پایایی و نا پایایی آهنگ های موسیقی به اصطلاح میهنی

مجلهء فرهنگی هفته ششم
Image caption فرهاد دریا آواز خوان افغان

بقا و فنای سرود ها و آهنگ های موسیقی به اصطلاح میهنی، تاسیس نخستین اکادمی سینما در افغانستان، بررسی کار و آثار قاری عبدالله خان ملک الشعرا و یادی از اجمل ختک شاعر و سیاستمدار برجسته پشتون ها از مطالب مجلهء فرهنگی این هفته است.

در افغانستان در ظرف بیش از سه دهه ما شاهد آفرینش یک رشته ازآثار در عرصه های هنرها وادبیات و به ویژه در عرصهء هنر مویسقی بوده ایم. آثاری که در پیوند تنگاتنگ و گاه مستقیم با امور و مسایل سیاسی و اجتماعی بوده اند. اگر از حماسه سرایی در ادبیات افغانستان که پیشینه بسیار درازی دارد بگذریم، می توان گفت که اززمان استرداد استقلال افغانستان در اواخر دهه دوم سده بیست، جسته وگریخته به نمونه های ازین گونه موسیقی بر میخوریم. آهنگ معروف استاد قاسم :

گر ندانی غیرت افغانیم چون به میدان آمدی می دانیم

از نمونه های برجسته است. اما پس از کودتای سرطان 1352 و ساختن آهنگ هایی در استقبال از نظام جمهوریت، روز به رو.ز به شمار این آثار افزوده شد و تعداد آن به صد ها رسید. و لی شمار زیادی ازین سرود ها و آهنگ ها بیسار زود از یاد ها رفتند و فراموش شدند. تنها معدودی هنوز زنده اند وگوش ها را نوازش می دهند وخظ و هیجان می آفرینند.

آیا « میهنی» اسم با مسمایی برای این نوع آهنک هاو سروده ها است؟

چرا بسیاری از ین آهنگ ها رود فراموش می شوند؟ چرا برخی دیگر می پایند و با نسل ها نو همسفر می شوند؟ از فرهاد دریا هنرمند معروف دعوت کردیم درین باب با ما سخن بگوید و نخست نظر او را در باره وصف این آثار با صفت «میهنی» پرسیدیم.

تهیه کننده و گرداننده: عبدالله شادان