روزنامه های کابل: سه شنبه ۳ قوس

مبارزه با فساد مالی در ادارات دولتی افغانستان، بار دیگر موضوع مطالب خبری و تحلیلی روزنامه های چاپ امروز کابل شده است.

روزنامه دولتی انیس در سرمقاله خود نوشته که موضوع مبارزه با فساد در افغانستان با "شعارهای تند و تیزی" مطرح شد، اما تا حال برای آن راهکار عملی طرح نشده است.

به نظر این روزنامه، فساد در امضای قراردادهای بزرگ، پروژه های بزرگ و رده های پایینی ادارات دولتی افغانستان بیشتر از موارد دیگر وجود دارد.

به نوشته انیس، اگر راهکار مناسبی روی دست گرفته شود، از میان برداشتن فساد از رده های پایینی ادارات دولتی کار دشواری نیست، اما نویسنده افزوده که هنوز مشخص نیست که چک هایی که برای شرکت های بین المللی صادر می شود، توسط چه کسی نظارت می شود.

این روزنامه همچنین گزارش داده است که شورای وزیران افغانستان در نخستین نشست خود پس از ادای سوگند حامد کرزی، رئیس جمهوری، ایجاد هر نوع نهاد خیریه و گرفتن مالیان تحت عنوانهای خیریه بازسازی و هر عنوان دیگر توسط مقامهای بلندپایه دولتی را ممنوع اعلام کرده است.

به نظر می رسد این مصوبه شورای وزیران تا حد زیادی با کارکردهای اخیر دولت برای مبارزه با فساد ارتباط داشته باشد.

هشت صبح در یک گزارش تحقیقی نوشته که حامد کرزی، رئیس جمهوری دستور داده است که زمین کتابخانه عمومی کابل به یک بانکدار داده شود تا در آنجا یک مرکز بزرگ تجارتی بسازد. نویسنده آن را مغایر برنامه شهری مصوب سال ۱۳۶۵ و به نحوی با فساد در نهاد ریاست جهموری مرتبط دانسته است.

این روزنامه در سرمقاله خود در مورد برگزاری کنفرانسی در باره مبارزه با فساد توسط دولت افغانستان هم ابراز تردید کرده و پرسیده که آیا بررسی سرمایه های کسانی که پیش از این چیزی نداشتند و اکنون کاروانی از موتر/خودروهای لوکس و ساختمانهای چندطبقه دارند، هم موکول به همین کنفرانس می شود.

هشت صبح تاکید کرده که دولت برای این که عزم خود را برای مبارزه جدی با فساد نشان دهد، باید پرونده های زیادی که نیاز به بررسی دارند را بررسی کند تا اعتماد لازم در این مورد به وجود آید.

ماندگار در سرمقاله خود پرسیده که آیا مبارزه با فساد که در حال حاضر از اصول پیوند سیاسی دولت آقای کرزی و غرب شده، اگر تحقق نیابد، این پیوند گسسته خواهد شد یا آقای کرزی در صدد تحکیم مناسبات خود با غرب است.

نویسنده به این نظر است که ظرف یک ماهی که غرب برای مبارزه با فساد ضرب الاجل تعیین کرده است، حکومت آقای کرزی کار چندانی نکرده و بیشتر در این مورد رویکرد "تدافعی" اختیار کرده است.

ماندگار تاکید کرده که آقای کرزی باید مبارزه با فساد را از دفتر خود آغاز کند و بعد به کارهای وزارتخانه ها، شهرداریها و ولایت ها رسیدگی کند، در غیر آن به تعبیر نویسنده، "کور هم می داند که دلده شور است".

سروش ملت نوشته که اگر اسناد و دلائل محکمی در باره فساد مقامهای بلندپایه دولتی وجود داشته باشد، شخص رئیس جمهوری باید علیه آنها وارد کار شود و آنها را در دادگاه علنی محاکمه کند تا عبرتی باشد برای دیگران.

روزنامه اما افزوده که اگر در این مورد تنها به شایعات اکتفا شود، نه تنها سودی ندارد بلکه هم اختلاس گران را بیشتر تشویق به فساد خواهد کرد و هم امنیت روانی جامعه را برهم خواهد زد.

روزنامه نخست نوشته که اگر بحث مبارزه با فساد در افغانستان به گونه جدی مطرح نشود، مانند بحث هایی که در گذشته در باره مسائلی مانند حقوق بشر، مواد مخدر و طالبان هر از گاهی بالا و دوباره خاموش می شد، به فراموشی سپرده خواهد شد.

نویسنده ابراز نگرانی کرده است که اگر در مورد مبارزه با فساد تنها به "سر و صداهای دلگرم کننده رسانه ای" اکتفا شود و راهکار عملی برای آن طرح نشود، ممکن است افراد فاسد هر کدام "استوارتر و نیرومندتر" از گذشته در جایگاه خود باقی بمانند.

روزنامه افغانستان دعوت از طالبان در اجلاس بزرگ سنتی افغانها یا لویه جرگه را "مرگ دموکراسی" در افغانستان دانسته و افزوده که طرح گفتگو با طالبان "بزرگترین امتیاز سیاسی" به آنها و حامیان آنها است.

آقای کرزی اعلام کرده است که برای پایان دادن به خشونت ها در افغانستان لویه جرگه ای را برگزار و گفتگو با طالبان را در آن مطرح خواهد کرد.

به نظر نویسنده، طرح گفتگو با طالبان با "ناکامی قطعی" مواجه بوده و به نظر روزنامه، برگزاری لویه جرگه در باره مصالحه با طالبان بر اساس قانون اساسی افغانستان "بی مورد" است و این جرگه مطابق به قانون اساسی نخواهد بود.

سرمقاله نویس روزنامه افغانستان در ادامه افزوده که اگر این جرگه برای حضور "تروریستان طالبان" برگزار شود، این خطری بزرگ برای دموکراسی و همچنین به معنای "تسلیم شدن به پاکستان" است.

آرمان ملی در مطلبی نوشته که طالبان صلاحیت گفتگو را ندارند و این سازمانهای اطلاعاتی پاکستان است که آنها را جهت می دهند. روزنامه افزوده که آن عده از رهبران طالبان که وابسته به شبکه های جاسوسی هستند، نه پیشنهاد صلح را می پذیرند و نه برای تامین صلح در لویه جرگه شرکت می کنند.

به نظر نویسنده مطلب، بهتر این است که حکومت افغانستان بجای برگزاری این اجلاس، راههای دیگری را برای پایان داده به بحران در کشور جستجو کند.