روزنامه های کابل: دوشنبه، ۱۹ ثور

سرباز افغان در درگیری با مهاجمان طالبان در قندهار حق نشر عکس AP
Image caption حمله طالبان به مراکز دولتی قندهار در روز اخیر به طور گسترده ای مورد بحث روزنامه های کابل بوده است.

حمله گروهی از مهاجمان مسلح طالبان به مراکز مهم دولتی در شهر قندهار که منجر درگیری دو روزه در قندهار شد، از موضوعهای اصلی مورد بحث روزنامه های چاپ امروز کابل است.

گروهی از این مهاجمان روز یکشنبه، ۱۷ ثور/اردیبهشت به چند ساختمان مهم دولتی و از جمله دفتر والی و اداره امنیت ملی، حمله کردند و درگیری میان آنها و نیروهای امنیتی تا روز دوشنبه ادامه داشت.

در جریان این خشونتها هفت بمبگذار انتحاری بمبهای خود را منفجر کردند و مقامات گفته اند که یازده مهاجم دیگررا نیروهای امنیتی از پای درآوردند. دو مامور امنیتی و سه غیرنظامی نیز در جریان این درگیری ها کشته و دهها نفر دیگر زخمی شدند.

هشت صبح حمله طالبان به شهر قندهار را ثبوت "تف رو به بالا" در امر مذاکره با گروه طالبان و پاسخ این گروه به فراخوان شش ساله دولت حامد کرزی برای آشتی دانسته است. به نظر نویسنده، طالبان دعوت مکرر او را با حملات متعدد خود به شدیدترین شکلی رد کرده و این بار با حمله به قندهار "پاسخ دندان شکنی" به این دعوت داده اند.

این روزنامه در سرمقاله خود در پاسخ به این پرسش که آیا قندهار پایگاه کرزی است یا ملا عمر، نوشته که حالا قندهار به "حیاط خلوت" طالبان تبدیل شده و آنها با استفاده از "ضعف و ناتوانی" مقامهای محلی به انتقام گیری سیاسی، تبلیغاتی و فشارهای نظامی علیه دولت و نیروها بین المللی می پردازند.

به نظر نویسنده، سال گذشته آقای کرزی مانع اجرای عملیات نیروهای ناتو علیه طالبان در قندهار شد و از اجرای اصلاحات سیاسی در ولایت قندهار هم به شدت خودداری کرد و این امر باعث شد که طالبان به تجدید قوا بپردازند و تلاش کنند که قندهار را تصرف کنند.

به نظر هشت صبح، هدف اصلی طالبان در قندهار این است که این شهر را به عنوان پایگاه اصلی ملا عمر و همچنین حامد کرزی، تصرف کنند و همانگونه که در گذشته از همین شهر ظهور کردند و آن را پایگاه امارت خود قرار دادند، بار دیگر کنترل این شهر مهم را به دست آورند.

روزنامه افغانستان تحولات قندهار را "پرسش برانگیز" دانسته و نوشته در حالی که دولت بدون برنامه منظم و دقیق با عنوان صلح، به طالبان امتیاز می دهد و زندانیان آنها را آزاد می کند، طالبان برای جنگ برنامه‌ریزی می کنند و بر طبل جنگ می کوبند.

سرمقاله نویس روزنامه "ناهماهنگی" و حتی "تنش" در روابط دولت افغانستان با کشورهای عمده دخیل در جنگ علیه تروریسم، پیشرفت جنگ با تروریسم را کند کرده و این امر پیامدهای زیادی در زمینه های مختلف و از جمله امنیتی داشته است.

به باور روزنامه افغانستان حالا حل بحران در افغانستان نیازمند "تغییرات اساسی" در سیاست های بزرگ دولت افغانستان در سطح کل دولت است. به نظر نویسنده، عزل و نصب هایی که دولت در این زمینه انجام می دهد، مشکلی را حل نمی کند.

ماندگار حمله طالبان به مراکز دولتی قندهار را "جنگ جبهه ای طالبان" خوانده و نوشته که این جنگ فصل تازه ای از جنگ و ناامنی را در کشور گشوده که به باور نویسنده، ناشی از سیاست های "نادرست" دولت افغانستان است.

نویسنده پرسیده این که طالبان با حضور نیروهای داخلی و خارجی به صورت گروهی وارد یک شهر مهم می شوند و دو روز به نبرد می پردازند، دیگر چه چیزی برای دولت افغانستان و نیروهای بین المللی مستقر در این کشور می گذارد. روزنامه افزوده که دیگر "شعارهای دهن پرکن" به درد نمی خورد.

ماندگار پرسیده که چرا مقامها توضیح نمی دهند که مشکل در کجا است و چرا حملات خرابکارانه "دشمنان" افزایش می یابد و امکانات دولتی کارآیی ندارد. به نظر روزنامه، واقعیت هایی در این مورد وجود دارد که مقامهای دولتی تلاش دارند آنها را انکار کنند تا مردم از "اصل ماجرا" خبر نشوند.

