حدی که نیروهای امنیتی افغانستان کشور خود را حفاظت کنند.

ما با این برنامه ریزی به این جا نیامده ایم که همیشه بمانیم. اما حداقل این برنامه را داریم تا زمانی بماینم که ارتش و پلیس ملی افغانستان به طور درست قادر به کنترل اوضاع شوند.

فکر می کنید گفتگو با طالبان موثر خواهد بود؟

گفتگو با طالبان به امور نظامی ارتباط ندارد. دولت منتخب افغانستان باید در این مورد تصمیم بگیرد. من به عنوان یک ژنرال نظامی می خواهم بگویم که در هر گوشه دنیا که شورش سرکوب شده، عنصر سیاسی آشتی جویانه هم همیشه وجود داشته است. اما زمان مناسب و سطح مناسب مذاکره را دیگران باید تعیین کنند.

اداره اوباما برای افغانستان فرمانده جدید تعیین کرده. این چقدر به بهبود اوضاع کمک خواهد کرد؟

من فکر می کنم آمریکا بسیار به وضاحت افغانستان را بار دیگر مورد توجه قرار داده، همچنین از نظر نظامی، سیاسی و توسعه ای توجه خود را از عراق به افغانستان معطوف کرده است.

۴۲ کشور به تامین امنیت افغانستان کمک نظامی کرده و کشورهای بیشتر از آن هم به افغانستان پول می دهند. همه می خواهند شاهد موفقیت در این بخشی از جهان باشند.

ایالات متحده آمریکا به عنوان بزرگترین عضو جامعه جهانی و ناتو، که بار دیگر به افغانستان توجه کرده، برای همه ما خبری خوشی است.

مطالب مرتبط