مقام حزب اسلامی حکمتیار: قطعا آمریکا از افغانستان خارج نمی‌شود

حق نشر عکس .

قطب الدین هلال یکی از مقامات ارشد حزب اسلامی گلبدین حکمتیار است. در ۲۴ ماه مه سال ۱۹۹۶میلادی و پس از توافقات میان حزب اسلامی و جمعیت اسلامی، آقای حکمتیار پس از چهار سال مخالفتش را با حکومت برهان الدین ربانی کنار گذاشت و به حیث صدراعظم داخل کابل شد و آقای هلال را به حیث معاون اول خود منصوب کرد. آقای هلال اکنون به عنوان رییس شورای اجرائیه حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار فعالیت دارد.

وقتی از آقای قطب الدین هلال در مورد وضعیت حزب اسلامی سوال شد آقای هلال گفت، حزب اسلامی قدمتی ۴۲ ساله دارد و یک تنظیمی (گروه) است که در سراسر افغانستان فعالیت دارد. به گفته آقای هلال اعضای این حزب در هر جای افغانستان حتی در ادارات دولتی و در سنگرهای جهاد هنوز به قوت خود باقیست.

پس حزب اسلامی در قدرت هم با حکومت آقای کرزی شریک است و هم علیه او می‌جنگد؟

حزب اسلامی یک حزب بزرگ و دارای سابقه طولانی است و در تمامی افغانستان حضور گسترده دارد. در ادارات حکومتی نیز حضور دارد حتی در شورای عالی صلح. کسانی که در حکومت رفته‌اند، به اختیار خود رفته‌اند و این افراد را حزب اسلامی معرفی نکرده است ولی اگر روزی {بنا} شود که بالای آنها صدا زده شود (از آنها درخواستی شود) ، همه دور هم جمع خواهند گشت.

از فعالیت شورای عالی صلح راضی هستید، آیا این شورا با موفقیت به پیش می‌رود؟

به اعضای شورای عالی صلح و برای شخص استاد ربانی (رئیس این شورا) احترام دارم، اما به نظر می رسد که شورای عالی صلح همیشه یک جانبه از خارجی‌ها و دولت نمایندگی می‌کند و به صدای حزب اسلامی و سایر مخالفین گوش نداده و همچنان برعلیه حکومت و آمریکا خاموش است، پس به نظرم شورای عالی صلح چندان موفق نیست. استاد ربانی برای گفتگو و آوردن صلح باید به گوشه و کنار افغانستان به سفر برود، نه اینکه در سفر های خارجی آقای کرزی را همراهی کند.

پس طرح های پیشنهادی حزب اسلامی برای رسیدن به صلح چیست؟ حزب اسلامی قانون اساسی افغانستان را می‌پذیرد؟

در سفر هایی که به کابل داشتم، حزب اسلامی طرح پانزده فقره‌ای (ماده ای) را پیشنهاد کرد هر چند طرح‌های پیشنهاد شده ما نهایی نیست و قابل بحث و تبادل نظر است. در طرح های ما گفته شده که باید در قدم نخست نام اشخاص و افرادی که در لیست سیاه هستند حذف شوند تا این اشخاص بتوانند از آدرس روشن خود (در جلسات) حضور یافته و آزادانه صحبت کنند. هنوز هم برای طرح‌های پیشنهادی حزب اسلامی فرصت باقی است. همچنین در طرح پیشنهادی ما ذکر شده که نیروهای خارجی از یک سال تا دو سال افغانستان را ترک گویند. فقره دیگر طرح ما می گوید برای خروج نیروهای آمریکایی، کشور های همسایه به ویژه کشور روسیه و کشور چین، ضمانت دهند که آمریکایی‌ها واقعا افغانستان را ترک می‌گویند. در طرح ما آمده است که حکومت آقای کرزی با همین پلیس و ارتش به حال خود باقی بماند و یکی دو ولایت افغانستان به حیث ولایت صلح اعلام شود و در آن جا هیچ نوع نیروهای خارجی حضور نداشته باشد و مذاکرات بین الافغانی ادامه یابد؛ آنگاه مخالفین خواهند توانست بیشتر دلچسپی (برای انجام مذاکرات) پیدا کنند. سپس و بعد از ساختن یک حکومت انتقالی لویه جرگه دایر شود و در آن قانون اساسی را ساخت. همچنین برای ساختن یک حکومت ریاستی و یا حکومت صدارتی توافقات بین الافغانی صورت گیرد و سپس برای باز سازی افغانستان یک ماستر پلان (برنامه اساسی) بین‌المللی ساخته شود و کشور های روسیه و آمریکا در باز سازی افغانستان سهم بیشتر گیرند، زیرا مسوول ویرانی افغانستان این دو کشور هستند.

علت انزوا بودن حزب اسلامی چیست؟ حتی ازنزدیک ترین دوستانش پاکستان، حال آنکه در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی سابق گفته شده ۶۰ در صد کمک‌های آمریکا به حزب اسلامی مختص بوده است.

حق نشر عکس .

ما انزوا را دوست نداریم، همیشه کوشش کردیم در انزوا قرار نگیریم به همین خاطر و به خاطر وحدت ملی با ژنرال دوستم که جنبش ملی اسلامی را داشت کنار آمدیم البته به خاطر تامین وحدت ملی، به همینگونه با شورای نظار که یکی از مخالفین سرسخت ماست، همچنین کوشش کردیم با طالبان نزدیک شویم ولی نتوانستیم. اینکه حزب اسلامی ۶۰ درصد کمک دریافت می‌کرد، باید بگویم یک محاسبه دقیق نیست، ولی حزب اسلامی سهم گسترده در جهاد علیه شوروی سابق را داشت و حزب اسلامی یک تحریک (گروه) با ۴۲ سال سابقه می‌باشد. اولین بار جهاد توسط حزب اسلامی آغاز یافت. پس حزب اسلامی حق داشت تا چیزهای بیشتری بدست آورد.

