میلیبند: به والیان افغان قدرت بیشتری داده شود

دیوید میلیبند
Image caption در هشت سال گذشته دولت افغانستان تلاش کرده است اختیارات والی ها را محدود کند

وزیر خارجه بریتانیا می گوید دادن اختیارات بیشتر به والیان و مسئولان محلی به حل بحران جاری در افغانستان کمک می کند. وزیر خارجه بریتانیا در مقاله ای چند که روز مانده به کنفرانس لندن درباره افغانستان

در نشریه نیو استیت من چاپ شده، نوشته که نباید گذاشت افغانستان دوباره به مرکزی برای حمله به دیگر نقاط جهان تبدیل شود.

آقای میلیند به این باور است که اگر والیان و ولسوالها از قدرت بیشتری برخوردار باشند، می توانند به مناطق تحت کنترل شان بهتر رسیدگی کنند.

وزیر خارجه بریتانیا والی هلمند را مثال می زند که با کمک بریتانیا برنامه ویژه کمک به کشاورزان را روی دست گرفته و بر اساس آن 35 هزار کشاورز افغان را وادار به ترک کشت کوکنار کرده است.

ظاهرا به نظر آقای میلیند اگر گلاب منگل والی هلمند در همان صلاحیت کاری خود محدود می ماند، نمی توانست چنین برنامه موثری را اجرا کند.

وزیر خارجه بریتانیا چنین دیدگاهی را در حالی مطرح می کند که دولت مرکزی افغانستان در هشت سال گذشته پیوسته تلاش کرده است که قدرت و صلاحیت شماری از والی های قدرتمند بکاهد.

در سالهایی که آقای کرزی ریاست دولت های موقت و انتقالی را به عهده داشت، کابل با ولایاتی که والی های قدرتمندی داشت، برسر نحوه استفاده از درآمد های محلی و میزان اختیارات و صلاحیت های والیان درگیر بود.

در آن زمان کشور های کمک کننده از تلاشهای دولت افغانستان برای کاستن قدرت والیان حمایت کرد.

مقاله آقای میلیبند در آستانه کنفرانس لندن در مورد افغانستان چاپ شده است، کنفرانسی که قرار است در آن بررسی شود که چگونه دولت افغانستان می تواند مسئولیت بیشتری را در تامین امنیت و باز سازی به عهده بگیرد.

پاسخ به منتقدان

آقای میلیبند همچنین تلاش کرده است در این مقاله به منتقدانی که جنگ افغانستان را با جنگ ویتنام مقایسه می کنند و آن را محکوم به شکست می دانند، پاسخ دهد.

به اعتقاد آقای میلیبند، تفاوت های جنگ ویتنام و جنگی که اکنون در افغانستان جریان دارد زیاد است و اساسی ترین تفاوتهای این است که اولا در جنگ ویتنام آمریکا تنها بود و حمایت حدود 40 کشور جهان را باخود نداشت دوم اینکه جنگ ویتنام محصول جنگ سرد بود و سوم اینکه طالبان مانند گروه مقاومت ویتام در بین مردم کشور خود محبوب نیستند.

به نظر می رسد آقای میلیبند با نوشتن این مقاله در آستانه کنفرانس لندن سعی کرده است، نظر کشور های شرکت کننده در این کنفرانس و همچنین نظر مثبت مردم بریتانیا را نسبت به مساله افغانستان جلب کند.

این باور نیز مطرح است که دولت بریتانیا با برگزاری کنفرانس لندن بیش از آنکه در پی حل بحران افغانستان باشد، سعی دارد افکار عمومی در بریتانیا را قبل از برگزاری انتخابات عمومی بریتانیا در بهار آینده، نسبت به عمکرد این کشور در قبال افغانستان تغییر دهد.

مطالب مرتبط