نقاشی های گندمی؛ احیای گنجینه برباد رفته

Image caption استفاده از رنگ‌های شیمایی در این سبک نقاشی اجازه نیست همه رنگ ها از حرارت دادن ساقه گندم به دست می آیند

این ظرافت منحصر به فرد تابلوها بود که مرا از نمایشگاه بین المللی افغان_ ترک به کاشانه ای در تایمنی کابل کشاند، جایی که یک نقاش برای احیای گنجینه از دست رفته خود، تلاش می کند.

اسم این نقاش امان الله است و اسم خانواده اش گندمی و تمام تابلوهای نقاشی اش ساقه گندم.

امان الله گفت: "در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، پدرش شماری از کارهایش را به نمایش گذاشته بوده و محمد ظاهر شاه پادشاه وقت، از هنگامیکه از نمایشگاه بازدید می کرده، به پدرم گفت با این کاری که شما می کنید، خوب است که گندمی تخلص کنید. از آن زمان به بعد همه مارا گندمی صدا می زنند."

پدر گندمی حدود چهار دهه پیش نقاشی با ساقه گندم را در چین آموخت. به کشورش بازگشت و تا امروز با فرزنداش مشغول نقاشی با ساقه های گندم است.

آقای گندمی می گوید این سبک نقاشی در کشور های منطقه چندان عام نیست: "پدرم این سبک را در چین آموخت اما نو آوری هایی کرده ایم که حتی در چین هم معمول نیست.

به نظر می رسد این سبک نقاشی دشواری‌های خاص خود را دارد. امان الله گندمی می گوید کار نقاشی آنها در واقع از کشت گندم آغاز می شود: "ساقه گندم را از وسط نیم می کنیم، آنرا پاک می کنیم، بعد قیچی کاری می شود. پس از آن اثر مورد نظر را نقاشی می کنیم."

استفاده از اتو، برای ایجاد رنگ

وقیتکه به تابلو های ساخته آقای گندمی نگاه می کنید، ده‌ها رنگ به چشم می خورد. اما یک اوتوی برقی تنها وسیله ای است از آن در ایجاد رنگ ها استفاده می شود.

گندمی می گوید در این سبک، اصلا اجازه نیست که از رنگ های دارای مواد کیمیای( شیمیایی) استفاده شود. تمام رنگ ها از حرارت دادن ساقه های گندم ایجاد می شوند ساقه های گندم را با اتو برقی حرارت می دهیم، بسته به میزان حرارت، رنگهای مختلفی به دست می آید.

گنجینه تارج شده

در سالهای جنگ های داخلی، خانواده آقای گندمی نیز مجبور به ترک افغانستان شدند وقتی بازگشتند، خرمنی از تابلوهای او که از ساقه های گندم ساخته شده بودند، در آتش جنگ سوخته بود.

او می گوید: "آن تابلوها برای ما یک اندوخته معنوی بود، وقتی پس از دوازده سال به کشور باز گشتیم، هیچ اثری باقی نمانده بود. حدود پنجاه اثر من و بیش از نود تابلوی پدرم به تاراج رفته بود.

مکثی می کند و بعد می گوید، از دست دادن تابلوی ها برایش تکان دهنده بود. پس از بازگشت دوباره به کار آغاز کرد.

او حالا توانسته است بیش از سی تابلو تازه نقاشی نقاشی کند.

آیا از این پس تابلوهای گندمی، مصون خواهد بود؟ امان الله گندمی پاسخ این سوال را نمی داند، او نگران است، اما کارش را ادامه می دهد.