سازمان ملل: ناامنی چالش عمده سوادآموزی در افغانستان است

Image caption سازمان ملل گفته افراد باسواد در میان دختران و زنان بالای پانزده سال به دوازده درصد می رسد

سازمان ملل متحد در آستانه روز جهانی سواد آموزی گفته است که ناامنی در افغانستان هنوز هم یکی از چالش‌های عمده در برابر سواد آموزی است.

سازمان علمی فرهنگی و آموزشی سازمان ملل - یونسکو - و اداره اسکان بشری این سازمان از دولت افغانستان خواسته اند که برای تامین امنیت کلاس های سواد آموزی تلاش های بیشتری به خرج دهد.

آخرین بررسی که دولت افغانستان انجام داده، نشان می دهد که تنها ۲۶ درصد از افغانهای بالاتر از پانزده سال باسواد هستند.

این بررسی همچنین نشان می دهد که شمار زنان و دختران بالای پانزده سال که توانایی خواندن و نوشتن را دارند فقط به دوازده درصد می رسد.

مقامهای این دو نهاد وابسته به سازمان ملل در عین حال می گویند که آمار تازه نشان می دهد که تعداد افراد باسواد در میان جمعیت بالای پانزده سال در افغانستان نسبت به چند سال گذشته بیشتر شده است.

سازمان ملل تاکید کرده که باید به ساکنان روستاهای محروم و آنانی که در خطر انزوا و فقر شدید قرار دارند توجه بیشتری شود و در امر آموزش خواندن و نوشتن به آنان اولویت داده شود.

این در حالی است که حکومت افغانستان می گوید در حدود نه سال گذشته در بخش های آموزش و پرورش تلاش های زیادی به خرج داده است. دولت افغانستان اعلام کرده است که تا سال ۲۰۱۵ نرخ بی سوادی در این کشور را تا ۵۰ درصد کاهش خواهد داد.

سازمان ملل گفته که به دولت افغانستان برای رسیدن به این هدف کمک می کند.

حامد کرزی، رئیس جمهوری، و وزارت معارف (آموزش و پرورش) افغانستان همواره گفته اند که تعداد دانش آموزان و دانشجویان در این کشور به ملیون ها تن می رسد.

حکومت افغانستان در سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ اعلام کرد که میزان افراد باسواد در این کشور به ۳۵ درصد افزایش یافته است.

مقامات می گویند تفاوت در این دو آمار به اختلاف سن افراد باسواد ارتباط دارد.

شیکیرو اویاکی، نماینده یونسکو در افغانستان می گوید در برابر سواد آموزی در این کشور ناامنی ها هنوز هم یکی از چالش های اساسی به شمار می رود.

Image caption دولت افغانستان گفته که در ه سال گذشته تلاش های برای توسعه سوادآموزی به خرج داده است

او گفت: "برای موفقیت صنف های (کلاسهای) سواد آموزی باید به چند مورد رسیدگی شود: اول این که افراد باید برای شرکت در این صنف ها تشویق شوند؛ دوم، تامین امنیت و دسترسی متوازن به صنف های سواد آموزی است؛ سوم، بالا بردن سطح دانش معلمان و کیفیت آموزش و مورد چهارم این که باید با همه این موارد مبارزه شود."

ناامنی بر محرومیت دختران از آموزش بیشتر اثرگذار است. گروه های تندرو مخالف دولت، از جمله گروه طالبان مخالف آموزش دختران هستند.

طالبان در زمان حاکمیت خود به دختران اجازه تحصیل نمی دادند و به زنان هم اجازه خروج از خانه بدون محرم مرد نمی دادند. طالبان کار زنان در بیرون از خانه را هم برای زنان ممنوع کرده بودند.

بر اساس آمار رسمی، بیش از پنج میلیون کودک در سراسر افغانستان از آموزش محروم اند. بیشتر این کودکان را دختران تشکیل می دهند.

برخی سنت های اجتماعی هم در افغانستان مانع تحصیل دختران در مدارس عمومی می شود. شماری از مردم از آموزش دختران در مدارس عمومی حمایت نمی کنند.

مطالب مرتبط