روزنامه‌های کابل: چهارشنبه، ۱۲ حوت

وضع محدودیت بر رسانه‌ها از سوی نهادهای امنیتی افغانستان در صدر مطالب روزنامه‌های چاپ امروز کابل قرار گرفته است.

روز سه‌شنبه، ۱۱ حوت/اسفند، پلیس کابل در نامه‌ای به رسانه‌ها خواست که از پخش زنده جریان حوادث تروریستی در شهر کابل خودداری کنند. اداره امنیت ملی هم درخواست مشابهی را مطرح کرده است.

این محدودیت در پی چند حمله انتحاری مرگبار در مرکز کابل، از جمله حمله ۷ حوت و ۲۸ جدی/دی در مرکز شهر کابل وضع شده که برخی از رسانه‌ها جریان آنها را به طور زنده پخش کردند.

هشت صبح در تیتر نخست خود نوشته که "مخفی کردن حقایق بازار شایعه را داغتر می‌سازد" و در ادامه مطلب اقدام تازه نهادهای امنیتی را "مغایر قانون اساسی و قانون رسانه‌ها" دانسته است.

نویسنده در ادامه مطلب نوشته که "بدون تردید اگر مقامهای امنیتی در این تصمیم خود موفق شوند، فردا نهادهای قضایی، پارلمان و دیگر نهادها نیز تلاش خواهند کرد تا جریان اطلاع‌رسانی آزاد را از مردم سلب کنند."

هشت صبح همچنین در سرمقاله خود نامه اخیر پلیس کابل به رسانه‌ها را "صدای گام آهنین سانسور" خوانده و نوشته که "اگر فرض کنیم که رسانه‌ای این فرمان مافوق قانونی را نپذیرد و چنین اخباری را پوشش دهد، وزارت داخله می‌تواند آن را مجرم قلمداد کند؟ جواب منفی است."

روزنامه نخست نامه اخیر نهادهای امنیتی به رسانه‌ها را "امر و نهی پدرانه و در عین حال غیرمسئولانه" خوانده و از مقامات امنیتی انتقاد کرده که نمی‌توانند از "کثرت رسانه‌ها" برای تامین ثبات استفاده کنند، در حالی که شورشیان می‌توانند از رسانه‌ها به نفع خود استفاده کنند.

نخست همچنین نوشته که پاسخ دادن به این پرسش که جلوگیری از پخش مستقیم جریان حوادث تروریستی قانونی است یا غیرقانونی، نه به این "سادگی" است که مقامات "دستور" داده‌اند و نه هم خالی از اشکال که بتوان "دیدگاه‌های صرفاً رسانه‌ای را در این مورد به تمام و کمال تایید کرد. ماندگار وضع محدودیت تازه بر رسانه‌ها را "خط سرخی" دانسته که از سوی نهادهای امنیتی در برابر فعالیت‍‌های رسانه‌ها کشیده شده است. روزنامه این اقدام نهادهای امنیتی را "خلاف قانون و عکس روند دموکراسی" دانسته است.

نویسنده روزنامه با لحن طعنه‌آمیزی نوشته که شاید این نظر "فربه‌تر شده که رسانه‌ها نقش اساسی را در رسیدن طالبان به کابل و انجام دادن حملات انتحاری داشته‌اند."

ماندگار در ادامه افزوده که "این نکته هم دور از امکان نیست که در میان رسانه‌های ما رسانه‌هایی یا هم حلقاتی باشند که از ما نیستند و رویدادها را به نفع دشمنان مردم افغانستان، چه طالبان، القاعده یا حزب اسلامی گلبدین حکمتیار و چه در بدل پول" منتشر کنند.

باختر وضع این محدودیت را "عقب نشینی خطرناک حکومت در نبرد اطلاعاتی" خوانده و نوشته است که با خط کشیدن بر آزادی بیان، آنچه که حکومت در هشت سال اخیر به آن "نازیده" از میان خواهد رفت.

به نوشته روزنامه "نبرد واقعی عصر ما در میدان‌های داغ جنگ نه بلکه در رسانه‌ها و عرصه تبلیغاتی جریان می یابد. باختر افزوده که شورشیان از این واقعیت "بسیار ماهرانه" استفاده کرده‌اند اما چرا نیروهای امنیتی در این نبرد عقب‌نشینی می‌کنند.

باختر در ادامه مطلب این پرسش را مطرح کرده که "آیا این خود دسیسه‌ای است برای تخریب افغانستان؟ یا مسئولان امنیتی هنوز اهمیت رسانه‌ها را نمی‌داند؟" نویسنده افزوده که بستن چشتم مردم نمی تواند واقعیت‌ها را تغییر دهد.

سروش ملت در سرمقاله خود با عنوان "آیا آزادی بیان سلب می‌شود؟" و با اشاره به ماده ۳۴ قانون اساسی کشور نوشته که هیچ‌کس و هیچ نهادی حق ندارد که آزادی بیان و فعالیت های مطبوعات را از جامعه سلب کند.

روزنامه به نقل از "شخصیت های مستقل" نوشته که دولت در طول هشت سال گذشته در زمینه های اقتصادی، امنیتی، آموزشی و فرهنگی نداشته، می خواهد "حقایق را کتمان کند".

اما ویسا نوشته که نگرانی نهادهای امنیتی "بجا است"، بسیاری از رسانه‌ها به گونه غیرحرفه‌ای کار می‌کنند و بخشی از تصویرهایی که رسانه‌ها پخش می‌شود، "به زیان کشور" است.

ویسا تاکید کرده که نهادهای امنیتی این محدودیت را در مورد رسانه‌های خارجی که در افغانستان فعالیت دارند هم به اجرا بگذارند.

مطالب مرتبط