روزنامه‌های کابل: شنبه، ۹ ثور

بیستمین سالگرد پیروزی مجاهدین افغانستان در هشتم ثور (اردیبهشت) ۱۳۷۱ موضوع اصلی مورد بحث روزنامه‌های چاپ امروز کابل است.

مجاهدین در پی سقوط حکومت دکتر نجیب‌الله در این روز، وارد کابل شدند و پس از آن در هشتم ثور هر سال به مناسبت پیروزی مجاهدین مراسم رسمی برگزار می‌شد، اما در سال‌های اخیر این مراسم به صورت محدود برگزار می‌شود.

روزنامه دولتی انیس از برگزاری مراسمی با حضور حامد کرزی، رئیس‌جمهور و شماری از مقام‌های بلندپایه دولتی در کاخ ریاست‌جمهوری به مناسبت هشتم ثور خبر داده و نوشته است که آقای کرزی گفته است: "به اهداف جهاد در بعضی جاها دست یافته‌ایم و جهت رسیدن به اهداف دیگر آن در تلاش می‌باشیم".

در گزارش این روزنامه دولتی اما توضیح داده نشده است که منظور آقای کرزی از اهداف به دست آمده، کدام‌ها و اهداف به دست نیامده کدام‌ها هستند.

اما ماندگار در سرمقاله خود نوشته است که حکومت عملا جشن پیروزی مجاهدین را در حد "محافل شخصی" محدود کرده و "عظمت و بزرگی آن را انکار" کرده است. به نظر روزنامه، برخی فکر می‌کنند که می‌توانند نشان دهند که به این روز و جان‌فشانی‌های مجاهدین هیچ اهمیتی قائل نیستند.

این روزنامه افزوده است که اگر مراسم جشن پیروزی مجاهدین به دلیل مشکلات امنیتی برگزار نمی‌شود، آیا ضرور نیست که پرسیده شود، بنیادهای منطقی این هراس‌های امنیتی در کجا است؟". ماندگار معتقد است که عنوان کردن احتمال حمله شورشیان به این مراسم، "بزرگ کردن آنها در اذهان عامه" است.

نویسنده همچنین نوشته است که برخی افراد در دستگاه حکومت از روز هشتم ثور دل خوش ندارند و به بهانه‌های مختلف از برگزاری جشن در آن روز جلوگیری می‌کنند. به نظر ماندگار، هدف اصلی آنها این است که این روز کم‌بها جلوه داده شود تا نسل‌های بعدی در مورد آن هیچ حس و شناختی نداشته باشند.

روزنامه چراغ عدم برگزاری جشن پیروزی مجاهدین را "بازی استخباراتی دولت با هشتم ثور" خوانده و نوشته است که از این روز مثل "یتیمی در اختیار دایه‌(ماما)های فرصت‌طلب" و با "سکوت" تجلیل شد، در حالی که به نظر نویسنده، وارثان اصلی آن از صحنه حذف یا به فراموشی سپرده شده‌اند.

سرمقاله‌نویس چراغ افزوده است: این که دولت علاقه‌ای به هشتم ثور ندارد، معلوم است و دولت "در حال پاک کردن آن، از صفحه ذهن مردم و تاریخ کشور است". به نوشته این روزنامه، دولت با ایجاد "ترافیک سنگین" و مسدود کردن راه‌ها، "خواست که به نفرت و حساسیت مردم نسبت به این روز بیافزاید".

این روزنامه در ادامه تاکید کرده است که "بدخواهان خارجی و معامله‌گران حرفه‌ای بدانند که هشتم ثور در عقب خود حمایت میلیون‌ها فرزند این سرزمین خون و شهادت و رشادت را دارد و خشم آنها همواره مانند آتش زیر خاکستر انتقام، می‌تواند گلوی رهبران بی‌احساس و نمک‌نشناس را بفشارد".

اما روزنامه هشت صبح در سرمقاله خود نوشته است که "تجلیل از انقلابی که برخاسته از آرمان‌های یک ملت است، کار حکومت‌ها نیست"، بلکه به نظر این روزنامه، "زوال یک انقلاب زمانی فرامی‌رسد که جشن و تجلیل از آن صرفا جنبه حکومتی به خود گیرد".

نویسنده افزوده است که اگر رهبران جهادی به مردمی بودن انقلاب باورمند هستند، باید پرسید که چرا از آن تجلیل نمی‌شود و چرا مردم در همایش‌های مرتبط با مراسم هشتم ثور جمع نمی‌شوند. هشت صبح معتقد است که بی‌توجهی مردم به هشتم ثور، اعتراض بزرگی از سوی مردم نسبت به پیامدهای این روز است.

این روزنامه جنگ‌های داخلی در دهه هفتاد و ظهور طالبان را "از پیامدهای مستقیم هشتم ثور" دانسته و نوشته است که رهبران جهادی باید به بازخوانی فصل جهاد بپردازند و "اشتباهات" خود را نقد کنند. هشت صبح تاکید کرده است که "ما نیاز داریم که در یک گفتمان سالم به نقد رفتارهای سیاسی رهبران جهاد بپردازیم".

اما روزنامه باور روزهای هفتم ثور ۱۳۵۷ و هشتم ثور ۱۳۷۱، هر دو را "روزهای عبرت" خوانده و نوشته است که "کمونیست‌ها" در هفتم ثور با ساقط کردن حکومت سردار محمد داوود "برادرکشی و خانه جنگی" را آغاز کردند و گروه‌های جهادی هم پس از پیروزی در هشتم ثور، جهاد مقدس را به خانه جنگی تبدیل کردند.

این روزنامه افزوده است که با آغاز جنگ‌های داخلی در دهه هفتاد خورشیدی کشورهای مختلف با حمایت از گروه‌های درگیر جنگ، در امور داخلی افغانستان مداخله کردند و جرایم ضدبشری در کابل در حدی روی داد که در تاریخ افغانستان بسیار کم سابقه داشته است.

باور معتقد است که افغانستان در سی سال گذشته قربانی جنگ‌های استخباراتی شده است و در این مدت انواع حکومت‌ها آمدند و رفتند، حالا وقت آن رسیده است که مردم از گذشته عبرت بگیرند، دست به دست هم دهند و علیه "توطئه‌ها" مقاومت کنند.

مطالب مرتبط