روزنامه های کابل: چهارشنبه، ۲۸ جدی

تلاشهای اپوزیسیون افغانستان برای اتحاد و اظهارات اخیر سفیر پیشین طالبان در پاکستان در باره محدود کردن نقش پاکستان در گفتگوهای صلح، از مسائل اصلی مورد بحث روزنامه های چاپ امروز کابل است.

ماندگار از قول احمد ضیا مسعود، رئیس جبهه ملی نوشته که این جبهه به زودی با "ائتلاف ملی" به رهبری عبدالله عبدالله یکی خواهد شد. به نظر این روزنامه، حالا گروهها و چهره‌های سیاسی، از "یک‌جانبه بودن روند" جاری در کشور نگرانند و به همین دلیل قصد دارند با یکی‌شدن "حرکت گرم سیاسی" را راه اندازند.

سرمقاله‌نویس ماندگار افزوده که این دو تشکل سیاسی در پی تغییر نظام سیاسی کشور از ریاستی به پارلمانی هستند و دهها تشکل کوچک سیاسی دیگر هم به همین نظرند. به نظر روزنامه، حالا تنها حکومت مخالف این طرح است و به دلیل از دست دادن کارآمدی خود، در تلاش تحریم فعالیتهای مخالفان سیاسی خود است.

نویسنده مطلب همچنین افزوده که گفتگوهای اخیر آمریکایی‌ها با طالبان در قطر مردم افغانستان را "نگران" کرده و به نظر می‌رسد که آمریکا به دلیل "ناامیدی" از حکومت افغانستان و ازهم‌گسیختگی اتحاد ضدطالبان پیشین و اپوزیسیون حکومت فعلی، دست به اقدام مشغول‌کننده زده تا برای بعد از سال ۲۰۱۴ آمادگی بگیرد.

به نظر ماندگار، حالا جامعه جهانی درگیر این مساله است که پس از سال ۲۰۱۴ با کدام یک از جریانهای مختلف سیاسی در افغانستان کنار بیاید. ماندگار معتقد است که یکی‌شدن دو تشکل بزرگ سیاسی مخالف حکومت، که طرفدار نظام پارلمانی هستند، به جامعه جهانی اطمینان می‌دهد که روی آنها حساب کنند.

سردبیر روزنامه وحدت اظهارات اخیر عبدالسلام ضعیف، سفیر پیشین طالبان در اسلام‌آباد را نقد کرده و این پرسش را مطرح کرده که آیا می‌شود پاکستان را از روند مذاکرات صلح با گروه طالبان نادیده گرفت و با این گروه مصالحه کرد. به نظر نویسنده، این مساله بستگی به روابط طالبان با پاکستان دارد.

هادی صادقی در این مطلب افزوده که اگر "طالبان مانند گذشته متاثر از رهنمودهای آی‌اس‌آی (سازمان اطلاعات ارتش پاکستان) باشند، پاسخ این سوال منفی است و در این صورت پاکستان طرف اصلی معادله جنگ و صلح بوده و خواهد بود، اما اگر روابط طالبان با پاکستان تغییر کرده باشد، پاسخ سوال مثبت است.

سرمقاله‌نویس وحدت معتقد است که پس از گفتگوهای آمریکایی‌ها با طالبان در قطر، افغانستان و پاکستان هر دو از جریان گفتگوها کنار زده شدند و این امر نشان می‌دهد که طالبان قصد دارند در سطح کلانی با آمریکایی‌ها وارد گفتگو و چانه‌زنی برای رسیدن به قدرت شوند.

به باور روزنامه وحدت، نکته مهم این است که حکومت افغانستان در گفتگوهای صلح جریانهای مخالف سیاسی خود را نادیده گرفت و این "اشتباه" باعث شد که حکومت از موضع ضعیفی وارد مصالحه شود و در نتیجه حکومت در جریان گفتگوها به حاشیه رانده شود.

روزنامه باور در سرمقاله خود نوشته که همسایگان افغانستان در سی سال گذشته همواره تلاش کرده‌اند که به نحوی در امور این کشور مداخله کنند و به خشونتها دامن زده‌اند. نویسنده مدعی شده است که اصلا همسایه‌های افغانستان برنامه دارند که این کشور را برباد دهند.

