روزنامه های کابل: شنبه، ۱۵ اسد

اظهارات اخیر راین کروکر، سفیر آمریکا در کابل در باره عدم شرکت طالبان در اجلاس بن دوم، در روزنامه های چاپ امروز کابل مورد بحث قرار گرفته است.

اجلاس اول در شهر بن آلمان در باره افغانستان (خزان ۱۳۸۰) با شرکت گروههای مختلف افغان، به جز طالبان، تحت نظارت سازمان ملل برگزار شد و اجلاس مشابهی قرار است در خزان امسال با حضور نمایندگان دولت کابل و کشورها و نهادهای مختلف خارجی در همین شهر برگزار شود.

هنوز موضوعهای مورد بحث در این اجلاس مشخص نیست، اما گفته می شود که بررسی وضعیت کنونی افغانستان، مساله خروج نظامیان خارجی از این کشور، واگذاری مسئولیت امنیتی به نیروهای افغان مصالحه با طالبان و کمک های بین المللی به افغانستان، از مسائل عمده مورد بحث در این اجلاس خواهد بود.

روزنامه افغانستان نوشته که اجلاس بن برای افغانستان "اهمیت فوق العاده" دارد و نتایج آن می تواند بر تحولات آینده این کشور برای تامین صلح، امنیت و توسعه اقتصادی اثرگذار باشد. به نظر نویسنده، گفتگو در باره مساله مصالحه با طالبان از مسائل مهم این اجلاس خواهد بود.

روزنامه افزوده که تا حالا اتفاق نظر در باره چگونگی گفتگو با طالبان وجود نداشته و "نبود شفافیت" در روند گفتگو با طالبان مورد انتقاد بوده است. به باور، سرمقاله نویس افغانستان، نبودن راهکار مشخص برای گفتگو، نداشتن تعریف روشن از طالبان و عدم تمایل طالبان برای گفتگو، برنامه مصالحه را به چالش کشیده است.

به نوشته این روزنامه، از اظهارات سفیر آمریکا بر می آید که جامعه جهانی حاضر نیست که صلح در افغانستان به قیمت حاکمیت دوباره گروه طالبان بر این کشور و از دست رفتن دستاوردهای ده ساله در افغانستان به دست آید.

به نظر سردبیر روزنامه افغانستان، پیش شرط جدایی طالبان از شبکه القاعده و پذیرش قانون اساسی افغانستان، می تواند چهارچوب مذاکره با طالبان را تا حدودی مشخص کند و اگر گفتگوهای اجلاس بن در باره صلح بر همین محور باشد، امیدواری ها در باره تامین صلح پایدار بیشتر خواهد شد.

اما هشت صبح نوشته که جلاس بن دوم در واقع برای این برگزار می شود که "پاره ای از تصمیمهایی که قبلا گرفته شده" اعلام شود. به باور نویسنده، اینکه مردم تصور می کنند که اجلاس بن دوم تصمیمهای تازه ای اتخاذ خواهد کرد و در باره مسائلی در باره افغانستان مشورت خواهد شد، "ذهنی و خلاف واقع" است.

روزنامه افزوده با اینکه این اجلاس طرح و برنامه تازه ای ارائه نخواهد کرد، خالی از فایده هم نخواهد بود. ولی سرمقاله نویس هشت صبح توضیح نداده که فایده های مورد نظر این روزنامه چه چیزهایی است. ماندگار در مطلب اصلی خود با لحن کنایه آمیزی نوشته که در اجلاس بن دوم پاکستان به عنوان "جایگزین و متولی طالبان" شرکت خواهد کرد. به نظر نویسنده، هنوز طالبان به عنوان یک گروه سیاسی شناخته نشده و در این اجلاس جایی نخواهد داشت و به همین دلیل هر مساله ای در خصوص طالبان متوجه پاکستان خواهد شد.

دولت پاکستان اتهام داشتن ارتباط با طالبان و حمایت از این گروه را همواره رد کرده است.

ماندگار تاکید کرده که تا برگزاری این کنفرانس باید از پاکستان "تضمینهای اجرایی" گرفته شود که هر تصمیمی که در باره طالبان در اجلاس بن اتخاذ خواهد شد، عملی شود. به باور ماندگار، در این صورت، موضع پاکستان هم در قبال صلح و هم در مورد جنگ با تروریسم مشخص خواهد شد. آرمان ملی در مقاله ای نوشته که اگر در اجلاس "بن دوم" تنها دولت حامد کرزی به نمایندگی از مردم افغانستان شرکت کند، بعید نیست که اشتباههای "بن اول" تکرار شود. به نظر این روزنامه در چنین حالتی، "یک گروه مشخص و بریده از مردم" با جامعه جهانی گفتگو خواهد کرد.

نویسنده مقاله به این نظر است که اعتبار دولت آقای کرزی در میان مردم "کاهش" یافته و حتی "مشروعیت" آن هم در نزد برخی "زیر سوال" رفته است. نویسنده مدعی است که تجربه چند سال گذشته از حکومت آقای کرزی نشان داده که گروهی مشخص در این حکومت در پی "منافع شخصی" خود هستند.

مقاله نویس آرمان ملی تاکید کرده که برای اینکه تصمیمهای این اجلاس از سوی مردم افغانستان پذیرفته شود، نمایندگان گروههای سیاسی و اجتماعی خارج از دولت و همچنین نمایندگان جامعه مدنی و نهادهای حقوق بشری و زنان هم در آن باید شرکت کنند.

روزنامه دنیا با انتقاد تندی از نیروهای خارجی در افغانستان پرسیده که چه کسی باور می کند که نیروی ۱۴۰ هزار نفری و تا به دندان مسلح خارجی در افغانستان توانایی جنگ با چند هزار جنگجوی بی و سر و پای طالبان را ندارند. نویسنده افزوده که هیچ شهروند افغان باور ندارد که این نیروها در یک دهه گذشته قدرت تسلط کامل بر مواضع طالبان را نداشته اند.

دنیا افزوده که گمان اغلب شهروندان افغانستان بر این است که آمریکایی ها و متحدان آن حالا دیگر آن تعهدی را که در آغاز حضور خود در افغانستان داشتند، ندارند و انگار در پی به دست آوردن حاصل "نهالهای دست نشانده خود هستند که در کوی و برزن افغانستان غرس کرده اند".

با این تحلیل، سرمقاله نویس دنیا در ادامه تاکید کرده که مردم افغانستان منتظر عملی شدن سه وعده آمریکا و جهانیان هستند: جلوگیری از بازرسی خانه های مردم توسط سربازان خارجی، خروج نیروهای خارجی تا سال ۲۰۱۴ و آموزش و تقویت ارتش و پلیس افغانستان.

مطالب مرتبط