سه دیدگاه درباره افغانستان در آستانه اجلاس ناتو

ناتو لیسبون
Image caption اجلاس سران ناتو روز جمعه در لیسبون شروع می شود

رهبران کشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خود را برای اجلاس مهم روز جمعه در لیسبون، پایتخت پرتغال، آماده می کنند که هدف آن دستیابی به توافق در مورد مسیر آینده این ائتلاف نظامی است.

قرار است ماموریت ناتو در افغانستان از موضوع های اصلی دستور کار این اجلاس باشد. کشورهای عضو امیدوارند بر یک جدول زمانی برای انتقال مسئولیت های امنیتی به ارتش افغانستان و عقب نشینی تدریجی نیروهای آیساف طی دو سال آینده توافق کنند.

در این اجلاس همچنین مسایل کلان این سازمان از جمله استراتژی آن در آینده، طرح دفاع موشکی، تهدیدهای آینده مانند تهدیدهای اینترنتی و همکاری با روسیه مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.

یک موضوع کلیدی دیگر این اجلاس، بحث ایجاد سیستم دفاع موشکی ناتو از جمله برای مقابله با تهدیدی است که غرب می گوید برنامه اتمی ایران متوجه جهان می کند. ایران اتهام تلاش برای دستیابی به سلاح اتمی را رد می کند.

از ترکیه خواسته شده است که میزبان بخشی از رادارهای این سیستم باشد، اما این کشور اصرار دارد که نباید از هیچ کشوری به عنوان عامل تهدید نام برده شود. بنابراین این سوال مطرح است که آیا موضع گیری ترکیه در اجلاس می تواند مانعی در راه نصب این سیستم باشد؟

در زیر اظهارات سه خبرنگار از روزنامه های ممتاز در سه کشور ناتو شامل کانادا، ترکیه و آلمان درباره مواضع این کشورها درباره ماموریت ناتو در افغانستان و مساله سپر دفاع موشکی را می خوانید.

گرییم اسمیت خبرنگار "گلوب اند میل" کانادا

"زمانی که گروه رزمی کانادایی ها در سال 2006 وارد شد، نقش کانادا در جنوب افغانستان قابل توجه بود، ورود تقریبا 2500 سرباز عملا شمار سربازان خارجی در جنوب را دو برابر کرد، که بر شمار نیروهای حاضر آمریکایی می افزود. الان فکر نمی کنم افغان ها حتی متوجه خروج نیروهای کانادایی شوند. نیروهای آمریکایی به جنوب افغانستان سرازیر شده اند و یونیفورم آمریکایی ها شبیه کانادایی هاست - به خصوص تفنگداران دریایی آمریکا - افغان ها فکر می کنند که همه اینها خارجی هستند و فکر نمی کنم روزی که کانادایی ها می روند حتی زمزمه ای در خیابان های قندهار شنیده شود."

"دوستان کانادایی من که می دانند من در افغانستان تجربه دارم همیشه از من می پرسند: 'دستاورد ما در افغانستان دقیقا چه بود؟' و 'می خواستیم به چه چیزی دست یابیم؟'. و اینها سوالاتی است که پاسخ دادن به آنها برای من آسان نیست. همیشه می گویم که هدف اولیه تثبیت کردن اوضاع، کاهش خشونت، و ایجاد یک دولت دموکراتیک بود. و حالا اوضاع ثبات کمتری دارد، خشونت بیشتر شده و آنچه که 'به اصطلاح' دولت خوانده می شود بر بخش اعظم کشور حکومت نمی کند و نمی توان آن را به طور خاص دموکراتیک نامید. در نتیجه متاسفانه در همه این جبهه ها تلاش ها شکست خورده است."

"... ما کانادایی ها از جهات خیلی متعددی به آمریکا تکیه داریم. فکر می کنم که آقای هارپر نخست وزیر کانادا کاملا ترجیح می دهد که افغانستان را ترک کند، اما نمی تواند؛ که به این واقعیت سیاسی مربوط می شود که ما در آمریکای شمالی 'شریک کوچک' هستیم."

"... حضور 900 سرباز کانادایی در افغانستان کمک خیلی اندکی است و نمی تواند نقش تعیین کننده ای داشته باشد."

لاله سری ابراهیم اقلو، خبرنگار هفته نامه دفاعی جین در آنکارا

"... از همان ابتدا ایران در میان کشورهایی بود، یا به خصوص کشور اصلی ای بود که به عنوان یک تهدید ذکر می شد و برای مدت های مدید این برای ترکیه یک نگرانی به حساب می آمد، می دانید این برنامه سپر موشکی به صورت های مختلف گاه زنده شده است و چند رئیس جمهور آمریکا آن را پیشنهاد کرده اند."

"(آندرس فوگ) راسموسن دبیر کل ناتو اعلام کرده است که نام هیچ کشور خاصی در طرح استراتژیک ناتو ذکر نخواهد شد بنابراین این نگرانی ترکیه برطرف شده است."

در مورد افغانستان ترکیه "به طور اصولی رویکردی مشابه سایر اعضای ناتو دارد، اینکه کنترل افغانستان باید به نیروهای افغان سپرده شود. فکر می کنم بعضی از اعضای دیگر هم بر این عقیده اند که استفاده از سلاح و نیروی نظامی ظاهرا به بهبود اوضاع افغانستان کمک نکرده است، به همین دلیل ترکیه همواره از اعطای نیروی رزمی خودداری کرده است، بلکه بر اهمیت آموزش ارتش و بازسازی این کشور تاکید دارد."

استفان کورنلیوس، ادیتور خارجی روزنامه آلمانی سوئدویچ زایتونگ

"خیلی صادقانه بگویم، بزرگترین هدف آلمان فرستادن این علامت به مخاطبان داخلی در آلمان است که افغانستان دیگر یک دردسر نیست، حداقل از مدت کوتاهی پس از انتخابات بعدی دیگر دردسری نخواهد بود."

"دولت آلمان تاریخ خروج نیروها را به پیشنهادهای آمریکا و ناتو مرتبط خواهد کرد. حدس من این است که آلمان به عنوان سومین تامین کننده نیروها و به عنوان یک نیروی عمده در شمال افغانستان، با دقت جدول زمانی توافق شده را مراعات خواهد کرد و این بدان معنی است که - همچنین در شمال - آلمان تلاش خواهد کرد بخشی از مسئولیت امنیتی را از سال آینده تحویل دهد؛ به احتمال بیشتر در منطقه فیض آباد که بخشی از نیروهای احتیاطی آلمان در آن مستقر هستند."

مطالب مرتبط