به روز شده:  14:42 گرينويچ - شنبه 06 نوامبر 2010 - 15 آبان 1389

جامعه افغانستان

تلاش‌های دولت افغانستان برای بهبود زندگی معلولان

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

دولت افغانستان تلاش‌های تازه ای را با هدف ارائه خدمات اولیه برای معلولان در این کشور آغاز کرده است.

دسترسی ساده به خدمات عامه، یکی از برنامه های وزارت شهدا و معلولین افغانستان اعلام شده است. مقام های این وزارت می گویند در سال‌های گذشته توجه کمی به زندگی معلولان در افغانستان صورت گرفته است.

بی توجهی دولت در مورد معلولان در زندگی وژمه به خوبی دیده می شود. او زنی است که سال‌ها بدون کمک دولت به زندگی اش ادامه داده و تلاش کرده است که کمبودی در زندگی اش احساس نکند.

آنچه که زندگی این زن را دگرگون کرد، اصابت یک موشک به خانه اش در کابل بود؛ حادثه ای که در یک لحظه اتفاق افتاد، اما سایه اش چون کابوسی برای همیشه در زندگی او باقی ماند.

این زن یکی از قربانیان جنگ‌های میان گروهی در افغانستان است.

وژمه می گوید: "شش ماه از ازدواجم گذشته بود که به خانه ما راکت اصابت کرد، دو عضو خانواده ام شهید شدند و من پاهایم را از دست دادم."

شش ماه از ازدواجم گذشته بود که به خانه ما راکت اصابت کرد، دو عضو خانواده ام شهید شدند و من پاهایم را از دست دادم

وژمه

او می افزاید: "پس از آن شوهرم مرا به دلیل معلولیتم رها کرد، وقتی دخترم تولد شد او را هم از من گرفت. حالا من در خانه برادرم زندگی می‌کنم."

مشکل وژمه تنها این نبوده که از کمک های دولت، شوهر و خویشاوندان خود محروم بوده، بلکه زندگی اجتماعی هم به نحوی او را تحت فشار قرار داده است.

آنچه وژمه را ناامید می سازد، نوع نگاه مردم به او است.

او می گوید: "من خودم را ناتوان نمی دانم. تنها پاهایم را از دست داده ام هنوز دستهایم کار می کنند و هیچ بیماری هم ندارم، اما آنچه مرا ناامید می کند حس ترحمی است که مردم نسبت به من دارند."

او افزود: "آنها مرا بسیار ناتوان فکر می کنند و به من می گویند تو نباید در چنین وضعیتی از خانه بیرون شوی، برو و استراحت کن و این بسیار ناراحت کننده است."

اما این تنها وژمه نیست که پاهایش را از دست داده، بلکه هشت صد هزار معلول، یکی از پیامدهای تکان دهنده جنگ در افغانستان است.

در کنار این، انواع بیماری ها و حوادث طبیعی نیز از عوامل معلولیت در افغانستان است.

آنها مرا بسیار ناتوان فکر می کنند و به من می گویند تو نباید در چنین وضعیتی از خانه بیرون شوی، برو و استراحت کن و این بسیار ناراحت کننده است.

وژمه

مقام های افغان می گویند که زندگی افراد معلوم در افغانستان با چالش‌های فراوانی رو به رو است و در سال‌های گذشته کمتر به آنها توجه شده است.

بیکاری و فقر از چالش‌های دیگری است که معلولان در افغانستان با آن رو به رو هستند. بسیاری از زمینه هایی که می توانسته به زندگی این افراد بهبود بخشد، همواره نامساعد بوده است.

پولی که از سوی دولت به معلولان به طور ماهانه پرداخته می شود، بسیار ناچیز است، بسیاری از این افراد که تنها سرپرست خانواده های خود هستند برای دریافت لقمه ای نان حتی دست به گدایی می زنند.

با این حال گفته می شود که بسیاری از معلولان از همین کمک ناچیز دولت هم محروم هستند و اصلا اسامی آنها شامل فهرست معلولان در ادارات دولتی نشده است.

هنوز سرشماری دقیقی صورت نگرفته است که چه تعداد از جمعیت افغانستان معلول هستند.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.