روزنامه های کابل: شنبه، ۲۶ سرطان

طرح تشکیل "پلیس محلی" و سی و هفتمین سالگرد کودتای محمد داوود خان علیه نظام سلطنتی در افغانستان، در صدر مطالب روزنامه های چاپ امروز کابل قرار دارند.

هشت صبح در سرمقاله خود با عنوان "ملیشیاسازی با هر اسمی که باشد، ملیشیاسازی است"، طرح تشکیل نیروهای شبه پلیس در افغانستان را نقد کرده است.

اخیرا شورای امنیت ملی افغانستان طرح تشکیل واحدهای شبه پلیس را با عنوان "پلیس محلی" با هدف "دفاع محلی" علیه طالبان تصویب کرد و پیش از آن نیروهای مشابه دیگری با عنوان "پلیس نظم عامه" در کشور ایجاد شده بودند.

به باور نویسنده هشت صبح، واحدهای پلیس محلی، که عمدتاً با مسلح سازی روستاییان تشکیل می شوند، از انگیزه های محلی و منطقه ای برخوردارند و با رقابت های محلی همراه خواهند بود.

هشت صبح افزوده که تضمینی وجود ندارد که فرد مسلحی که در چهارچوب "پلیس محلی" کار می کند، "منافع مقطعی" منطقه خود را در تعارض با منطقه ای دیگر رعایت نکند. به نظر نویسنده، "قدرتمندان محلی" از این نیروها به سادگی برای تقویت پایه های قدرت خود کار خواهند گرفت.

این روزنامه در ادامه نوشته که تشکیل این نیروها مانع تحقق وحدت ملی در کشور می شود و با این وضعیت می توان از "چشم‌پوشی" از وحدت ملی در کشور سخن راند.

روزنامه افغانستان هم در مطلبی طرح تشکیل پلیس محلی را در شمار طرح هایی آورده که در کوتاه مدت ممکن است مفید باشد، اما در درازمدت خود به "چالش و معضل ملی" تبدیل می شود.

به نظر نویسنده، مسلح کردن روستاییان با هر نامی که باشد، در واقع همان "ملیشیاگرایی قومی" است که مردم افغانستان در گذشته از آن تجربه های خونباری داشته اند. روزنامه افغانستان افزوده که این تجربه ها "نفاق ملی" را در پی داشته و میان اقوام کشور "فاصله های عمیق" ایجاد کرده است.

این روزنامه در ادامه افزوده که به اجرا گذاشتن طرح ملیشیاسازی در کشور روند تقویت ارتش و پلیس را تضعیف خواهد کرد و دلیل آن این است که هزینه ای که باید برای تقویت این دو نیرو مصرف شود، برای اجرایی کردن طرح ملیشیاسازی هزینه خواهد شد.

سروش ملت در مطلب اصلی خود نوشته که علی رغم "نرمش و مدارای" دولت افغانستان و نیروهای ناتو در کشور نسبت به طالبان، خشم این گروه در مورد سران قومی و افراد غیرنظامی افزایش یافته است.

این روزنامه به نقل از یک اعلامیه ناتو نوشته که گروه طالبان فهرستی از افراد را به نفرات خود فرستاده و دستور داده است که این افراد را بکشند. روزنامه از قول ناتو نوشته که نام ملا صالح محمد، یکی از سران قومی در ارزگان که اخیراً کشته شد، در رده سوم این فهرست طالبان قرار داشت.

سروش ملت انتقاد کرده که اخیراً حامد کرزی خواستار حذف نامهای رهبران طالبان از فهرست سیاه شورای امنیت سازمان ملل شد، اما طالبان نه تنها وقعی به این درخواست آقای کرزی نگذاشت، بلکه خود اقدام به تهیه فهرستی از نامهای افراد غیرنظامی و سران قومی برای کشتن کرد.

این روزنامه در ادامه نتیجه گیری کرده که تلاش های صلح جویانه دولت افغانستان برای پیوستن طالبان به روند صلح نتیجه مثبتی به دست نداده است و تا حال هیچ گونه نزدیکی در مواضع و دیدگاه های دو طرف دیده نمی شود.

چراغ کودتای بیست و ششم سرطان را "نقطه آغاز و ادامه بحران بزرگ در افغانستان" دانسته و افزوده که "قانون شکنی" و روی آوردن به برقراری "نظام های کودتایی" در کشور با همین کودتا آغاز شد.

نویسنده به این باور است که کودتای محمد داوود خان "بی اعتمادی ملی" را در کشور به وجود آورد و زمینه را برای کودتاهای بعدی و حتی ورود ارتش شوروی سابق به کشور فراهم کرد.

چراغ این کودتا را نتیجه "تصمیم ناعاقبت اندیشانه" داوود خان دانسته که بحرانهای مداوم را در کشور پی ریخت و این بحران تا حال در کشور ادامه دارد.

اما روزنامه خدمتگار در مطلبی به قلم حبیب الله رفیع، سردار محمد داوود خان را مردی "خدمتگار، کاردان و فعال" دانسته که برای کشور با جدیت خدمت کرد.

به نظر آقای رفیع، بر اساس قانون اساسی سال ۱۳۴۳، پادشاه کشور، محمد ظاهر، شخصی "غیرمسئول و واجب الاحترام" بود، اما در عین حال بخش بیشتر قدرت را به دست خود گرفته بود و نخست وزیران آن زمان قدرت چندانی نداشتند.

نویسنده خدمتگار افزوده که این قانون کارهای سیاسی و دولتی را برای اعضای خانواده شاهی، از جمله داوود خان (پسر عم محمد ظاهر) ممنوع کرده بود و او به همین دلیل دست به کودتای نظامی زد تا قدرت سیاسی را به دست گیرد.