حبیب منگل:درصورت پیروزی حزبم در مورد کابینه تصمیم می گیرد

در افغانستان چهره های مختلف سیاسی برای رسیدن به کرسی ریاست جمهوری این کشور باهم رقابت می کنند؛ از نامزدهای مستقل گرفته تا رهبران احزاب. حبیب منگل یکی از نامزدهای حزبی انتخابات امسال افغانستان است. او از چهره های برجسته حزب دموکراتیک خلق و حزب وطن است و سالهای زیادی را به عنوان دیپلمات ارشد دولت کمونیستی کار کرد.

او علیرغم اینکه حزبش دیگر در قدرت نیست، اما هنوز به آرمانهای آن وفادار است. علی سلیمی، در ادامه گفتگوهای ویژه با نامزدهای انتخابات افغانستان، گفتگویی با آقای منگل انجام داده است.

Image caption حبیب منگل در استدیوی بی بی سی

چرا به عنوان یک نامزد حزبی وارد مبارزات انتخاباتی شدید و آیا فکر می کنید که هنوز هم نامزدهای حزبی جایگاهی دارند؟ بلی، اتفاقا یکی از انگیزه های ما این بود که از نام حزب، یعنی از نام برنامه وارد این کارزار شویم. مساله تحولات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و عمومی افغانستان از برنامه ها و افکار منشا می گیرد. در حقیقت در این انتخابات، باید جنگ برنامه ها باشد، جنگ افکار باید باشد، نه رقابت میان چهره ها. ولی آقای منگل سابقه سیاسی شما به حزبی بر می گردد که خیلی از مردم افغانستان این حزب را مسئول خرابی های این کشور می دانند. در این رابطه باید بگویم که بخشی از مردم – که در گذشته اقلیت جامعه را تشکیل می دادند – متاسفانه بنابر مجموعه ای از دلایل و عوامل در برابر حاکمیت وقت به یک نوع مخالفت و مقاومت پرداختند. تاکید می کنم که اینها یک بخش اقلیت جامعه را تشکیل می دادند. مقاومت اینها موضعی و در بخش های بسیار کوچکی از کشور بود. ولی مقاومت تقریبا سراسری بود و این مساله در اکثریت افغانستان دیده می شد. قسما در ولایات مختلف کشور در نقاط مختلف به شکل موضعی این مقاومت توسط عمال بیگانه تحریک شده بود و به گونه ای از خارج از کشور تمویل، تحریک و رهبری می شد. حکومتی که حزب شما در افغانستان تشکیل داد، مستقیما از اتحاد جماهر شوروی سابق هم پول می گرفت، هم اسلحه می گرفت و هم نیروهای ارتش سرخ را به کمک خواست. شما این را چگونه توجیه می کنید؟

در برابر یک دولتی که در جامعه بین المللی در سازمان ملل متحد رسمیت داشت، جنگ اعلان نشده ای آغاز شد. جنگی که ما آن را آغاز نکردیم، بلکه از بیرون بر ما تحمیل شد و بخشی از مردم بدبختانه قربانی شدند. بنابرین، آمدن نیروهای شوروی و دیگر مصائبی که بر مردم تحمیل شد، معلول بود نه علت. چرا از شورای امنیت سازمان ملل خواستار اعزام نیروهای حافظ صلح به افغانستان نشدید؟ وضعیت دشواری بود، چنین چیزی میسر نشد. اما ما به مجرد ورود قوای اتحاد شوروی وقت، به سازمان ملل متحد مراجعه کردیم و از سال 1981 میلادی برای حل سیاسی معضلات مذاکراتی در ژنو آغاز شد. بالاخره این مذاکرات در سال 1986 به نتیجه رسید و در چهارچوب آن، قوای اتحاد شوروری در دوران حاکمیت ما به کشور خود بازگشتند. آقای منگل برنامه شما برای آوردن امنیت به افغانستان چیست؟ برای آوردن امنیت به افغانستان، جامعه جهانی، ناتو و نیروهای خارجی باید تعهدات خود را به طور شفاف عملی کنند. پاکستان هم مسئولیت ها و تعهدات خود را در این زمینه انجام دهد.

برای عوامل داخلی هم دو گروه از اقدامات و راهکارها را روی دست خواهم گرفت که یکی تقویت و تجهیز نیروهای مسلح ملی ما خواهد بود و دوم در کنار آن، میکانیسمی را برای حضور نیروهای خارجی و حدود فعالیت آنها و وضعیت حقوقی آنها هم روی دست خواهیم گرفت. برخورد شما با طالبان و دیگر گروه های مسلح مخالف دولت چگونه خواهد بود؟ آنها را به مذاکرات رو در رو و بدون قید و شرط دعوت خواهم کرد و به تدریج به سوی حل مجموعه ای از مسایلی خواهیم رفت که جنگ و منازعه را در کشور سبب شده اند. اما خیلی از طالبان شما را به دید یک دشمن سابقه می بینند و خیلی از آنها کسانی هستند که با شما جنگیده اند. شما چگونه می توانید اعتماد آنها را برای مذاکره جلب کنید؟ حالا وضعیت در افغانستان تغییر کرده. من اطلاع دارم و تحلیلم هم این است که طالبان از جنگ خسته شده اند. هستند کسانی در میان طالبان که وطن خود را دوست دارند و نمی خواهند که وطن شان دیگر ویران شود. یعنی شما می گوئید که طالبان یا افراد حزب اسلامی دیگر شما را دشمن خود نمی بینند؟ بله. اکثریت شان. اجازه دهید در مورد سیاست خارجی تان صحبت کنیم. اگر به قدرت برسید، روابط افغانسان با ایالات متحده آمریکا را چگونه تنظیم خواهید کرد؟ سیاست خارجی ما مبتنی بر منافع ملی و مصالح علیای افغانستان خواهد بود. هر کس که به افغانستان در همه عرصه ها – اقتصادی، سیاسی، امنیتی – کمک کند، دوست ما خواهد بود. با توجه به اینکه روسیه وارث شوروی سابق محسوب می شود، روابط شما در صورت پیروزی در انتخابات با روسیه چگونه خواهد بود؟ من فکر می کنم که ما به روسیه، چین، پاکستان، ایران و به همه کشورها در سیاست خارجی مان نیاز داریم. روابط ما با آنها باید روابط مبتنی بر حسن همجواری، همکاری متقابل اقتصادی و سیاسی باشد. آقای منگل اگر شما به قدرت برسید، از نیروهای مجاهدین هم در ترکیب کابینه تان استفاده می کنید؟ در این باره حزب من تصمیم خواهد گرفت که در صورت موفقیت، ما در ترکیب کابینه از نظر ترکیب کمی و از نظر گرایش ها چه سیاستی را اتخاذ خواهیم کرد. اما ما به یک حکومت با پایه های وسیع اجتماعی-سیاسی باورمند هستیم.

مطالب مرتبط