روزنامه های کابل: شنبه ۲۲ جوزا

برگزاری دهمین اجلاس سران سازمان همکاری های شانگهای در ازبکستان در صفحات روزنامه های چاپ امروز کابل بیشتر بازتاب یافته است.

کشورهای چین، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان و تاجیکستان اعضای اصلی و هند، پاکستان، ایران و مغولستان "اعضای ناظر" این سازمان هستند و افغانستان در اجلاس آن به عنوان مهمان ویژه شرکت می کند. هدف اصلی این سازمان گسترش و تقویت همکاری های منطقه ای است.

انیس نوشته هر چند افغانستان عضویت سازمان همکاری های شانگهای را حاصل نکرده است، اما در شرایط موجود در تعامل میان کشورهای آسیایی نقش با اهمیتی دارد.

نویسنده افزوده که کشورهای آسیای جنوبی و آسیای مرکزی مورد تهدید تروریسم هستند و در صورتی که فعالیت های تروریستی در افغانستان و پاکستان از کنترل خارج شود، همه کشورهای عضو سازمان شانگهای در تیررس آن قرار خواهند گرفت.

انیس در ادامه سرمقاله خود تاکید کرده است که همه کشورها و سازمانهای آسیایی باید همکاری نزدیکی با افغانستان داشته باشند.

ماندگار نوشته که سازمان همکاری های شانگهای "برنامه ای مرتب و منظم" در باره افغانستان و راه حلی برای بحران در این کشور، که می تواند منطقه را به آشوب بکشاند، ندارد.

به نظر نویسنده، "توصیه های اخلاقی" و سخنان بدون برنامه سران سازمان شانگهای نمی تواند کارساز باشد و این سازمان اصلا حرف خاصی برای گفتن ندارد.

ماندگار به این باور است که در حالی که کشورهایی مانند روسیه و چین عضو سازمان شانگهای هستند، به دلیل گوناگونی دیدگاه های اعضای اصلی و ناظر این سازمان، نمی تواند حرف واحدی در قبال مسائل افغانستان داشته باشد.

این روزنامه در ادامه تاکید کرده در حالی که در افغانستان "سیاست طالبانی سازی حکومت روی دست گرفته شده" نیاز است که سازمان همکاری های شانگهای حرف واضحی در باره افغانستان داشته باشد.

آرمان ملی در سرمقاله خود با لحن طعنه آمیزی نوشته که حامد کرزی در حالی طالبان را "برادر" و "طالب جان" خطاب می کند که آنها در اقدامات اخیر خود دهها تن را کشتند و زخمی کردند.

روزنامه حمله انتحاری به یک مهمانی عروسی در قندهار، قتل یازده دانش آموز در غزنی و حلق آویز کردن یک کودک هفت ساله در هلمند را به طالبان نسبت داده است.

به نظر آرمان ملی، "مدارای حکومت با طالبان، آزادسازی بدون دلیل تروریستان از زندان و عدم مجازات آنها و بی تفاوتی رسانه ها نسبت به جنایات طالبان و بزرگ جلوه دادن توانایی نظامی آنها"، باعث شده که طالبان با "جرئت بیشتری" وارد میدان شوند.

باختر سخنان اخیر دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا در باره حضور نیروهای این کشور در افغانستان را با لحن کنایه آمیزی "رک گویی قابل قدر" خوانده است.

آقای کامرون هفته گذشته در سفری به افغانستان گفت که سربازان بریتانیایی به افغانستان بیشتر از این که برای تامین دموکراسی در این کشور آمده باشند، به دلائل امنیتی آمده اند.

باختر افزوده که در یک دهه گذشته خارجی ها کوشیدند که مسائلی مانند حقوق بشر، آزادی بیان و ارزشهای مشابه به آن را مطرح کنند، اما به باور نویسنده، مقامات دولت تازه بریتانیا از این نیت خود پرده برداشته اند که آنها برای تامین امنیت ملی خودشان به افغانستان آمده و نه برای تقویت این ارزشها در افغانستان.

باختر در ادامه نتیجه گیری کرده که کشورهای دخیل در قضیه افغانستان بر اساس اهداف تاکتیکی و استراتژیک در صورت ضرورت ممکن است در افغانستان با "مستبدترین زمامداران هم گام شوند یا با افرادی "متعهد به دموکراسی".

راه نجات تشکیل شورای عالی رسانه ها در کشور را گامی در راه "سامان دهی" فعالیت های رسانه های همگانی در کشور دانسته است.

اعضای این شورای ۱۲ عضوی، بر اساس قانون، شامل نمایندگانی از قوه های سه گانه دولت، جامعه مدنی و روزنامه نگاران است. وظیفه آن تدوین سیاست کلی رسانه ای در کشور است.

راه نجات نوشته که با تشکیل این شورا علاوه بر این که یک ماده قانون رسانه های همگانی به اجرا گذاشته می شود، رسانه ها را از "پراگندگی" نجات خواهد داد.

هر چند شماری از کارشناسان پیش از این ابراز نگرانی کرده اند که این شورا می تواند در کار رسانه ها "مداخله" و فعالیت های آنها را محدود کند.