روزنامه های کابل: سه شنبه، ۲۵ جوزا

اجرای پی هم پیشنهادهای جرگه مشورتی صلح از سوی دولت افغانستان و سازمان ملل، از مهمترین موضوع های بازتاب یافته در روزنامه های چاپ امروز کابل است.

حذف نامهای رهبران گروه های شورشی، از جمله طالبان و حزب اسلامی، آزادی زندانیان وابسته به این گروه ها و ایجاد شورای عالی صلح از جمله این پیشنهادها است که دولت و سازمان ملل اخیرا اعلام کرده که گامهایی را در این زمینه برداشته است.

عبدالحمید مبارز با اشاره به اقدامات اخیر دولت افغانستان و سازمان ملل در مورد اجرای پیشنهادهای جرگه مشورتی صلح، در مقاله ای در آرمان ملی نوشته که می خواهند مصوبات این جرگه را به عنوان مصوبات "لویه جرگه" جا بزنند و آن را "الزامی" بشمارند.

به نظر نویسنده، "لویه جرگه" (شورای بزرگ) در قانون اساسی تعریف خاصی دارد و اعضای جرگه ای که اخیرا با عنوان جرگه مشورتی برگزار شد، "انتصابی" بودند و صلاحیت نمایندگی از مردم را ندارند. آقای مبارز نوشته که پیشنهادهای این جرگه در حد پیشنهادها و خواستهای مردم افغانستان نیست.

مقاله آرمان ملی افزوده که از اظهارات اخیر فاروق وردک، وزیر آموزش و پرورش و رئیس کمیته برگزاری جرگه مشورتی بر می آید که دولت حامد کرزی برای کسب حمایت از حزب اسلامی و طالبان حتی حاضر به تغییر قانون اساسی کشور هم است.

نویسنده توضیح نداده که آقای وردک در کجا و به چه شکلی این موضوع را مطرح کرده است.

آقای مبارز هشدار داده است که اگر سازمان ملل و آمریکا هم این موضوع را تایید کنند، افغانستان ۶۰ سال به عقب خواهد رفت و جای دولت نوپای کنونی را "رژیم دکتاتوری بنیادگرایان افراطی و طالبی" خواهد گرفت. نویسنده از مردم افغانستان خواسته که اوضاع را با هوشیاری دنبال و از قانون اساسی و دستاوردهای ۹ سال گذشته دفاع کنند.

راه نجات با اشاره به تاکید نیروهای ناتو در افغانستان بر اجرای عملیات نظامی علیه شورشیان در جنوب و اقدام دولت برای آزای زندانیان شورشی و حذف نامهای رهبران آنها از فهرست سیاه شورای امنیت، نوشته که واقعا کشور به کدام سو در حرکت است؟ صلح یا جنگ؟

نویسنده افزوده که به نظر می رسد ابتکار عمل هم از دست دولت افغانستان و هم از دست جامعه جهانی بیرون شده و حرف مشخصی برای گفتن ندارند، یا این که برنامه به گونه پیچیده ای طراحی شده که به غیر از دست اندرکاران آن برای دیگران قابل فهم نیست.

راه نجات تاکید کرده که هر چه باشد، فعل و انفعالات در رابطه با سرنوشت مردم است و مردم حق دارند که بفهمند دولت و جامعه جهانی آنها را به کدام می برند. نویسنده همچنین افزوده که دولت باید با مردم روشن تر سخن بگوید.

سروش ملت در مطلب نخست خود با عنوان "جستجوی صلح در تاریکی"، با اشاره به حادثه های خشونتبار اخیر در هفته گذشته در کشور نوشته که گروه طالبان به تلاشهای صلح جویانه و مصوبات نمایندگان مردم اهمیتی قائل نیست.

نویسنده مطلب تاکید کرده که دولت تا زمانی که انگیزه ای برای آشتی در میان طالبان ایجاد نشده، باید در مورد اجرای مصوبات جرگه مشورتی صلح به گونه "احساساتی" برخورد نکند.

