جنرال ریچاردز: به حامد کرزی اعتماد کنیم

ژنرال دیوید ریچاردز
Image caption دیوید ریچاردز در سال 2006 فرماندهی نیروهای یاری امنیت(ایساف) در افغانستان را به عهده داشت

ژنرال دیوید ریچاردز رئیس ستاد مشترک نیرو های مسلح بریتانیا هنگام تصدی این پست گفته بود که نیروهای بریتانیایی شاید تا چهل سال دیگر در افغانستان بمانند. چگونه چنین حضوری ممکن است و برداشت مردم افغانستان از این طرح چه می تواند باشد؟

حالا که یکبار دیگر موضوع افزایش نیروهای نظامی آمریکا و کشورهای غربی در افغانستان، در واشنگتن و لندن به بحث های داغ بدل شده است ژنرال دیوید ریچارد در این مورد چه فکر می کنند؟

مینه بکتاش از بخش فارسی و پشتوی بی بی سی با جنرال ریچاردز در مورد ماموریت نیروهای ناتو، وضعیت این نیروها در افغانستان و اینکه چه راه حل های نظامی برای مشکلات کنونی افغانستان وجود دارد، گفتگو کرده:

در مورد اظهارات اخیر کارل آیکنبری، سفیر آمریکا در کابل که گفته است نباید سربازان بیشتری به افغانستان اعزام کرد چه فکر می کنید؟

باید بگویم که سفیر آمریکا بعدا در اظهارتش گفت که با درخواست ژنرال مک کریستال برای اعزام سربازان بیشتر به این کشور مخالف نیست اما می خواهد که در بین این کار و تلاش های جدید رئیس جمهور کرزی یک ارتباط واضح وجود داشته باشد. (آقای کرزی) باید به طور عادلانه حکومت کند و فساد را در ادارات دولتی ریشه کن سازد. بسیار مهم است که ما اظهارات سفیر آمریکا را به نوعی از مخالفت تعبیر نکنیم بلکه آن را یک نوع حمایت تلقی کنیم به آنچه رئیس جمهور کرزی انجام می دهد و آقای کرزی به وضوح گفته است که فساد را از بین خواهد برد.

اما ظاهرا مردم به حرف های رئیس جمهور کرزی اعتماد ندارند، شما خود شخصا آقای کرزی را می شناسید آیا شما فکر می کنید که شخص قابل اعتمادی هست؟

من در نیمه ماه سپتامبر با رئیس جمهور کرزی دیدار کردم. او در یک بحث بسیار جدی به من حدود یک ساعت فرصت داد . آقای کرزی گفت که می خواهد اصلاحاتی را روی دست بگیرد و ما در این باره گفتگو کردیم که این اصلاحات را چگونه می توان به وجود آورد.

با آنکه من یک نظامی هستم اما از تجربه ای که در مورد افغانستان در سال های 2006 و 2007 میلادی داشتم چند پیشنهاد را مطرح کردم . بلی من او را خوب می شناسم. او فرد صادقی است.

اما باید حالا در عمل ببینیم .با توجه به این واقیعت که او در انتخابات برنده شد باید به حرف هایش اعتماد کنیم برایش آرزو های خوبی داشته باشیم باید به او کمک کنیم و کارهایش را گران تر و سخت تر نسازیم.

اما در نظر ژنرال مک کریستال و سفیر آمریکا هنوز هم اختلافاتی وجود دارد و این مساله در رسانه ها به گونه ای بازتاب یافت که گویا مقام های آمریکایی در مورد مسایل افغانستان توافق نظر ندارند و در این صورت چطور ممکن است 72 کشور دیگر به نظری واحد برسند؟

من فکر می کنم که در نشست اخیر ناتو، همه پیشنهادهای ژنرال مک کریستال را تائید کردند من می خواهم تکرار کنم که سفیر آمریکا در کابل با اعزام سربازان بیشتر مخالف نیست اما می خواهد این مسله با اصلاحات در دولت مرتبط باشد.