آغاز‌گر جنگ دهه هفتاد پس از سقوط رژیم نجیب که باعث ویرانی شهر کابل شد به نظر شما چه کسانی هستند؟ رهبران مجاهدین به خاطر قدرت رسیدن؟ همسایه‌های افغانستان؟ یا کشور های غربی؟ آیا جنگ اجتناب ناپذیر بود؟

عدم دور اندیشی رهبران جهادی زمینه رامساعد کرد تا همسایه ها و خارجی ها دخالت کنند. رهبران جهادی نتوانستند با هم گفتگو و یک دیگر را بپذیرند، با هم در تقسیم قدرت شرکت کنند، البته دراین مورد دست های داخلی وخارجی کار می‌کرد. شما ویرانی شهر کابل را محاسبه و قضاوت کنید که در آن زمان چه کسانی و درکدام قسمت شهر کابل استقرار نظامی داشتند و چه کسانی در ویرانی کابل سهم داشتند.

برای بیرون راندن نیروهای خارجی از افغانستان، حزب اسلامی با سایر گروه‌های طالبان و یا گروه حقانی ارتباط دارد؟

در اهداف حزب اسلامی و در اهداف طالبان کدام فرقی وجود ندارد. تنها اختلاف هر دو بر سر حکومت منتخب و حکومت غیر منتخب است. باید گفت، میان حزب اسلامی و طالبان کدام ائتلاف نظامی و یاسیاسی هم وجود ندارد. حزب اسلامی افغانستان برنامه های نظامی وسیاسی خودش را دارد پیش می‌برد و طالبان برنامه های سیاسی و نظامی خودش را.

آیا آمریکایی‌ها واقعا از افغانستان بیرون خواهند شد؟

تاجاییکه من معلومات دارم و در بیش از ۱۰ مورد در کابل با آقای کرزی ملاقات کردم، با خارجی‌ها ملاقات کردم و با مردم ملاقات کردم به این نتیجه رسیدم که آمریکایی‌ها نمی‌خواهند افغانستان راترک گویند.

آن ها به خاطر اهداف استراتژیک خود به بام دنیا، یعنی قله های بلند پامیر آمده اند تا کشور های چین، ایران، پاکستان و خلاصه دنیا را زیر دور بین خود داشته باشند. و این برنامه در زمان آقای بوش تحت نام نیو ورلد اوردر (نظم نوین جهانی) آغاز شد، و از افغانستان می‌خواهند به عنوان یک نقطه نظامی استفاده کنند. آنها (امریکایی‌ها) می‌خواهند در افغانستان پایگاه‌های نظامی داشته باشند. آنها حتی دلچسپی به صلح ندارند چون صلح و آرامی باعث عدم تحقق اهداف منطقه ای آنها می‌شود.

بزرگترین اشتباهاتی که رهبران مجاهدین مرتکب و باعث طولانی شدن جنگ در افغانستان و منطقه گردید به نظر شما چی بود؟

وقتی رژیم دکتر نجیب سقوط کرد، لازم بود رهبران مجاهدین دور هم برای ساختن یک نظام جمع شوند و کوشش نمی‌کردند که تنها به اریکه قدرت رسیده و کابل را اشغال کنند. هفت و یا هشت نفر از رهبران مجاهدین دور هم جمع شده و یکی را انتخاب می‌کردند و در صورت رسیدن به عدم نتیجه، رهبران مجاهدین باید اتفاق بر سر آوردن یک افغان، از بیرون افغانستان را می‌نمودند. باید به خاطر کسب وزارت خانه‌ها چانه زنی صورت نمی‌گرفت. خلاصه همه (اینها) باعث گردید تا دست خارجی ها باز گردد و بالاخره کابل عزیر ما به ویرانه مبدل شود.

بودن پایگاه نظامی آمریکا در افغانستان چه سود و زیانی دارد؟

پایگاه نظامی آمریکا در افغانستان هیچگاه به نفع مردم افغانستان و منطقه نیست. تاجاییکه آگاهی دارم می‌خواهند پنج یا شش پایگاه نظامی در افغانستان بسازند. همسایه های ما آرام نخواهند نشست. کشور های چین و روسیه قبول ندارند و از جانب دیگر مردم افغانستان نمی‌خواهند کشور شان اشغال بماند. آنگاه جنگ به جهاد تبدیل شده و بیشتر شکل قانونی به خود خواهد گرفت و جنگ ادامه خواهد یافت. ارتش افغانستان مجهز به طیاره و تانک و یک ارتش قوی و مستحکم نخواهد بود چنانچه هم اکنون فاقد طیاره و تانک است. دولت به پای خود استوار نمی‌باشد و نمی‌تواند مطابق عایداتش معاشات ارتش را بپردازد. از لحاظ اقتصادی و سیاسی مشکلات خواهیم داشت در سیاست خارجی آزاد نخواهیم بود. در هر کشور که پایگاه نظامی وجود دارد، آن کشور مجبور است سیاست همان کشور را پیش ببرد و گوش به فرمان باشد. مثل کشور های ژاپن، کره جنوبی و حتی گفته می‌توانم جرمنی (آلمان).

مطالب مرتبط