دومین فستیوال فیلمهای افغانی در استکهلم

روزهای پایانی ماه نوامبر، شمال اروپا شاهد برگزاری دومین فستیوال فیلمهای افغانی بود. کلوپ قلم افغانها در استکلهم امسال باز هم شماری از سینماگران افغانستان از داخل و خارج این کشور را میزبانی کرد. سال گذشته نیز دهها فیلم از اهالی سینمای افغانستان در نخستین فستیوال فیلمهای افغانستان در سوئد به نمایش درآمد و مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

نقش و اهمیت این فستیوال و وضعیت سینمای افغانستان را با در این مجله با سه مهمان درمیان گذاشته ایم: رحیم غفوری فعال ادبی و فرهنگی و یکی از برگزار کنندگان این جشنواره، همایون کریم پور سیناریو نویس و کارگردان، و عبدالملک شفیعی فیلمساز و منتقد فیلم.

رحیم غفوری می گوید که امسال کارگردانهای بیشتری در این فستیوال شرکت کرده بودند و از سوی دیگر برای انتخاب فیلمها معیارهای دقیق تری در نظر گرفته شده بود و در نتیجه جشنواره ای با کیفیت مطلوبتر از گذشته برگزار شد.

به گفته همایون کریم پور، برای نخستین بار در یک فستیوال افغانی فیلمهایی با چنین کیفیت به نمایش درآمد و هرکدام از این فیلمهای بلند و سینمایی را، هم از نظر بازیگری و تهیه و هم از نظر موضوع و داستان، می توان در سطح جهانی یک اثر خوب سینمایی به حساب آرود.

به نظر آقای کریم پور، از مجموع فیلمهای به نمایش درآمده می توان به این نتیجه رسید که سینمای نوپای افغانستان به مرحله ای امیدارکننده از رشد و بالندگی دست یافته است.

از نظر عبدالملک شفیعی این جشنواره حکایت از آن داشت که سینمای افغانستان از مرحله تجربه در حال عبور است، و اگرچه راه درازی را هنوز هم پیش رو دارد، اما اما سینماگران به تدریج وارد مرحله حرفه ای کار می شوند.

آقای شفیعی می گوید که اهالی فیلم و سینما در افغانستان اکنون کار خود را جدی می گیرند و به همه ابعاد فیلم توجه می کنند، و این امر نشان می دهد که سینمای افغانستان یک قدم به پیش گذاشته است.

در پایان این شماره از مجله فرهنگی به بهانه برگزاری جشنواره خوشنویسی در کابل از سوی سازمان همکاریهای اقتصادی، اکو، که در آن آثار خطاطان از ایران، افغانستان و تاجیکستان به نمایش گذشته شد، نگاهی داشتیم به جایگاه خطاطی و خوشنویسی در افغانستان و منطقه.

عبدالله اکبری، شاعر و خوشنویس در این برنامه به ما گفت، علارغم توجه اندک محافل رسمی و غیررسمی به این هنر، رشد خوبی در این عرصه در افغانستان وجود داشته و می توان به این کشور جایگاه دوم را بعد از ایران داد.

به باور آقای اکبری، علارغم پیشرفت تکنولوژی و بکارگیری الفبای کامپیوتری برای خوشنویسی، شیوه سنتی خطاطی همچنان برای اهل هنر جایگاه ویژه ای دارد و آنان حاضر نیستند این هنر را بازاری کنند.