کنفرانس کابل؛ میزبانی افغانها چگونه خواهد بود؟

Image caption دولت افغانستان تاکید دارد که بخش عمده ای از کمک ها برای بازسازی زیرساخت‌ها مصرف شود

افغانستان نه سال پس از یاری و کمک های بی دریغ جامعه جهانی، تا چهار روز دیگر بزرگترین همایش بین المللی در تاریخش را برگزار می کند.

بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد و حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان این همایش بین المللی را که بیش از ۷۰ تن از وزرای خارجه و مدیران ارشد سازمان های بین المللی به آن دعوت شده اند، افتتاح خواهند کرد.

تدابیر امنیتی بی سابقه ای در پایتخت افغانستان در دست اجرا است و اگر دولت افغانستان بتواند این همایش را در فضای امن برگزار کند، نفس برگزاری چنین همایشی یک موفقیت شمرده می شود.

اما موفقیت بزرگتر که دولت حامد کرزی به دنبال آن است، این خواهد بود که دولت افغانستان بتواند کشورهای کمک دهنده را با طرح های توسعه خود همراه کند.

پروژه های بازسازی در افغانستان تا حالا بیشتر به میل و ابتکار سازمان های خارجی و کشورهای کمک دهنده اجرا شده است و دولت این کشور عمدتا نقش غیرفعالی در انتخاب و اجرای برنامه های توسعه ای دارد.

آمار وزارت مالیه/دارایی افغانستان نشان می دهد که از چهل میلیارد دلار کمک شده در نه سال گذشته، آنها تنها می توانند از چهار میلیارد آن حساب پس بدهند؛ امری که نشان می دهد بیشتر پولهای کمک شده به افغانستان از مجراهای غیر دولتی مصرف شده اند.

انتقاد مردم افغانستان این است که با وجود سرازیر شدن چهل میلیارد دلار جامعه جهانی، تغییرات اساسی در زندگی آنها رو نما نشده است.

افغانها در همایش بین المللی کابل هیچ تقاضایی برای تعهد کمک بیشتر از جامعه جهانی را نخواهند داشت.

هم اکنون جامعه جهانی متعهد به پرداخت دست کم ۱۲ میلیارد دلار کمک به افغانستان است. بخش اعظم آن، وعده پنج میلیارد دلاری ژاپن برای پنج سال و کمک چهار میلیارد دلاری آمریکا برای یک سال آینده به این کشور است.

دو کارشناس معتبر اقتصادی افغانستان، اشرف غنی‌احمدزی و عمر زاخیل‌وال وزیر مالیه افغانستان گماشته شده اند تا با پیشکش کردن طرح هایی در همایش کابل، این شیوه را دگرگون کنند.

افغانها امیدوارند با ارائه طرح هایی در بخش حکومتداری بهتر، توسعه پایه‌دار، امنیت و مصالحه ملی رضایت جامعه جهانی را جلب کنند تا پول‌شان را از طریق دولت نهاد های دولتی به مصرف برسانند.

عمر زاخیل‌وال می گوید که اگر به او دو گزینه داده شود که کمک های جهانی به افغانستان دو برابر شود یا پول های کمک شده از مجرای دولت مصرف شود، او بدون تردید گزینه دوم را انتخاب خواهد کرد.

چون به نظر وزیر مالیه افغانستان، موثریت به کارگیری پول برای توسعه افغانستان به وسیله دولت این کشور، خیلی بیشتر از موثریت دو برابر کردن کمک‌ها است.

از این رو، درخواست اصلی دولت افغانستان از شرکای بین المللی اش در همایش کابل این است که در دو سال آینده حد اقل ۵۰ درصد کمکها باید یا مستقیما در اختیار دولت افغانستان قرار بگیرد و یا دست کم در پروژه هایی به مصرف برسند که از سوی دولت افغانستان طراحی شده است.

دولت افغانستان اما به دلایل و شواهد زیادی نیاز دارد تا رهبران جهان را در همایش کابل قانع کند.

سازمان مبارزه بر ضدفساد مالی "اصالت افغانستان" در گزارشی که هفته پیش منتشر کرد، می گوید که فساد اداری در دستگاه دولتی افغانستان دو برابر شده است. در این گزارش آمده که بیش از یک میلیارد دلار در سال گذشته در افغانستان رشوه داده شده است.

سازمان بین المللی شفافیت هم افغانستان را در فهرست کشورهای آلوده به فساد اداری و مالی، یکی مانده به آخر قرار داده است.

دولت افغانستان اما چند برنامه ای مشخص برای مبارزه با فساد مالی در کنفرانس کابل ارائه خواهد کرد.

ساده سازی نظام اداری و کاهش بروکراسی به ارث مانده از سالها پیش به وسیله ایجاد اداره اینترنتی برای عرضه خدمات و ثبت دارایی های تمامی مدیران ارشد دولتی از مهمترین آن است.

شرکای بین المللی افغانستان در نه سال گذشته بار ها قول و قرار رئیس جمهوری افغانستان را برای مبارزه با فساد اداری و ایجاد حکومتداری سالم شنیده اند.

اما تا چند روز دیگر روشن خواهد شد که جامعه بین المللی تا چه حدی به این قول و قرارها اعتماد خواهند کرد.

مطالب مرتبط