'قیام مردمی علیه طالبان در غزنی گسترش یافته است'

لطف الله کامران حق نشر عکس aljazeera.net
Image caption لطف الله کامران گفت که می خواهد قیام علیه طالبان در سراسر افغانستان توسعه یابد

دهها فرد مسلح در ولایت غزنی علیه گروه طالبان دست به قیام زده و با بیرون راندن این گروه زمینه بازگشایی مکتبها، درمانگاهها و فعالیتهای اجتماعی را فراهم کرده اند.

گفته شده که این افراد به صورت "خودجوش" جمع شده و از کمتر از دو ماه پیش علیه گروه طالبان در ولسوالی "اندر" ولایت غزنی دست به قیام زدند.

لطف الله کامران، فرمانده این افراد در گفتگویی ویژه با بی بی سی گفت "انگیزه اصلی ما این بود که مکتبهای ما بسته بود، کلینیکهای ما بسته بود، بازار ما بسته بود و مردم ما آزادانه زندگی نمی‌توانستند. به همین خاطر مجبور شدیم که دست به قیام بزنیم."

این فرمانده ضدطالبان در غزنی در پاسخ به این پرسش خلیل نوری، خبرنگار بی بی سی که چه کسانی شما را در این قیام همراهی می کنند، گفت "با ما مردم، دانشجویان، ریش‌سفیدان و حتی زنان یکجا هستند."

محمدعلی احمدی، معاون والی غزنی در گفتگویی با بی بی سی از قیام اندر به عنوان "حرکت خودجوش و بر اساس خیزش مردمی" یاد کرد و گفت که این خیزش بدون سازماندهی جناحهای مختلف به روستاها گسترش یافته است.

حق نشر عکس aljazeera.net
Image caption گفته شده که این قیام خودجوش است، اما یک نماینده غزنی در مجلس گفت که فرماندهان سابق حزب اسلامی، ناراضیان گروه طالبان و عوامل دولتی در سازماندهی آن نقش دارند

لطف الله کامران که خود یک مهندس است، گفت که تعداد افراد مسلح تحت فرمان او به ۵۰۰ نفر می رسد، اما عبدالجبار شلگری، نماینده پیشین غزنی در مجلس نمایندگان گفت که تعداد آنها بیش از ۷۰ یا ۸۰ نفر نیست.

آقای کامران همچنین گفت که قیام علیه طالبان از ولسوالی اندر به ولسوالی "گیرو" رسیده و حالا ۳۱ روستا در کنترل افراد تحت امر او هستند و ساکنان آنها از قیام علیه طالبان حمایت کرده اند. به گفته او، در گذشته این مناطق تحت کنترل گروه طالبان بوده اند.

آقای کامران روابطش با دولت را این گونه توصیف کرد "با دولت هم مشکلات داریم، فساد است، ظلم است و بی کفایتی است. از ده سال گذشته تا حال برای ما یک مکتب باز نکرده و حتی از ما نپرسیده که ما در چه حالی هستیم. ما نه از دولت حمایت می کنیم و نه از طالبان."

او در پاسخ به این پرسش که اگر دولت به قیام کنندگان کمک کند، می پذیرد یا نه، گفت "در بخش صحت (بهداشت) و معارف (آموزش و پرورش) هر کمک آنها را می پذیریم، اما در بخش نظامی نه خواسته ایم، نه ضرورت داریم و نه می پذیریم."

وقتی در مورد هزینه های مالی قیام، مواد تدارکاتی و سلاحهای مورد استفاده افراد آقای کامران پرسیده شد، او گفت "چرا این سوال را از مخالفان نمی‌کنید که آنها در ده سال گذشته از کجا تدارکات به دست آوردند. ما از میان مردم برخاسته ایم و از سوی مردم حمایت می شویم."

حق نشر عکس aljazeera.net
Image caption آقای کامران گفته که شمار افراد تحت فرمان او به پانصد نفر می رسد

اما محمدعلی احمدی، معاون والی غزنی گفت "حکومت از خیزش مردمی نه در قالب یک پروسه سیاسی، بلکه صرف به خاطر دفاع از حقوق حقه شهروندان خود در این راستا حمایت کرده است."

او افزود "اردو (ارتش) ملی و پلیس ملی در هر جایی که برخورد بین مردم و گروههای متجاوز طالبان صورت گرفته، وارد معرکه شده و کوشش کرده اند که از مردم بیگناه حراست و نگهبانی کنند."

لطف الله کامران در مصاحبه خود همچنین تاکید کرد که به هیچ صورت نمی‎خواهد قیامش تنها در غزنی محدود باشد، بلکه می خواهد این قیام در سراسر افغانستان توسعه یابد.

از سوی دیگر محمدعلی علیزاده، نماینده ولایت غزنی در مجلس نمایندگان به بی بی سی گفت که عمدتا فرماندهان سابق حزب اسلامی، ناراضی‌های خود گروه طالبان و برخی عوامل استخباراتی دولت افغانستان در سازماندهی این قیام نقش دارند.

به گفته او، لطف الله کامران خود یکی از اعضای پیشین و ناراضی گروه طالبان است.

مطالب مرتبط