افغانستان؛ بیمارانی که به پزشک نمی رسند

مادر و کودک افغان
Image caption در فراه برای همه بیماران، تنها یک پزشک زن وجود دارد

"بیمار زیاد است، نوبت نمی رسد، می رویم و دوباره برمی گردیم؛ اگر پول داشته باشی بیمار خود را برای درمان به پاکستان می بری، ورنه باید با این وضعیت بسازی و یا هم اینکه بیمار از بین برود."

این سخنان یکی از صدها نفری است که در ولایت فراه، در غرب افغانستان، منتظر دیدار با پزشک است.

در سراسر ولایت فراه، تنها یک پزشک زن وجود دارد و این مسئله مشکل جدی را سر راه زنان این ولایت قرار داده است.

خانواده ها در فراه که از ولایات سنتی افغانستان به شمار می رود، حاضر نیستند زنان را برای درمان نزد پزشکان مرد ببرند.

در نتیجه، برای درمان، یا از روشهای غیرحرفه ای و سنتی کار می گیرند و یا هم – اگر پول کافی داشته باشند – بیماران خود را به پاکستان می برند.

مسئولان دولتی در فراه می گویند، مشکلات امنیتی در این ولایت، و نگاه سنتی جامعه، از دلایل اصلی کمبود خدمه صحی در این ولایت است.

عبدالجبار شایق، رئیس صحت فراه می گوید: "فعلا در این ولایت یک دکتر (پزشک) حرفه ای زن داریم."

او می گوید: "کارمندان زن در فراه، باید ساکنان همین ولایت باشند، اما متاسفانه کارمندان کافی (زن) از این ولایت نداریم و کارمندانی را که از دیگر ولایات باشند، طبعا مشکلاتی در انتقال، بود و باش (اقامت) و نحوه کارشان موجود است."

به گفته رئیس صحت عامه فراه، با توجه به وضع موجود، پزشکان زن از دیگر ولایات حاضر نیستند با قبول هزاران خطر، در فراه کار کنند.

نگاه سنتی جامعه

کمبود پزشک زن در فراه باعث شده تا ولادت هایی که در مراکز درمانی این ولایت صورت می گیرد، به جای پزشکان حرفه ای، از سوی قابله های آموزش دیده انجام شود.

Image caption آقای شایق می گوید فراه با مشکل جدی کمبود پزشکان زن روبروست

هرچند مسئولان صحت فراه، کار این قابله ها را معیاری و استاندارد می خوانند، اما می گویند در صورت بروز مشکلات جدی، آنها مجبور هستند از پزشکان مرد کمک بگیرند؛ کاری که از سوی مردم محل قابل قبول نیست.

افغانها در بسیاری از مناطق افغانستان، از جمله در فراه، حاضر نیستند زنان را برای تداوی (درمان) نزد پزشکان مرد ببرند.

لیلا، یکی از پرستاران در بیمارستان فراه می گوید، امکانات آموزش های حرفه ای و دانشگاهی برای آنها فراهم نیست تا بتوانند نیروی زنان را در بیمارستانها افزایش دهند.

او می گوید، بسیاری از کارمندان صحی در بیمارستاهای فراه، آموزش های پرستاری دیده اند و در حدی نیستند که بتوانند مشکلات بیماران را به تنهایی و بدون کمک یک پزشک به پیش ببرند.

با آنکه وزارت صحت افغانستان دستاوردهای خود را در عرصه ارایه خدمات صحی به افغانها در سالهای اخیر "چشمگیر" می خواند، اما هنوز این کشور از نگاه خدمات صحی، در میان فقیرترین کشورهای جهان قرار دارد.

در بسیاری از ولایات افغانستان، فاصله بیمارستانها و مراکز صحی از خانه های مردم زیاد است و بیماران، برای رسیدن به مراکز صحی، مجبور هستند فاصله های زیادی را که در بسیاری موارد دشوارگذار نیز هستند، بپیمایند.

مطالب مرتبط