روزنامه به عنوان مثال از اقدام به بازنگری فهرست سیاه شورای امنیت یاد کرده و نوشته که اگر نامهای رهبران طالبان از این فهرست حذف هم شود، آنها حاضر به مذاکره نخواهند شد.

اما روزنامه افغان جرگه اقدامات دولت برای اجرای پیشنهادهای جرگه مشورتی صلح را ستوده و تصمیم دولت برای ایجاد شورای عالی صلح را که یکی از این پیشنهاد است، "امری نیکو و پسندیده" خوانده است.

روز دوشنبه، ۲۴ جوزا/خرداد، شورای وزیران تصمیم به ایجاد این شورا گرفت. بر اساس پیشنهاد جرگه مشورتی صلح، این شورا وظیفه دارد برای مصالحه با گروههای شورشی در سطح گسترده ای کار کند.

افغان جرگه "اقدامات پی هم" دولت در زمینه اجرای پیشنهادهای جرگه مشورتی را امیدوارکننده دانسته و افزوده که حمایت سازمان ملل از قطعنامه این جرگه اطمینان مردم به تامین صلح در کشور را بیشتر کرده است.

هشت صبح تامین امنیت انتخابات آینده پارلمانی افغانستان را مورد توجه قرار داده و نوشته که تدابیر امنیتی جدی باید در این مورد روی دست گرفته شود.

روزنامه نوشته که نشست مشورتی صلح (۱۲-۱۴ جوزا/خرداد) با شلیک راکت به محل آن به همراه بود و تابستان امسال افغانستان هم انتخابات پارلمانی برگزار می کند و هم میزبان نشست بین المللی با شرکت نمایندگان بیش از ۷۰ کشور جهان است.

هشت صبح افزوده که تجارب گذشته به بررسی آسیب پذیری نیروهای امنیتی کمک می کند و این ارزیابی به برنامه ریزی تدابیر امنیتی در آینده کمک می کند. این روزنامه هشدار داده که اگر در زمان برگزاری انتخابات مجلس امنیت تامین نشود، انتخابات با "میزان پایین مشارکت مردم و فضای ناسالم" مواجه خواهد شد.

روزنامه انیس با اشاره به انتشار گزارش سنجش های معدن شناسان آمریکایی در باره ارزش معادن زیرزمینی افغانستان، نوشته که ذخایر زیرزمینی افغانستان ستون فقرات اقتصاد این کشور را تشکیل می دهد.

اخیراً زمین شناسان آمریکایی گزارش دادند که منابع زیرزمینی افغانستان حدود هزار میلیارد دلار ارزش دارد و اگر این منابع استخراج شود، این کشور به یکی از مراکز معدنی جهان مبدل خواهد شد.

به نوشته روزنامه اما هنوز به دلیل عدم توسعه فن آوری و اقتصاد پیشرفته در افغانستان، معادن زیرزمینی این کشور همچنان بکر و استخراج نشده باقی مانده است.

انیس ابراز امیدواری کرده که اگر دولت افغانستان و جامعه جهانی بتوانند گام های موثری را در جهت استخران این معادن بردارد، مردم این کشور از زیر بار فقر گسترده نجات خواهد یافت.

باختر موجودیت این مقدار معادن در کشور را "نویدی" دانسته که با توجه به کارنامه گذشته کشور در مورد بهره برداری و حفاظت از سرمایه های ملی، "جای نگرانی" دارد.

نویسنده افزوده که افغانستان زمانی قادر به جلوگیری از "غارت" سرمایه های ملی، نیروی بشری و حتی آب های جاری کشور توسط کشورهای همسایه شود، ممکن است توانایی استفاده از سرمایه های طبیعی خود را بیابد.

باختر در ادامه نوشته تا زمانی که "دیگران بتوانند به دست هموطنان ما تفنگ و راکت بگذارند و آنان را به تخریب جاده و پل، سوختاندن مکتب (مدرسه) و کلینیک و کشتن بزرگان محلی و افراد سرشناس ما وادار کنند، دارایی های تریلیونی زیر خاک، ما را به خوشبختی نخواهد رساند".