'عقب نشینی مسئولانه، اقدامی اساسی برای پایان جنگ افغانستان'

نیروهای ناتو در افغانستان حق نشر عکس AP
Image caption کشتار غیرنظامیان افغان توسط سرباز آمریکایی سوال های زیادی درباره این ماموریت پدیده آورده است

ظرف چند روزی که از قتل ۱۶ غیر نظامی در قندهار می گذرد، بسیاری از منتقدان ضد جنگ، چه در افغانستان و چه در آمریکا، از لزوم خروج نیروهای آمریکای از افغانستان صحبت کرده اند. برخی از چهره های علمی آمریکا نیز در این گروه قرار می گیرند.

دیوید کورترایت، دبیر مطالعات سیاسی انستیتوی پژوهشهای صلح بین المللی در دانشگاه نوتر دام، اخیرا ً کتابی تحت عنوان "پایان دادن به جنگ اوباما: عقب نشینی مسئولانه از افغانستان " منتشر کرده است. آقای کورترایت پس از انتشار خبر این کشتار خواستار اقدامی اساسی برای پایان دادن به جنگ افغانستان شده است.

در این باره با این استاد دانشگاه گفتگویی داشتم که متن آن به شرح زیر است:

س: منظور شما از لزوم "اقدامی اساسی" برای پایان دادن به جنگ افغانستان چیست؟

"جنون این یک سرباز، جنون آمیز بودن کل این ماموریت را عیان کرده است. هیچ امیدی به یافتن یک راه حل نظامی وجود ندارد و هر تصور دیگری بی اساس است. پس اگر راه حل نظامی در کار نیست، باید به دنبال راهی برای پایان سریع این جنگ باشیم. فکر می کنم برای این منظور به چند اقدام عاجل نیاز است. در گام اول باید عملیات ایذایی متوقف شوند. این یک اقدام اعتماد ساز خواهد بود که می تواند زمینه را برای مذاکره با شورشیان فراهم کند. دوما ً ما باید تلاشمان برای یافتن راه حلی از طریق مذاکره را تشدید کنیم. انرژی بیشتری صرف آن کنیم و این هدف را در راس اولویتهای دیپلماتیک آمریکا و ناتو قرار دهیم و واقعا ً فرایند مذاکرات را سرعت بخشیم. و در وهله سوم من فکر می کنم باید با یک تعهد اساسی، جدول زمانی برای خروج کلیه نیروهای آیساف و ناتو تدوین کنیم. این بدان معنا نیست که باید بلافاصله خارج شویم، بلکه لازم است که بگوئیم ما آمادگی خروج بر اساس یک جدول زمان بندی شده را داریم و در مذاکره با شورشیان از این حربه به عنوان اهرمی برای ایجاد حکومتی دموکراتیک تر و فراگیر تر در کابل و حفاظت از پیشرفهای اجتماعی و اقتصادی که ظرف ۱۰ سال مداخله بین المللی در افغانستان رخ داده استفاه کنیم."

س: شما در کتابتان بر لزوم عقب نشینی مسئولانه از افغانستان تاکید کرده اید. به نظر شما عقب نشینی مسئولانه چه مختصاتی باید داشته باشد؟

"عقب نشینی مسئولانه بدین معناست که ما نیروهایمان را به شیوه ای چند مرحله ای خارج کنیم. این به معنای خیز برداشتن آنی به سمت مبادی خروجی نیست. ما نمی خواهیم مردم افغانستان را همینطور رها کنیم بلکه می خواهیم نسبت به خروج نیروهایمان متعهد شویم، چون می دانیم که صرف وجود نیروهای خارجی است که به شورشها دامن می زند و منشا بسیاری از خشونتهایی است که در افغانستان روی می دهد."

س: در حالی که به واسطه دهه ها جنگ، جامعه مدنی در افغانستان صدمه جدی خورده و تلاشهایی که برای احیای آن انجام شده هنوز تا به ثمر نشستن فاصله زیادی دارد، آیا فکر نمی کنید چنین عقب نشینی ای زمینه را برای سقوط دوباره افغانستان به ورطه بنیادگرایی مذهبی و خشونت فراهم کند؟

"اتفاقا ً جامعه مدنی در افغانستان نسبتا ً پویا است. هنگامی که در ماه اکتبر در کابل بودم، هیات ما با دهها سازمان مدنی، سازمان های غیر دولتی، شبکه های حمایتی زنان و سایر گروه هایی از این دست ملاقات کرد. مردم خواستار پایان جنگ هستند. با هر کسی که صحبت کردیم اعتقاد داشت این جنگ باید پایان یابد، اما آنها همچنین تشخیص می دهند که این فرایند باید به نحو مسئولانه ای انجام شود. مردم خواستار بازگشت طالبان به قدرت نیستند و من فکر نمی کنم چنین اتفاقی شانس چندانی داشته باشد. تعداد نیروهای ارتش و پلیس ملی افغانستان به نزدیک ۳۰۰ هزار نفر رسیده است، و ما می توانیم از این نیرو به عنوان تضمینی برای امنیت کشور استفاده کنیم. اما ما باید به شورشها پایان دهیم و تنها راه برای این کار، خروج نیروهای خارجی و برقراری نوعی مشارکت در قدرت در دولت کابل است که در آن جامعه پشتون و شورشیانی که آنها را نمایندگی می کنند، سهم بیشتری از قدرت داشته باشند."

"اقدام دیگری که باید صورت گیرد، تقویت نقش سازمان ملل متحد به عنوان یک نیروی بی طرف در مدیریت انتقال قدرت است. غیر منطقی است اگر تصور کنیم که نیروهای آیساف و ناتو که یک طرف درگیر در این جنگ هستند می توانند انتقال قدرت را مدیریت کنند. در هیچ فرایند صلحی چنین اتفاقی نمی افتد. شما باید یک طرف سوم را وارد کنید."

مطالب مرتبط