افزایش تولید حشیش در افغانستان

گیاه شاهدانه هندی
Image caption افغانستان و جامعه جهانی، در سالهای اخیر با کشت و تولید مواد اعتیادآور در افغانستان به صورت گسترده مبارزه کرده اند، اما این مبارزه دستاورد چندانی نداشته است

سازمان ملل متحد در گزارشی جدید، افغانستان را بزرگترین تولید کننده حشیش در سطح جهان خوانده است.

این سازمان می گوید، یک ارزیابی تازه نشان داده که حدود هفتاد هزار هکتار زمین در افغانستان زیر کشت حشیش رفته است.

مسئولان باور دارند که روند سهل و آسان تولید حشیش و همزمان، قیمت بالای آن در بازار، کشاورزان را تشویق کرده تا به کشت بیشتر گیاه شاهدانه هندی روی آوردند.

حکومت افغانستان نسبت به این گزارش ابراز نگرانی کرده و از جامعه جهانی خواسته است که برای جلوگیری از تولید حشیش، با افغانستان را همکاری کند.

افغانستان هم اکنون بزرگترین صادر کننده مواد اعتیادآور ازنوع مخدر (تریاک، مورفین و هروئین) به بازارهای بین المللی است و علاوه بر قاچاقچیان مواد مخدر، گروه طالبان نیز از پول ناشی از این تجارت سود می برند.

آنتو نیو ماریو کاستا، مدیر دفتر کنترل مواد اعتیادآور و جرایم سازمان ملل متحد (UNODC)، روز چهارشنبه ۳۱ مارس (۱۱ فروردین) در یک نشست خبری در افغانستان گفت که هم اکنون کشت حشیش در هفده ولایت از مجموع ۳۴ ولایت افغانستان، به شکل گسترده ای ادامه دارد.

این ولایات شامل قندهار، ارزگان، هلمند و زابل در جنوب؛ بغلان، جوزجان، قندوز، تخار و بلخ در شمال؛ نمیروز در غرب و بدخشان در شرق افغانستان می شود.

سازمان ملل متحد می گوید در افغانستان سالانه از یک هزار و پانصد تا سه هزار و پانصد تن حشیش تولید می شود.

این سازمان تاکید کرده که برای مبارزه با این پدیده، نیاز است تا ظرفیت های مبارزه با مواد دولت افغانستان بیشتر شده و برای افغانهای که به کشت شاهدانه هندی می پردازند، زمینه کار و کشت جایگرین فراهم شود.

سازمان ملل متحد می گوید محصول هر هکتار کشتزار شاهدانه هندی، بیشتر از ۳۹۰۰ دلار آمریکایی به فروش می رود که پس از تریاک بالاترین قیمت را در میان مواد اعتیادآور تولید شده در افغانستان دارد.

'عملیات ناممکن'

از زمان ورود نیروهای نظامی به سرکردگی آمریکا و بریتانیا به افغانستان در سال ۲۰۰۱، تلاش ها برای متوقف کردن کشت و عرضه مواد اعتیاد آور آغاز شده است.

افغانستان و جامعه جهانی، در سالهای اخیر با کشت و تولید مواد اعتیادآور در افغانستان به صورت گسترده مبارزه کرده اند، اما این مبارزه دستاورد چندانی نداشته است.

عدم وجود سیستم های آب رسانی کشاورزی، عرضه نامنظم سموم دفع آفات و مکانیزه نبودن ساختارهای کشاورزی، طرح کشت جایگزین در افغانستان را بسیار دشوار ساخته است.

از طرف دیگر، خشکسالی چند دهه اخیر در این کشور، کاشت و داشت دیم را به شدت وابسته به گیاهان مقاومی چون خشخاش و شاهدانه هندی کرده است.

به همین دلیل، تلاش ها برای جایگزین کردن محصولات پرسود دیگر نظیر پنبه یا زعفران به جای خشخاش و شاهدانه تا کنون با موفقیت های چشمگیری همراه نبوده است.

Image caption گیاه شاهدانه هندی که ماده اصلی تهیه گراس و حشیش (چرس) است در فصل تابستان و گاه در داخل مزارع خانگی کشت می شود

همزمان فقدان امنیت در افغانستان، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی را محدود کرده است.

با وجود سود سرشار تجارت مواد برای قاچاقچیان و نیروهای طالبان، این محصولات برای کشاورزان افغان تنها کمی بیشتر از سایر محصولات کشاورزی سودآوری دارد.

یکی از علل تداوم کشت این نوع گیاهان، سازگاری آنها با شرایط آب و هوایی خشک و بی نیازی آنها به آب فراوان است که به کشاورز فقیر افغان کمک می کند تا با کاشت دانه و داشت مختصر آن به برداشت قابل توجهی دست یابد.

افغانستان بزرگترین تولید کننده مواد اعتیاد آور از دسته مخدرها (تریاک، مورفین و هروئین) در جهان است و محصولات مخدر مزارع این کشور نیاز پانزده تا بیست و یک میلیون نفر از مصرف کنندگان مواد اعتیاد آور در جهان را تأمین می کند.

هم اکنون بیش از ۲۲۰ میلیون سوء مصرف کننده مواد اعتیاد آور در جهان وجود دارد. بیش از ۱۵۰ میلیون از این افراد مواد توهم زایی همچون گراس (ماری جوآنا) مصرف می کنند که تولید کنندگان اصلی آن در جهان تا کنون مراکش، کشورهایی از آسیای میانه نظیر روسیه، افغانستان، لبنان و کشورهای آمریکای جنوبی و شمالی بوده اند.

آمریکا و کانادا از جمله کشورهایی هستند که به طور گسترده تولید و مصرف ماری جوآنا (برگ و ساقه خشکیده شده گیاه شاهدانه هندی - کانابیس) در آنها وجود دارد.

اما حشیش که رزینی تخمیر شده از گیاه شاهدانه هندی است بیشتر در کشورهای آسیایی و اروپایی مورد استفاده قرار می گیرد.

مطالب مرتبط