روزنامه های کابل: سه شنبه، ۷ ثور

جنجال بر سر قانون انتخابات و هشتم ثور ۱۳۷۱ از مهمترین موضوعهای مورد بحث روزنامه های چاپ امروز کابل است.

روزنامه افغانستان پرسش هایی را در باره جنجال بر سر قانون انتخابات مطرح کرده و از جمله پرسیده که اگر فرمان تقنینی آقای کرزی در عمل اجرایی شود و رد آن از سوی مجلس چه تاثیری به جا خواهد گذاشت.

اخیراً قانون جدید انتخابات که با صدور فرمان تقنینی حامد کرزی، رئیس جمهوری نافذ شده بود، از سوی مجلس نمایندگان رد شد و مجلس بر اجرای قانون پیشین تاکید کرده است.

به نظر نویسنده، این اختلافات میان مجلس و حکومت و تصمیم های متناقض به اصل اعتبار قانون و نهادینه سازی آن آسیب می رساند و این پرسش بی پاسخ خواهد ماند که قانون پیشین معتبر است یا قانون جدید.

سرمقاله نویس روزنامه افغانستان همچنین نوشته که اعضای مجلس در حالی که قانون جدید انتخابات را بی اعتبار می دانند، خود بر اساس همین قانون برای نامزدی در انتخابات مجلس نام نویسی کرده اند. نویسنده پرسیده در صورتی که اعضای قوه مقننه به روندی "غیرقانونی" گردن نهند، برای شهروندان عادی چه امیدی برای اصلاحات باقی می ماند.

هشت صبح در مطلب نخست خود نوشته که اعضای مجلس با وجود اظهارات تند خود علیه بی اعتنایی حکومت به تصمیم های مجلس، با هم هماهنگی ندارند.

روزنامه از قول برخی اعضای مجلس نوشته در حالی که رئیس جمهوری از گفتگو با هیات مجلس در باره جنجال بر سر قانون انتخابات خودداری کرده است، شماری دیگر از اعضای مجلس "تیشه به ریشه خود می زنند" و به کاخ ریاست جمهوری می رند.

هشت صبح افزوده که "متهم کردن رئیس جمهوری به خیانت ملی و بستن درهای مجلس" در اعتراض به عدم رعایت تصمیم مجلس مبنی بر رد قانون جدید انتخابات گزینه هایی است که مجلس در نشست روز شنبه، ۱۱ ثور/اردیبهشت روی آن بحث خواهد کرد.

آرمان ملی به این موضوع در حد یک خبر پرداخته و از قول شماری از اعضای مجلس نوشته که قانون جدید انتخابات را به "هیچ وجه" نمی پذیرند.

اما باختر در سرمقاله خود نوشته که در نشست روز دوشنبه، ۶ ثور، مجلس "خشم نمایندگان بیشتر جنبه شخصی گرفته بود". روزنامه در ادامه به گونه تلویحی دلیل این امر را در این دانسته که نمایندگان عدم پذیرش هیات مجلس از سوی رئیس جمهوری را "خلاف شأن مجلس" دانسته اند.

به نظر نویسنده، رئیس جمهوری هم از برخورد مجلس با خودش "بسیار ناراضی" است و فکر می کند که انتخاب دیگری جزی روی آوردن به "روش خودش" باقی نمانده است. باختر افزوده که رد وزیران پیشنهادی آقای کرزی در دو نوبت برای او "طعمی بسیار تلخ تر" از رد تصمیم مجلس برای مجلس داشته است.

به نظر باختر، ممکن است اعضای مجلس در روزهای آینده با رد اعضای باقی مانده کابینه، "ضرب شست تازه ای" به رئیس جمهوری نشان خواهند داد تا او را مجبور به معرفی وزیرانش در نوبت چهارم کنند یا منتظر آغاز به کار مجلس بعدی بگذارند.

شماری از روزنامه ها و نشریات به مناسبت هشتم ثور ۱۳۷۱ خورشیدی مطالب خود را به این تحولات مربوط به این روز اختصاص داده اند.

در این روز مجاهدین با سقوط دولت به رهبری دکتر نجیب الله، که از سوی شوروی سابق حمایت می شد، وارد کابل شدند. ماندگار در صفحه نخست خود عکس بزرگی از احمد شاه مسعود، فرمانده فقید مجاهدین را چاپ کرده و حکومت افغانستان را متهم به فراموشی هشتم ثور ۱۳۷۱ خورشیدی کرده است.

به نظر این روزنامه با روی کار آمدن نظام جدید در کشور، با گذشت هر سال تجلیل از هشتم ثور "کمرنگ تر" می شود و نویسنده آن را "قدر نشناسی" نسبت به پیروزی مجاهدین دانسته است.

ماندگار در ادامه نوشته که اگر در روز هشتم ثور از این روز بزرگداشت نشود، "مقصر" آن نه رئیس جمهوری است و نه "تکنوکرات هایی که در قدرت حضور چشم گیر دارند، بلکه کسانی هستند که به نام مقدس جهاد و مقاومت مردم، هم نام دارند و هم نان".

هفته نامه مجاهد، نشریه حزب جمعیت اسلامی در سرمقاله خود نوشته هرچند حوادثی که پس از هشتم ثور روی روی داد "بسیار تلخ و دردآور" است، اما نمی توان "افتخارات" آن روز را نادیده گرفت.

به نظر نویسنده، مجاهدین با به دست گرفتن قدرت دست به کشتار افراد نظامی و غیرنظامی دولت سابق نزدند و کسی را به دلیل انتقاد از مجاهدین محاکمه و زندانی نکردند.

هر چند با آغاز جنگ های میان گروههای مختلف مجاهدین تنها چند هفته پس از هشتم ثور ۱۳۷۱ در کابل و برخی مناطق دیگر، هزاران تن کشته شدند و بخش هایی از شهر کابل ویران شد.

روزنامه دولتی انیس در سرمقاله خود نوشته آنانی که به عنوان "مبارزان راه آزادی" کسب هویت کرده بودند، با دستیابی به قدرت، برای رسیدن به هدفهای متفاوت، به جان هم افتادند.

اصلاح، دیگر روزنامه دولتی نوشته که ثمر "کارنامه پرشکوه" مجاهدین به اثر "توطئه اجانب و همسایه ها" به درستی چیده نشد.

راه نجات نوشته که "ضعف نفسانی رهبران مجاهدین" باعث شد که زمینه نفوذ بیگانه در صفوف مجاهدین فراهم شود تا هم مجاهدین بدنام شوند و هم مردم از آنان متنفر شوند.

به نوشته راه نجات، ترس کشورهای همسایه از تبدیل شدن افغانستان به یک قدرت منطقه ای و به خطر افتادن منافع سیاسی و اقتصادی این کشورها، از دلائل عمده مداخله آنان در کشور بوده است.