آسیب پذیری های روزنامه نگاران افغانستان

تیزاب پاشیدن فردی ناشناس به صورت یک نویسنده و ژورنالیست برجسته ی افغانستان در قلب پایتخت کابل، یک بار دیگر عمق آسیب پذیری روزنامه نگاری و آزادی بیان را در این کشور برجسته ساخت. هنوز نمی دانیم که چه کسی بر رزاق مامون حمله برد، اما این نکته آشکار بوده است که خبرنگاران و اهل قلم افغانستان تقریبا جمعی بی پناه اند که هم مراجع و شخصیت های دولتی و هم مخالفان مسلح دولت بر آنها می تازند.

بازداشت مدیر مسئول یک روزنامه تنها به بخاطر ذکر نام یکی از مشاوران رئیس جمهور به عنوان کسی که برادرش به ادعای آن روزنامه دارای گروه مسلحی است، از موارد تازه شدت عمل های این چنینی است. در آغاز این شماره از مجله باری، از مبارز راشدی معاون وزارت اطلاعات و فرهنگ خواستیم تا بگوید که از نظر این نهاد رفتارهای شدت گرایانه مراجع دولتی با اهالی مطبوعات چگونه قابل توجیه است.

در ادامه مجله به جشنواره مولانا جلال الدین محمد بلخی در لندن پرداخته ایم. در این مراسم که از سوی انجمن پیوند، یکی از نهادهای فعال افغانها در این شهر، برگزار شده بود، هفت مراسم جداگانه به صورت همزمان برپای بود. ایراد سخنرانی های محققان غربی، افغان و ایرانی، نمایشگاه عکس با موضوع مولانا، رقص سماع، بازگویی حکایت های مثنوی به زبان کودکان، آشنایی با رسم الخط فارسی و اجرای کنسرت رباب و کنسرت داود آزاد آوازخوان صوفی مشرف ایرانی.

مسئولان انجمن پیوند هدف از این اقدام را تکیه بر این نکته می داند که فرهنگ اصیل افغانستان بر بنای دیگر پذیری، گذشت و بردباری استوار بوده است و گرایش مذهبی این مردم هم با انسان دوستی و محترم داشتن پیروان ادیان دیگر توأم بوده است

عبدالله پیرزاده از محبان مولانا که در لندن مجلس هفتگی شرح مثنوی هم دارد، در سخنرانی اش که موضوع آن همدلی و همزبانی از نظر مولانا بود، گفت که مولانا جلال الدین عزم و آهنگ انسانها را ملاک قضاوت قرار می داده نه زبان و رنگ پوست و نژاد و تعلقات دینی شان را.

جشنواره مولانا در لندن سه سخنران غربی هم داشت. اولی لقمان علی کارگردان نمایش خیال مستقر در لندن بود. آقای علی که علوم اسلامی را فرا گرفته و به زبان های عربی، فارسی و اردو آشنایی دارد، در سخنانش گفت که آنها چندین حکایت مثنوی شریف را به صورت نمایش اجرا کرده اند که با استقبال فراوانی در میان مخاطبان غیر مسلمان روبرو شده است.

او می گوید وقتی نمایش طوطی و بازرگان را اجرا کردیم، جوانان در انگلستان و شهر های مهم دیگر بریتانیا از آن بسیار استقبال کردند و گفتند نمی دانسته اند که در فرهنگ اسلامی چنین قصه هایی وجود داشته است.

رفیق عبدالله و دکتر لیونارد لیویسن محققان و مترجمان آثار مولانا به انگلیسی هم درباره اهمیت های اندیشه های او سخنانی گفتند.

علا امیر شاهی محقق ایرانی و استاد دانشگاه در لندن سخنانی در باره سبک شاعری مولانا داشت و گفت که اگر حافظ شیرازی شاعر عارف بوده، مولانا عارف شاعر بوده است یعنی عرفانش بر شعرش تقدم داشته.

برگزاری نمایشگاه عکس های جواد منصور پوپل با موضوع مولانا نیز از دیگر بخش های جشنواره مولانای بلخ در لندن بود.

در ادامه مجله همچنین مطلبی داریم درباره 66 مین نشست بنیاد آرمانشهر در کابل زیر عنوان نویسندگان بی مخاطب، مخاطبین بی نویسنده، که در آن به بحران کتاب در افغانستان پرداخته شد.

در این شماره مجله فرهنگی همچنین یادی کرده ایم از داکتر محمود حبیبی، روزنامه نگار و نویسنده که اخیراً در کابل دنیا را وداع گفته است. او زمانی وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان بود و مدتی هم ریاست اکادمی علوم و نیز مجلس سنا را بر عهده داشته است. گفته شده است که وی روزهای پایانی زندگانی خود را در بستر بیماری در کابل گذراند.

و آخرین موضوع مجله فرهنگی هفته هم این که میر مفتون آواز خوان محلی مقیم بدخشان در شمال شرق افغانستان قرار است برای اجرای کنسرتی در پیوند با سال نو خورشیدی که در راه است، به ایران برود و در میان افغان های مقیم آن کشور و علاقمندانی از ایران به اجرای آهنگ های محلی بپردازد.