تظاهرکنندگان افغان: به همسایگان آب ندهید

رودخانه کابل، سروبی
Image caption بیشتر آبهای رودخانه های بزرگ افغانستان به کشورهای همسایه می رود

شماری از افغانها در راهپیمایی اعتراضی در کابل خواستار مهار و کنترل آبهای مرزی افغانستان توسط دولت این کشور شدند.

در حال حاضر آبهای رودخانه های آمو، در شمال، هیرمند، هریرود و مرغاب، در غرب و کنر در شرق افغانستان به کشورهای همسایه سرازیر می شود.

شرکت کنندگان این راهپیمایی، که توسط سازمانی موسوم به "جبهه مشارکت ملی" سازماندهی شده بود، آبهای این رودخانه ها را "جز تفکیک ناپذیر قلمرو سرزمینی افغانستان" دانستند.

آنها در شعارهای خود ادعای مالکیت کشورهای همسایه بر این آبها را، که از کوهستانهای افغانستان سرچشمه می گیرد، به شدت رد کردند.

شرکت کنندگان این راهپیمایی از نزدیکی پارکی در مرکز شهر کابل به راهپیمایی آغاز کردند و برای دقایقی در برابر سفارت ایران توقف کردند.

آنان قطعنامه خود را در برابر این سفارت خواندند و دولت ایران را متهم کردند که تواقفنامه سال ۱۳۵۱ میان افغانستان و ایران بر سر آب رود هیرمند را نقض کرده است.

در قعطنامه معترضان آمده است که بر اساس این تواقفنامه، دولت ایران در برابر استفاده از آب هیرمند، باید بندر عباس و بندر چابهار "بدون قید و شرط" بروی افغانستان باز می گذاشت، اما اکنون وسایط نقلیه افغانها اجازه ورود به این بندرها را ندارد.

شرکت کنندگان این راهپیمایی با سپردان قطعنامه خود به مقامهای دفتر نمایندگی سازمان در کابل به راهپیمایی خود پایان دادند.

شرکت کنندگان این راهپیمایی در قطعنامه خود تاکید کرده اند که دولت افغانستان باید اجازه استفاده از آبهای مرزی این کشور به کشورهای همسایه را تنها بر اساس قرارداد رسمی مطابق به منافع ملی افغانستان بدهد.

آنها همچنین کشورهای همسایه را متهم کردند که این کشورها در برابر جریان آبهای رودخانه های افغانستان به داخل این کشورها، "مین و تروریست" به افغانستان می فرستند.

معترضان همچنین خواستار تشکیل اداره ای در چارچوب دولت افغانستان برای مدیریت آبها و حل تنشها آبی میان این کشور و همسایه های آن شدند.

آنها در قطعنامه خود از دولت افغانستان خواسته اند که روز سوم عقرب/آبان را در کشور به عنوان "روز ملی آبها و مرزهای افغانستان" نامگذاری کند.

مدیریت منابع آبی افغانستان از موضوع های بحث انگیز در این کشور است. آغاز این بحث ها به حدود چهار دهه پیش بر می گردد که در آن زمان، در اوج خشکسالی در منطقه، جنجالها میان افغانستان و ایران بر سر استفاده از آب هیرمند بالا گرفت.

امضای تواقفنامه آب هیرمند توسط موسی شفیق، نخست وزیر وقت افغانستان و امیر عباس هویدا، نخست وزیر ایران در آن زمان با واکنشهای منفی در داخل افغانستان مواجه شد. پس از آن دولت های افغانستان همواره تحت فشارهای داخلی قرار داشته که مشکلات آب های مرزی را با همسایه های این کشور طوری حل کند که امکان استفاده از این آبها در داخل کشور بیشتر شود.

به گفته کارشناسان، در حال حاضر حدود ۷۰ درصد آبهای افغانستان به اشکال گوناگون "هدر" می رود و در مزارع این کشور از این آبها استفاده کمی صورت می گیرد.

مطالب مرتبط