در ماه اوت گذشته شما گفته بودید که شاید نیروهای بریتانیایی برای چهل سال دیگر در افغانستان بمانند، چرا و به چه دلیل؟ و با توجه به این که برخی افغانها به حضور نظامیان خارجی در افغانستان حساسیت دارند، این مسئله را چگونه ارزیابی می کنید؟

بسیار خوشحالم که این سوال را پرسیدید.من ایمیل های زیادی را از دوستان افغان خود بدست آوردم که در این مورد از من سپاسگزاری کردند آنان گفتند که ما نگران بودیم که غرب برای انجام این ماموریت به شکل موثر علاقمندی ندارد و شاید از کشور ما خارج شوند.

به نظر من به هر اندازه ای که این موضوع بیشتر مطرح شود که ما برای بدست آوردن اهداف خود تا زمانی در این کشور باقی خواهیم ماند که ضرورت آن باشد به همان اندازه بهتر است و مردم راضی خواهند بود.

بدون شک که این مسئله بعضی ها را خوشحال نکرده است شاید آنان اعضای گروه طالبان باشند و شاید هم برخی آن را نادرست تعبیر کرده باشند. اما برخی افراد برای مطرح کردن این موضوع از من سپاسگزاری کردند.

من گفتم که به عنوان یک نظامی می دانم که امنیت مهمترین مسئله برای مردم افغانستان است و ما تا به حال امنیت کامل را تامین نکرده ایم. با توجه به برنامه ای که داریم و با توجه به درخواست ژنرال مک کریستال، من گفتم که برای استقرار امنیت که مردم از آن راضی باشند به سه تا پنج سال دیگر نیازداریم. در این مدت آموزش کافی را به ارتش افغانستان خواهیم داد و این کار به حدود پنج سال دیگر نیاز دارد.

پلیس افغانستان در حال حاضر به کمک بسیار زیاد نیاز دارد. در آغاز این روند آنان تا حدی فراموش شده بودند، ما تا زمانی در آنجا حضور خواهیم داشت که ارتش و پلیس افغانستان به کمک ما نیاز داشته باشد.

ما در آنجا خواهیم بود اما مسئولیت در دست افغانها خواهند بود ما برای کمک باقی خواهیم ماند. با این کار شمار نظامیان خود را آهسته آهسته کاهش خواهیم داد. اما شاید به عنوان کمک کننده های غیر نظامی تا سی یا چهل سال دیگر در این کشور باقی بمانیم. نه اینکه حکومت کنیم بلکه برای اینکه به مردم کمک خواهیم کرد که کار ها را چگونه به پیش ببرند. به خصوص از نظر اقتصادی میخواهیم کار بیابند، به خدمات درمانی دسترسی داشته باشند و آموزش ببینند. اما بدون شک حضور نظامی ما در این کشور بسیار زودتر از این پایان خواهد یافت.

باتوجه به اینکه حمایت مردم در غرب از ماموریت در افغانستان، کاهش یافته است فکر می کنید که آنان بتوانند به حضور خود در این کشور ادامه هند؟

از سه تا پنج سال آینده ما به این ماموریت ادامه خواهیم داد بر اساس جدول زمانی که ما داریم تا پنج سال دیگر در این کشور خواهیم ماند.

آقای راس موسن، دبیر کل ناتو که در لندن بود پس از گفتگو هایش با آقای براون گفت که هردو به این نظر هستند که یگانه راه پیشرفت این است که مسئولیت های عمده نظامی به نیرو های افغان سپرده شود مطمئنم که شما هم موافق هستید، اما چرا حالا این مسئله مطرح می شود در حالیکه در چند سال اخیر افغانها همواره تاکید کرده اند که باید برای به دست گرفتن ماموریت نظامی به آنها کمک بیشتر صورت گیرد حتی رئیس جمهور کرزی خود پیشتر گفته بود که اگر همکاران غربی او در فراهم آوری هواپیماها و دیگر وسایل پیشرفته تر نظامی کمک نکنند شاید مجبور شوند که از کشور های دیگر کمک بگیرند و حتی سخنگوی وزارت دفاع هم ادعا کرده که کار چندانی برای تقویت ارتش نشده است.

Image caption سربازان ارتش افغانستان

من آقای عظیمی(سخنگوی وزارت دفاع ) را شخصا می شناسم و متاسفانه بگویم که این ادعا درست نیست. من خود شاهد شمار آموزشگاه هایی بوده ام که برای ارتش آماده شده و خودم دیده ام که حتی وسایلی که نیروهای افغان به آن مجهزند سربازان ما ندارند تا حد زیادی وسایل پیشرفته است اما نمی خواهم از ماهیت سوال شما چشم پوشی کنم. این درست است که به افغانستان به اندازه اهمیتش در جنگ علیه تروریسم، توجه نشده است.

