روزنامه های کابل: چهارشنبه، ۴ جوزا

اظهارات اخیر اندرس فو راسموسن، دبیر کل سازمان پیمان اتلانتیک شمالی، ناتو، در مورد گروه طالبان، در محور بحث های روزنامه های چاپ امروز کابل قرار دارد.

آقای راسموسن روز سه شنبه، ۳ جوزا/خرداد در یک نشست مشترک خبری با حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان در کابل خطاب به طالبان گفت که اگر آنها به روند صلح نپیوندند، سرکوب خواهند شد

هشت صبح این پرسش را مطرح کرده که آیا "فصل عذر و التماس" در برابر طالبان به پایان رسیده و فصل "معامله گری" با طالبان و افزونخواهی پاکستان به سرآمده است. روزنامه افزوده که در گذشته آقای کرزی طالبان را "برادر جان" خطاب کرده و در برابر پاکستان هم سیاست "مبهمی" داشته و این موضوع انگیزه های دفاعی نیروهای امنیتی افغانستان را کاسته بود.

به نظر نویسنده، پس از مرگ اسامه بن لادن، رهبر گروه القاعده و ناپدید شدن ملا عمر رهبر گروه طالبان و پخش شدن شایعه مرگ او، طالبان در موقعیت "ضعیفی" قرار گرفته و روحیه رزمی آنها به شدت ضعیف شده است.

هشت صبح باور دارد که رهبران افغانستان و ناتو "پیامهای واضحی" هم به طالبان و هم به پاکستان ارائه کرده اند و این رهبران حالا در موقعیت "تعیین کننده ای" قرار گرفته اند. به نظر هشت صبح رویکرد تازه رهبران افغانستان و دبیر کل ناتو می تواند برای مردم و نیروهای امنیتی افغانستان امیدوارکننده باشد.

روزنامه افغانستان هم اظهارات دبیر کل ناتو را حاوی "پیام روشنی به گروه طالبان" دانسته و نوشته که پس از کشته شدن بن لادن تحولات تازه ای در منطقه روی داده و رویکردهای سیاسی هم در برخی از کشورهای منطقه دستخوش تغییر شده و ممکن است "بازی بزرگ دیگری" و با قواعد جدیدی در منطقه آغاز شود.

نویسنده موضعگیری مقامهای سیاسی و نظامی آمریکا در قبال پاکستان و سفرهای رهبران پاکستان به روسیه و چین را نشانه ای از آغاز این بازی و بلوک بندی تازه در منطقه دانسته و افزوده که سفرهای مقامهای بلندپایه کشورهای جهان به افغانستان و پاکستان حاوی پیام های خاص و مهمی است.

سردبیر روزنامه افغانستان همچنین به این نظر است که دبیر کل ناتو در سفر خود به افغانستان پیام روشن و مهمی به رهبران افغانستان، طالبان و پاکستان فرستاد و پیام او به پاکستان این بود که دیگر باید در مبارزه با تروریسم جدی باشد و تا حال این کشور مطابق انتظار جامعه جهانی عمل نکرده است.

به نظر نویسنده، پیام آقای راسموسن به رهبران طالبان هم این بود که آنها به پیروزی نمی رسند و اگر به خشونت ادامه دهند، سرنوشت بن لادن را برای خود رقم خواهند زد و این پیام در کنار این که سیاست های کشورهای عضو ناتو رادر مورد مذاکره با طالبان بیان می کند، سیاست سخت آنها در برابر طالبان را هم منتفی نمی داند. روزنامه دولتی انیس در سرمقاله خود نوشته که ریشه کن کردن تروریسم در منطقه نیازمند "همکاری صادقانه" کشورهای منطقه است و این کشورها باید به گونه دوامدار و جدی با تروریسم مبارزه کنند.

به نظر این روزنامه هرچند کشته شدن رهبر گروه القاعده به شدت بر روحیه ستیزه جویان گروه القاعده و گروه طالبان آسیب وارد کرده و شبکه های مسلح این گروه ها را تضیف کرده، اما تا برداشتن همه چالشهای امنیتی "راه درازی" در پیش است.

انیس تاکید کرده که ثبات در افغانستان به منافع همه کشورها پیوند دارد و به هر پیمانه ای که امنیت در افغانستان بی ثبات شود، به همان اندازه بر وضعیت امنیتی کشورهای منطقه اثر منفی بجا خواهد گذاشت.

این روزنامه دولتی در ادامه افزوده که موضع دولت افغانستان در مورد تروریسم همواره درست بوده و حقیقت را گفته است و این دیگران بوده اند که همواره جنگ را به افغانستان صادر می کنند و همه روزه باعث کشتار افراد بیگناه در این کشور می شوند.

محیی الدین مهدی، عضو مجلس نمایندگان افغانستان در مقاله ای در روزنامه ماندگار نوشته که مرگ اسامه بن لادن، رهبر گروه القاعده دست کم در منطقه "آغاز دیگری برای ادامه بازی بزرگ" است و این آغاز نوع نگاه آمریکا به افغانستان را تا حدی تغییر خواهد داد.

به نظر آقای مهدی، پیش از این آمریکا همواره به افغانستان از "عینک پاکستان" نگاه می کرد و پس از کشته شدن بن لادن در نزدیک پایگاههای نظامی پاکستان در شهر ابیت آباد، ممکن است "پایان فصل نگاه افغانستان از جنوب تلقی شود".

این عضو مجلس افغانستان در تحلیل خود افزوده که افغانستان و پاکستان با هم "ادعاهای ارضی و مرزی" دارند و سازمان اطلاعات پاکستان، آی اس آی، "حامی و مربی گروه طالبان" است و مخالف مبارزه برای نابودی این گروه است و در مقابل "قومگراهای افغانستان همواره پاکستان را تهدید به تجزیه" کرده اند.

نویسنده ماندگار در ادامه افزوده که در این میان کشورهای آسیای میانه و روسیه با افغانستان هیچ ادعای ارضی و مرزی ندارند و این کشورها و به ویژه روسیه می تواند در زمینه تامین امنیت و بازسازی اقتصادی افغانستان نقش موثری داشته باشد و می توان پس از خروج نظامیان غربی، از توانایی نظامی روسیه استفاده کرد.

مقاله نویس ماندگار تاکید کرده که خلائی که به پس از خروج نظامیان بین المللی در افغانستان به وجود خواهد آمد، را نمی توان با حضور نیروهای روسی پر کرد، بلکه می توان از حضور روسیه برای ایجاد تعادل استفاده کرد و به نظر نویسنده این "یک ضرورت" است.

مطالب مرتبط