روزنامه افزوده که پاکستان در زمان حاکمیت طالبان از این گروه حمایت می‌کرد، اما پس از حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ شامل ائتلاف بین‌المللی ضدتروریسم شد و برای سرکوب کردن طالبان به آمریکا اجازه داد که پایگاه نظامی در پاکستان داشته باشد و حتی "شماری از طالبان را به آمریکایی‌ها فروخت".

نویسنده باور به این نظر است که پاکستان پس از مدتی دوباره به طالبان اجازه داد که در این کشور پناهگاه و مراکز آموزشی داشته باشند و حالا هم برای طالبان برنامه می‌سازند و علیه افغانستان عملیات می‌کنند. نویسنده تاکید کرده که دیگر همسایه‌های دور و نزدیک افغانستان همین گونه هستند.

سرمقاله‌نویس باور با این مقدمه تاکید کرده که حالا جامعه جهانی و حکومت افغانستان تلاش کنند که برای تامین صلح در افغانستان راهکاری را در نظر بگیرند که به مداخله‌های کشورهای دور و نزدیک منطقه در امور افغانستان نقطه پایان گذاشته شود و این کار در راستای اهداف افغانها صورت گیرد.

روزنامه سروش ملت در مقاله‌ای در صفحه نخست خود این گمانه را مطرح کرده که شاید دلیل این که آمریکایی‌ها حکومت افغانستان را در گفتگوهای صلح با طالبان کنار گذاشتند، این باشد که آمریکا در پی ایجاد جایگزینی برای حکومت افغانستان است.

به نظر سلیم بروند در این مقاله، علاقمندی آمریکا و طالبان در مذاکره مستقیم، بدون مشارکت حکومت افغانستان، به معنای به حاشیه‌راندن این حکومت و رایزنی برای اجرای سیاستهایی است که باید کاخ سفید طراح و مجری آن باشد و در چنین حالتی شاید پیاده‌کننده این سیاست طالبان با هویت و صورت جدیدتری باشند و نه حکومت منتخب افغانستان.

نویسنده سروش ملت افزوده که چنین کاری برای شهروندان و مالیات‌دهندگان آمریکایی کاری بیهوده و عبث است، زیرا آنها ده سال برای سرنگونی طالبان هزینه پرداختند و حالا کارها عکس آن می‌شود و برای مردم افغانستان این کار به معنای بازگشت به ده سال پیش است و ناامنی، خشونت و تعصبهای خانمانسوز را در پی خواهد داشت.

هشت صبح کاهش جمعیت روستاها و افزایش جمعیت شهرها در ده سال اخیر در افغانستان را بررسی کرده و نوشته که حالا روستاها رو به تخلیه‌شدن هستند و شهرها به دلیل مشکلات مسکن و کمبود دیگر امکانات زندگی شهری با چالشهای عمده‌ای مواجه شده‌اند.

این روزنامه دلائل سرازیر شدن جمعیت روستایی به سوی شهرها را ناشی از ناامنی و کمبود خدمات عمومی در روستاها دانسته و نوشته که حکومت در ده سال گذشته برای ساختن راهها، فراهم کردن نیروی برق، خدمات بهداشتی، آموزش و پرورش و فرصتهای شغلی برای روستاییان گامهای اساسی برنداشته است.

به نظر سرمقاله‌نویس هشت صبح، حالا مردم احساس می‌کنند که اگر سالها همین‌طور در روستاها بمانند، از حداقل خدمات عمومی هم برخوردار نخواهند شد و به همین دلیل، تنها راه رسیدن به وضعیت بهتر زندگی را در جابجایی در شهرها می‌بینند – امری که به نظر نویسنده، چالشهای دیگری را به دنبال آورده است.

هشت صبح افزوده که شهرهای افغانستان برای جمعیتهای مشخصی برنامه‌ریزی شده و با رو آوردن روستاییان به شهرها، به ویژه شهرهای بزرگ و از جمله کابل، این شهر عملا با افزایش جمعیت، آلودگی محیط زیست و کمبود خدمات مواجه شده است.

مطالب مرتبط