به باور یسنده، یک واقعیت این است که سازمانهای اطلاعاتی کشورهای همسایه به عمق تحولات افغانستان نفوذ کرده و حالا به هر شکلی مانور می دهند. روزنامه همچنین سیاست های آمریکا و بریتانیا در قبال طالبان را "دوگانه" و مواضع آقای کرزی در مورد طالبان را "تواضع برادرانه در برابر عوامل ترور" خوانده است.

اما روزنامه افغان جرگه تاکید کرده است که در هر حالتی مصالحه با طالبان نیاز اساسی ملت است و جنگ راه حل مشکلات نیست. به نظر نویسنده مشکل اصلی این است که در افغانستان از تجربه های گذشته کسی چیزی نمی آموزد و از آن استفاده نمی کند.

به باور افغان جرگه، در سی سال گذشته در افغانستان همواره تلاش شده که مشکلات از طریق زور حل شود و به هر هدفی با زور باید رسید و حالا که طالبان نمی خواهند از طریق گفتگو با دولت افغانستان به راه حلی برسند، به این معنی است که آنها طرفدار جنگ هستند.

سرمقاله نویس این روزنامه ابراز تاسف کرده که طالبان با تاکید بر این که با دولت افغانستان گفتگو نمی کنند، تجربه مجاهدین سابق مبنی بر عدم گفتگو با دولت دکتر نجیب الله را تکرار می کنند و مخالفان سیاسی دولت افغانستان هم با مصالحه با طالبان مخالفت می کنند.

روزنامه دنیا از شورای عالی صلح انتقاد کرده که نتوانسته در چند ماه گذشته با وجود صرف هزینه های هنگفت دستاورد مشخصی نداشته و برای به سر رساندن ماموریتی که تشکیل شده، کاری انجام داده نتوانسته است.

روزنامه به نقل از یک عضو ارشد این شورا، آن را "گاو شیری" خوانده و از قول یک عضو دیگر آن نوشته که شورای صلح دچار چنددستگی شده و برخی اعضای دیگر این شورا گفته اند که این شورا نهادی اضافی است و پولهایی را که در اختیار آن قرار می گیرد به طالبان می دهد و از زندانیان طالبان را آزاد می کند.

دنیا در ادامه افزوده که این حکایت ها بیانگر این است که اعضای شورای صلح به کارکردهای این شورا باور ندارند و دیگر این که اختلافهایی میان اعضای این شورا وجود دارد و در هر دو صورت انتظارات دولت افغانستان از تشکیل این شورا در چنین حالتی برآورده نمی شود.

روزنامه خدمتگار با اشاره به دستگیری چند کودک به اتهام بمبگذاری انتحاری در افغانستان، نوشته که مدارسی دینی پاکستان به عنوان "مراکز پخش افراطگرایی مذهبی"، از کودکان برای اجرای استراتژی افراطی مذهبی خود استفاده می کنند.

اخیرا اداره امنیت ملی افغانستان چند کودک را به همین اتهام در چند شهر این کشور دستگیر کرده و روز شنبه، ۱۷ ثور پنج تن از آنها را به خبرنگاران نشان داد. سخنگوی این اداره گفته که این کودکان در مدارس دینی پاکستان آموزش بمبگذاری انتحاری دیده و برای حمله به اهدافی به افغانستان فرستاده شده بودند.

خدمتگار نوشته که افراطگرایان پاکستانی به زندگی باور ندارند، بیشتر در باره مرگ می اندیشند و به ارزشهای عمومی انسانها هم اهمیتی قائل نیستند. روزنامه مدعی است که استراتژی‎سازان و دولت پاکستان از همین طرز تفکر آنها برای آموزش بمبگذاری انتحاری استفاده می کنند.

این روزنامه افزوده که جامعه بین المللی به خوبی می داند که مدارس پاکستانی مراکز اصلی افراطگرایی و پخش تفکر زوال زندگی است و تروریسم از محصولات آن شمرده می شود، اما تا حال برای مبارزه با تروریسم وارد جغرافیای اصلی آن نشده است. روزنامه دولتی انیس با اشاره به روز جهانی مطبوعات نوشته که دولت افغانستان رسانه ها را به دلیل موثریت آنها در اطلاع رسانی و آگاهی مردم، به عنوان "قوه چهارم" پذیرفته و از آن حمایت می کند.

نویسنده رسانه ها را در قیاس با سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه دولت در حد قوه چهارم عنوان کرده است.

انیس نوشته که دولت رشد رسانه ها و "آزادی واقعی بیان" در کشور را از دستاوردهای عمده خود در ده سال گذشته می داند. به نظر نویسنده، رسانه ها در این مدت در امر توسعه فرهنگی و بازسازی نیز نقش عمده ای داشته اند.

این روزنامه دولتی مدعی است که در حال حاضر افغانستان از لحاظ آزادی اطلاع رسانی و بیان اندیش ها، در صدر فهرست کشورهای منطقه قرار دارد و به همین دلیل رسانه ها در افغانستان به عنوان یکی عوامل تامین دموکراسی در این کشور دانسته می شود.

مطالب مرتبط