روزنامه های کابل: یکشنبه ۲۲ سنبله

سخنان اخیر ژنرال استانلی مک کریستال، فرمانده نیروهای بین المللی در افغانستان، از مهمترین موضوع های مورد بحث روزنامه های چاپ امروز کابل است.

آقای مک کریستال اخیراً به مناسبت سالگرد حادثه یازدهم سپتامبر در هلند گفت که او نشانه حضور القاعده را در افغانستان نمی بیند، اما افزود که این گروه با طالبان روابط نزدیکی دارد و از مناطق تحت کنترل طالبان به عنوان پایگاه فعالیت های خود استفاده می کند.

روزنامه افغانستان سخنان اخیر ژنرال استانلی مک کریستال، فرمانده نیروهای ناتو در افغانستان را در سرمقاله خود با عنوان "اگر القاعده نیست، پس که می جنگد" به چالش کشیده است.

روزنامه سخنان فرمانده ناتو را "بیش از حد خوشبینانه و خیالپردازانه" خوانده و افزوده است که برداشت او با واقعیت های جنگ در افغانستان سازگاری چندانی ندارد.

نویسنده پرسیده اگر القاعده در افغانستان حضور ندارد، پس چه گروهی این همه حمله و عملیات را در این کشور انجام می دهد که جامعه جهانی موفق به مهار آن نشده است. به نظر روزنامه، اگر حمایت مادی و معنوی القاعده نباشد، طالبان توانایی مقاومت در برابر نیروهای بین المللی و افغان را ندارند.

هشت صبح هم سخنان ژنرال مک کریستال را به شدت مورد انتقاد قرار داده و افزوده که او می خواهد با طرح نظریه جدایی القاعده و طالبان "توجیهی منطقی و قابل قبول برای سازش با طالبان" ارائه کند.

روزنامه سخنان فرمانده ناتو را "لفاظی نه چندان ماهرانه" خوانده و به این باور است که او "نخواسته" حضور القاعده را ببیند، به تعبیر نویسنده، همانگونه که روابط دستگاه اطلاعات ارتش پاکستان، آی اس آی، با طالبان را از نظر انداخته است.

به نظر هشت صبح، گروه طالبان "یکی از شاخه های سازمان القاعده" است و سازمان آی ای آی هم با این گروهها ارتباط دارد. به باور نویسنده، طرح جدایی طالبان با القاعده جز "گمراهی جهانیان" دیگر نتیجه ای ندارد.

روزنامه دولتی انیس با توجه به هشتمین سالروز حادثه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ در نیویورک و آغاز مبارزه با تروریسم در افغانستان، نوشته که تهدید تروریسم در این کشور هنوز هم به عنوان "یک واقعیت" وجود دارد.

اگر چه به نظر روزنامه، افغانستان در هشت سال گذشته از موانع بسیاری گذشته و موفق به تشکیل پلیس و ارتش ملی، بازسازی، تصویب قانون اساسی و برگزاری دو انتخابات ریاست جمهوری شده است.

سرمقاله نویس روزنامه در ادامه تاکید کرده که افغانها در شرایط کنونی باید از مرز "منافع کوچک گروهی" عبور کنند و برای تحکیم امنیت و ساختن افغانستانی نیرومند متحد شوند.

اراده در سرمقاله خود با اشاره به بحث ها بر سر افزایش نیروهای بین المللی در افغانستان، نوشته که "سیاست مشت آهنین و توسل به زور" در هشت سال گذشته منجر به تامین صلح در افغانستان نشد و در آینده هم پیروزی ندارد.

به نظر روزنامه، در این سالها به هر اندازه که نیروهای خارجی در افغانستان افزایش یافته، به همان پیمانه دامنه خشونت ها و ناامنی هم گسترش یافته است.

اراده در ادامه افزوده که ناتو و آمریکا دیگر به افغانستان به عنوان "سرزمین خون و آتش" نگاه نکنند و بیشتر به توسعه اقتصادی و راه حل سیاسی قضایای این کشور بیندیشند.

روزنامه نخست در "گپ نخست" خود با عنوان "آخر خط تنش میان کرزی و آمریکا" نوشته هنوز پیروز "کشتی نرم" میان آقای کرزی و آمریکا مشخص نیست.

کشتی نرم را یک سال پیش، زمانی که روابط میان کابل و واشنگتن به سردی گراییده بود، آقای کرزی به کار برد و هدف او نوعی زورآزمایی دوستانه روی برخی مسائل میان او و آمریکا بود.

به نظر نخست، هم آمریکا و هم آقای کرزی مایل نیستند از خطی عبور کنند که روزنامه آن را "بهای تمامی کارکردهای حکومت و جامعه جهانی در هشت سال گذشته" خوانده است.

به باور نویسنده، اگر ماجرا میان آقای کرزی و آمریکا بیش از این ادامه یابد، یا آمریکا با تحریک افکار عمومی علیه این کشور توسط کرزی، افغانستان را ترک کند، یا دولت افغانستان با اعمال نفوذ آمریکا بر روند کنونی از هم بپاشد که در آن صورت سود آن جز مخالفان دولت به کسی دیگر نخواهد رسید.