گفت و گو با فرستاده ویژه دبیر کل سازمان ملل در کنفرانس کابل

سازمان ملل متحد می گوید که کنفرانس کابل آغازی است برای سپردن مسوولیت های بیشتر به دولت افغانستان. این سازمان که از برگزار کنندگان اصلی کنفرانس کابل است می گوید که جامعه جهانی عملکرد دولت افغانستان را در زمینه مصرف کمک ها زیر نظر خواهد داشت.

داود قاری زاده خبرنگار بی بی سی فارسی در کابل از استفان دی میستورا، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان پرسیده که آیا این کنفرانس چیزی را در این کشور تغییر خواهد داد؟

به نظر من بله، به دو دلیل. اول از لحاظ زمانی. تصور کنید ما در چه مرحله یی قرار داریم. در وسط یک سال سرنوشت ساز. دوم اینکه در این کنفرانس در مورد مسائل جدی و بنیادی صحبت خواهد شد.

یکی تعهدات دولت افغانستان به مردمش براساس معیارهای مشخص است که از سوی جامعه جهانی و مردم نظارت خواهد شد. دوم حرکتی برای افغانیزه کردن برنامه ها است. افغان ها می گویند که می خواهند مسئولیت های نظامی و غیر نظامی بیشتر و بیشتری را به عهده گیرند.

پس شما انتظاراتی از دولت افغانستان دارید. ولی انتقاد هایی هم وجود داشته که دولت ظرفیت لازم را برای توسعه کشور ندارد. آیا فکر می کنید حالا این ظرفیت به وجود آمده؟

دولت حالا ظرفیت لازم برای شروع این کار را دارد. اما هر شش ماه عملکردش بررسی خواهد شد. در عین حال برنامه هایی نیز برای ظرفیت سازی در دولت اجرا خواهد شد.

شما درست می گویید. آزمون بزرگی است. اما باید از جایی شروع کرد. من فکر می کنم اجرای این خواسته کار سختی خواهد بود. اما ما قبلا شاهد پیشرفت هایی بودیم و من تا حدی خوشبینم.

Image caption دی میستورا، فرستاده ویژه دبیر کل سازمان ملل در کنفرانس کابل گفت که افغان ها به غرورشان شهره اند.

وقتی شما از افغانیزه کردن کار ها صحبت می کنید، بسیاری از افغان ها این را آغازی برای خروج جامعه جهانی از کشورشان تعبیر می کنند.

افغان ها به غرور شان شهره اند. من فکر نمی کنم که آنها انتظار داشته باشند که خارجی ها برای همیشه در اینجا بمانند.

باید بگویم در حالیکه افغان ها از کمک ها و حضور جامعه جهانی درکشورشان قدردانی می کنند، انتظار دارند که روزی بتوانند خودشان کشورشان را اداره کنند. در عین حال ما باید بیشتر به یک راه حل درازمدت فکرکنیم، نه کوتاه مدت.

مذاکره با طالبان از مسایل اصلی مورد بحث در کنفرانس کابل است و این موضوع از پیش نگرانی هایی را در افغانستان به وجود آورده که اگر این برنامه موفق شود، دستاورد های نه سال گذشته زیر سوال خواهد رفت. پاسخ شما به این نگرانی ها چیست؟

نکته اول اینکه قبل از همه روشن است که این جنگ تنها راه حل نظامی ندارد. عملیات نظامی افزایش خواهد یافت. حملات تروریستی هم بیشتر خواهد شد. اما در نهایت مشکلات افغانستان راه حل سیاسی دارد و همه این را می دانند.

نکته دوم اگر راه حل سیاسی است باید گفت و گو صورت گیرد. با کی؟ با افغان ها نه با خارجی ها. ما در مورد نفوذ خارجی ها بر طالبان صحبت نمی کنیم. برای اینکه طالبان با دولت زیر یک چتر بیایند باید مقرراتی را بپذیرند، مثل قانون اساسی.

ما هرگز به روزهای حاکمیت طالبان عقب نخواهیم رفت و هیچکس این را قبول نخواهد کرد. اما اگر آنها شرایط را بپذیرند همانگونه که رئیس جمهور گفت همه از پیوستن شان به دولت استقبال می کنند.

مطالب مرتبط