روزنامه های کابل: شنبه ۱۵ جوزا

جرگه مشورتی صلح و قطعنامه آن در روزنامه های چاپ امروز کابل بازتاب گسترده ای داشته است.

این جرگه در پایان کار سه روزه خود قطعنامه ۱۶ ماده ای را برای تعیین چهارچوب مصالحه با مخالفان صادر کرد. آزادی زندانیان شورشیان و حذف اسامی رهبران آنها از فهرست سیاه سازمان ملل، از مهمترین موارد ذکر شده در این قطعنامه است.

در جرگه مشورتی صلح حدود ۱۶۰۰ تن از نمایندگان طبقات مختلف اجتماعی و سیاسی کشور شرکت کرده بودند.

هشت صبح در مطلب صفحه نخست خود با عنوان "جرگه ای برای هیچ" آورده که جرگه نتوانست به تعیین راهکاری موثر، شفاف و عادلانه برای مصالحه با طالبان برسد و قطعنامه جرگه هیچ مورد تازه ای نداشت.

روزنامه در سرمقاله خود جرگه را "انتصابی" و نتایج آن را هم "فرمایشی" خوانده است. به نوشته روزنامه، مدیریت و مهندسی جرگه را نه اعضای آن بلکه کسانی به عهده داشتند که از قبل چنین "پروژه هایی" را رهبری کرده بودند.

هشت صبح همچنین نوشته که سخنرانان اصلی جرگه، از جمله حامد کرزی دلائل درونی نارضایتی طالبان را برجسته و "زورگویان حکومت" را عامل آن معرفی کردند و "کسی از نقش پاکستان در برهم زدن صلح در افغانستان یاد نکرد." ماندگار هم جرگه را "ضیافتی برای هیچ" خوانده و نوشته که جرگه نه تنها به دولت حامد کرزی برای رسیدن به صلح کمکی نکرد، بلکه شکاف در نظام تحت رهبری او را بیشتر آشکار کرد.

نویسنده روزنامه نوشته که صلح تنها با عنوان کردن چند ماده به دست نمی آید، بلکه این امر نیازمند برنامه ریزی راهبردی است که "خواست های متعارض" گروه های درگیر را تعریف کند و برای تعمیم آن تضمینی ارائه شود.

ماندگار به این باور است که جرگه مشورتی صلح به دلیل چالشهای عملی و ملی که در برابر آن وجود داشت، نتوانست موفق به تعیین چهارچوبی برای رسیدن به هدفی که برای آن مشخص شده بود، شود.

چراغ در سرمقاله خود با عنوان "جرگه صلح را گروگان گرفت"، نوشته که جرگه مشورتی صلح برای "اثبات بی گناهی و واجب العفو بودن" طالبان برگزار شده بود.

به نظر این روزنامه، جرگه مشورتی صلح بیشتر متمرکز بر "نصیحت های پدرمآبانه گردانندگان" آن بود تا بر بحث در باره تعریف مخالفان و ایجاد راهکار تامین صلح در کشور.

چراغ همچنین در ادامه افزوده که "بعضی افراد گماشته شده دستگاه قدرت" با القای اندیشه های خود مصوبات جرگه را به طرفی جهت دادند که خود می خواستند. نویسنده اما توضیحی در این مورد ارائه نکرده است.

آرمان ملی هم در مطلب مشابهی نوشته که در مواد قطعنامه جرگه موضوعاتی مطرح شده که خواست تیم حامد کرزی است. نویسنده آزادی زندانیان طالبان و حذف نامهای رهبران آنها از فهرست سیاه سازمان ملل را شامل این موضوعات دانسته است.

به نظر نویسنده، اگر آقای کرزی پیش از این، چنین موضوعاتی را مطرح می کرد، با انتقاد شدید شماری از مردم و رسانه ها مواجه می شد، اما اکنون نمایندگان مردم آن را فیصله کرده است.

نویسنده آرمان ملی در ادامه نوشته که آقای کرزی زندانیان طالبان را "بی گناه" می داند، در حالی که آنها را همین نهادهای امنیتی و قضایی دولت خودش زندانی کرده اند.

نویسنده افزوده که اگر "مسئولان ظالم" آنها را زندانی کرده اند، چرا بازپرسی نمی شود و اگر این زندانیان با اسناد جرمی زندانی شده اند، آقای کرزی صلاحیت عفو آنها را ندارد.

روزنامه افغانستان مواد قطعنامه جرگه صلح را در کل مطابق نیاز مردم افغانستان دانسته، اما افزوده که شماری از مواد آن برای نشان دادن حسن نیت دولت، "امتیازاتی را برای مخالفان در نظر گرفته است که ممکن است "ایده های واقعی اعضای جرگه را زیر سوال ببرد."

روزنامه نوشته که پیش از برگزاری جرگه نگرانی هایی در باره مصوبات آن وجود داشت، اما در جریان بحث های جرگه، جو اطمینان بخشی در مورد حفظ ارزشهای ملی، حقوق شهروندی و عدالت اجتماعی به میان آمد.

به نظر نویسنده، گفتگوها در جرگه سمت و سوی مشترک یافت و "به راحتی به تصمیم جمعی تبدیل شد و به شکل قطعنامه ای درآمد – کاری که به باور نویسنده چندان آسان نبود.

سروش ملت جرگه مشورتی صلح را "افق جدید در آسمان تاریک جنگ" خوانده و نوشته که اگر دولت همه مصوبات جرگه را به اجرا بگذارد و اعضای آن به عنوان "سفیران صلح" در سراسر افغانستان برای رسیدن به صلح تلاش کنند، صلح به دست خواهد آمد.

این روزنامه در سرمقاله خود ابراز امیدواری کرده که علی رغم مخالفت هایی که با جرگه صورت گرفته است، با اجرای مصوبات جرگه، کشور از جنگ و ناامنی نجات یابد.

به نظر نویسنده، هر چند در مصوبات جرگه "روش های بدیع و جدید در مورد چگونگی مذاکرات صلح و تامین امنیت دیده نمی شود، اما مشارکت گسترده مردم و تعهد اعضای جرگه برای سامان دادن به صلح عزم ملی را برای رسیدن به صلح به نمایش گذاشت.

روزنامه های دولتی بیشتر مطالب خود را به گزارشهای خبری و تحلیلی مربوط به جرگه اختصاص داه اند و از جمله انیس در سرمقاله خود جرگه را "مهمترین رویدادی" دانسته است که توجه جامعه جهانی و مردم افغانستان را به خود جلب کرد.

انیس رهبری جرگه توسط برهان الدین ربانی، رئیس جمهوری پیشین و رئیس جرگه صلح و قیام الدین کشاف، سرپرست شورای علما و معاون جرگه را با اهمیت دانسته است.

به نظر انیس، راهکاری که جرگه برای تامین صلح ارائه کرد، بیشتر بر تصمیم گیری مردم در این امر تاکید کرده است. انیس افزوده که نقش مردم در حل دشواری ها کلیدی است.

باختر نوشته که جرگه توانست برای "آغازی تازه" برای تامین صلح در کشور زمینه سازی کند و اکنون همه چیز به اراده طرف های درگیر در جنگ بستگی دارد.

به نظر این روزنامه، چنانکه مردم انتظار دارند، اگر همه جناح ها حاضر شوند برای تامین صلح حد اقل "چیزکی" بپردازند و تا حدی از خواست های "یک جانبه" خود کم کنند، صلح به تدریج به دست خواهد آمد.

مطالب مرتبط