روزنامه های کابل: شنبه، ۲۲ حوت

در نخستین روز این هفته روزنامه های کابل رقابت های منطقه ای و بین المللی در افغانستان را بار دیگر موضوع بحث های خود قرار داده اند.

روز چهارشنبه گذشته، ۱۹ حوت/اسفند، محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران در نشست خبری با حامد کرزی، همتای افغان خود در کابل، آمریکا را به حمایت از تروریسم و داشتن سیاست دوگانه در قبال مبارزه با تروریسم متهم کرد.

در مقابل، رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا هم که در همان روز در کابل بود، ایران را به داشتن "سیاست دوگانه" در قبال مبارزه با تروریسم متهم کرد و سفر آقای احمدی نژاد به کابل را "دردسرساز" خواند. همچنین آقای کرزی یک روز بعد آن در سفری به اسلام آباد با اشاره به رقابت هند و پاکستان گفت که کشورش اجازه نمی دهد از قلمروش علیه کشورهای دیگر استفاده شود.

باختر در مطلب نخست خود با عنوان "افغانستان در تلاش نجات از جنگ قدرت ها" نوشته که تلاش آقای کرزی برای دوستی با کشورهایی که با هم "دشمنی دیرینه" دارند، به اوج خود رسیده است.

این روزنامه افزوده که اگر او بتواند "این همه اضداد" را با هم جمع کند، موفقیت بزرگی است، "اما آیا می شود به خواسته های متناقض این دوستان پاسخ مثبت داد؟"

نویسنده در ادامه نوشته اینکه آقای کرزی محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران را با همه سخنان "نیشدارش" تحمل می کند، برای جلوگیری از سنگ اندازی های آن کشور در روند صلح افغانستان است. به نوشته باختر، خواست آقای کرزی از پاکستان هم چیزی بیشتر از این نیست.

به نظر باختر، عزم اسلام و آباد و تهران هر چه باشد، برای افغانستان دور ماندن از کشمکش‌های قدرت های منطقه ای و جهانی "تنها راه" برای بیرون رفت از این کشمکش ها است. به نوشته نویسنده باختر، گرایش افغانستان به یکی از "قطب ها" ممکن است این کشور را به "تجارب تلخ گذشته" بازگرداند.

ماندگار در مطلب نخست خود نوشته است که بازنده اصلی "نبرد خاموش" قدرت های منطقه ای و جهانی در افغانستان "سیاستمداران غافل و ندانم کار" این کشور هستند.

نویسنده دولتمردان افغانستان را به داشتن "دیپلماسی ضعیف و سیاست منفعل خارجی" متهم کرده و نوشته است که آنان این فرصت را برای کشورهای مختلف و متخاصم فراهم کرده اند که همواره افغانستان را "میدان تاخت و تازهای سیاسی و نظامی" خود قرار دهند.

نویسنده ماندگار همچنین نوشته است که آقای احمدی نژاد نباید سخنانش را در افغانستان علیه آمریکا که عملاً نیروهایش در افغانستان حضور دارند بیان می کرد. نویسنده افزوده که "آقای کرزی شاید در ته دل با سخنان آقای احمدی نژاد موافق بود که هیچ واکنشی در برابر سخنان او نشان نداد."

هشت صبح سفر حامد کرزی به پاکستان را "سفری برای هیچ" دانسته و نوشته است که این سفر "هیچ نکته تازه، بدیع و بکری نداشت". به نظر نویسنده، پاکستان به افغانستان به عنوان منطقه "حریم امنیت ملی" خود نگاه می کند.

سرمقاله نویس هشتصبح افزوده که آقای کرزی در این سفر پاکستان را کشور "برادر" خواند، اما به تعبیر نویسنده، این کشور نه تنها هیچ گاه برادر افغانستان نبوده بلکه "همسایه قابل اطمینان" هم نبوده است.

این روزنامه همچنین افزوده است که آقای کرزی هند را "همکار صمیمی" افغانستان دانست، به دلیل این که "نقش مهمی" در بازسازی افغانستان دارد، اما پاکستان هرگز نمی خواهد این "سخن درست" را بشنود.

انیس، روزنامه دولتی، اخبار سفر حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان به پاکستان را در صدر مطالب خود قرار داده و از قول او نوشته است که کشورش "به هیچ کشوری اجازه نمی دهد که از قلمروش برضد کشورهای دیگر استفاده شود".

این روزنامه در سرمقاله خود با عنوان " افغانستان مرکز رقابت کشورهای منطقه نیست"، نوشته است که برخی می خواهند افغانستان را "بستر تکامل و توسعه ایدئولوژی" خود سازند و اهداف خود را از این جا تحقق بخشند.

انیس در ادامه تاکید کرده که همسایگان افغانستان باید بدانند که این کشور ظرف ۹ سال اخیر صاحب استقلال و دولت شده و تلاش برای ساختن جامعه دموکراتیک دارد.

روزنامه افغانستان بیشتر مطالب شماره امروز خود را به پانزدهمین سالگرد کشته شدن عبدالعلی مزاری، رهبر فقید حزب وحدت اسلامی اختصاص داده است.

عبدالعلی مزاری در ماه حوت/اسفند سال ۱۳۷۳ خورشیدی توسط گروه طالبان در منطقه "چهارآسیاب" در جنوب شهر کابل دستگیر و سپس در ۲۲ حوت همین سال کشته شد.

روزنامه در سرمقاله خود نوشته است که مزاری نسبت به دیگران متفاوت بود و آن چه را که او در آن زمان باور داشت، "اکنون ما تنها به زبان می آوریم و هنوز به آن باور نکرده ایم."

همین روزنامه در مطب دیگری با اشاره به این سخن عبدالعلی مزاری که گفته بود "مردمی که در قبال سرنوشت شان حساس نباشد مرده است"، انتقاد کرده که جامعه افغانستان نقش فعالی در بحران زدایی در کشور نداشته است.

به باور نویسنده روزنامه افغانستان، بی تفاوتی مردم و حتی کارگزاران سیاسی در برابر ناامنی، کشتار غیرنظامیان، فقر و بیکاری در هشت سال اخیر جامعه افغانستان را در آستان فروپاشی قرار داده است.