اگر به یاد داشته باشید زمانی که من در سال 2006 میلادی در آنجا بودم ( ریچاردز، در سال 2006 فرمانده آیساف بود) من هشدار دادم و این مسئله را مطرح کردم که باید شمار ارتش افغانستان به مراتب از آنچه هست بیشتر شود. آنچه می توانم بگویم این است که حالا این مسئله درک شده است و مردم افغانستان باید اطمینان داشته باشند.

اما این کار زمان زیادی را به هدر داد؟

من از این مسئله دفاع نمی کنم به هیچ صورت. شاید هم بسیاری از دوستان افغان من برایتان بگویند که شخصا خودم بارها از برخورد جامعه جهانی با مسایل افغانستان انتقاد کرده ام و این مسئله را به صورت عام مطرح کرده ام که مشکلاتی را برایم به بار آورده. من می خواهم بگویم که ما اشتباهات را می پذیریم حالا بیائید به آینده توجه کنیم و در این راستا کار کنیم. به همین دلیل می خواهم بگویم که حالا اعلام استراتژی رئیس جمهوری آمریکا بسیار مهم است با آنکه به نظر می رسد ژنرال مک کریستال و سفیر آمریکا در افغانستان، اختلافاتی دارند اما مهم این است که هر دو و همه می خواهند با مسایل افغانستان به طور دقیق و درست برخورد کنند. من امیدوارم که راه حلی پیدا شود و واضح است که جهان همچنان به افغانستان تعهد دارد و جامعه جهانی می خواهد مسایل افغانستان حل شود.

موضوع دیگر که در استراتژی جدید مطرح شده این است که به مناطق پرجمعیت بیشتر توجه شود. در این موارد سوالات جدی وجود دارد یکی اینکه اگر شما از مناطق دور دست خارج شوید طالبان کنترل آنها را در دست خواهند گرفت در آنجا خود را تقویت خواهند کرد و بالاخره به مناطق پرجمعیت حمله خواهند کرد نظر دیگر این است که حضور خاجی ها در شهر های بزرگ و مناطق پرجمعیت زندگی مردم را بیشتر با خطر مواجه خواهند ساخت؟ پاسخ شما به این سوالات چیست؟

زمانی که من در افغانستان بودم گروهی از مشاوران برنامه ساز آقای کرزی همین نظر را مطرح کردند که باید بیشتر بر مناطق پر جمعیت تمرکز شود و من از این نظر حمایت کردم اما ما هیچگاه سربازان کافی برای انجام این کار نداشتیم و حتی در عدم حضور ما هم مردم در مناطق پر جمعیت مثل قندهار و لشکر گاه هیچ گاه از لحاظ امنیتی کاملا مطمئن نبودند پس لازم است تا ما در چنین مناطقی که تعداد بیشتر مردم در آن زندگی می کنند توجه و حضور بیشتر داشته باشیم.

اما در مناطق دور افتاده تر که جمعیت کمتری دارد خطر بازگشت طالبان وجود ندارد؟

نه بخاطر اینکه هدف این بوده که شمار سربازانی را که ما آموزش می دهیم، یعنی سربازان افغان با خروج سربازان خارجی کنترل آن مناطق را در دست خواهند گرفت در چنین حالتی اگر در آنجا باقی بمانیم آن منطقه به قرارگاه نظامی شبیه می شود. و برای مردم مشکلاتی را ایجاد خواهند کرد زمانی که در مناطق پرجمعیت کنترل کافی داشته باشیم و امنیت و ثبات محکم نگهداشته شود، دیگر نیازی نخواهد بود که مناطق دور دست و کوچک در هنگام شب بمباران شوند و هدف قرار گیرند. پس به نظر من برای انجام کار موثرتر و تا زمانی که شمار بیشتر نظامیان و پلیس افغان آموزش می بینند ما باید بر مناطق پر جمعیت تمر کز بیشتر داشته باشیم.

مطالب مرتبط