نیمی از جاده‌های بازسازی‌شده افغانستان ویران شده، مشکل چیست؟

به روز شده:  05:34 گرينويچ - 26 اوت 2012 - 05 شهریور 1391

نجیب‌الله اوژن، وزیر فواید عامه: "اکنون ۳۰ درصد وزارت من را کارمندان تخصصی و ۷۰ درصد آن را کارمندان اداری تشکیل می‌دهند"

افغانستان در سالهای اخیر به‌ارزش بیش از هشت میلیارد دلار برای بازسازی بزرگر‌اه‌ها سرمایه‌گذاری کرده، اما اکنون نزدیک به نیمی از این جاده‌ها از کار افتاده‌است.

حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان از روزی که به کرسی قدرت تکیه زد، با هیجان و حرارت از بازسازی جاده‌های افغانستان بویژه جاده حلقه ای که مناطق جنوب و شمال را به کابل پایتخت وصل می کند، یاد کرد و این پروژه را اولویت اصلی اداره‌اش قرار داد.

در یازده سالی که گذشت، بخش عمده‌ای از آن آرزوهای رئیس جمهوری به حقیقت پیوست و بزرگ‌راه‌های اصلی افغانستان آسفالت شدند.

اما یک گزارش وزارت فوائد عامه، که مسئول امور جاده‌ها در افغانستان است، نشان می‌دهد که اکنون جاده‌هایی به ارزش ۳ میلیارد و شش‌صد میلیون دلار به بازسازی دوباره نیاز دارند.

به‌گونه مثال، آسفالت بخش زیادی از شاهراه تقریباً ۵۰۰ کیلومتری کابل- مزارشریف از بین رفته‌است.

مقام‌های افغان علت آن را رفت و آمد بی‌رویه وسایط سنگین وزن می‌دانند.

گذر از هفت خوان

روزانه هزاران موتر در این بزرگراه رفت و آمد می‌کنند؛ جاده‌آسفالتی که کابل را به کشورهای آسیای مرکزی وصل می‌کند، در برخی جاها اکنون بیشتر شبیه به جوی شده‌است.

سه سال بیش نیست که بخشی از این جاده‌ها احداث شده و دوباره از کار افتاده‌است

اما با همه این رفت و آمدها، سه سال بیش نیست که بخشی از این جاده‌ها احداث شده و دوباره از کار افتاده‌است.

مسافرانی که با من همراه شده‌اند، می‌گویند سفر به مزارشریف باز هم به گذر از هفت خوان رستم شبیه شده است. بسته شدن راه‌ها در جاده‌های پرخم و پیچ و باریک سالنگ، از خطر خالی نیست.

سوال این است که عمر یک جاده آسفالتی چقدر است؟

سید مسعود، استاد اقتصاد دانشگاه کابل می‌گوید: "حداقل عمر پروژه‌های زیربنایی مانند شاهراه‌ها باید ۱۲ سال باشد. در آلمان مثلاً عمر جاده‌ها بین ۵۰ تا ۱۰۰ سال برآورد شده."

این اقتصاددان افغان می‌گوید: "دولت افغانستان باید جزئیات قراردادهای احداث بزرگراه را مشخص می‌کرد و در آن روشن می‌شد که هر جاده با فشاری که روی آن خواهد آمد، چقدر دوام خواهد کرد؟ چه کسی مسئولیت حفظ و مراقبت آنها را به عهده خواهد داشت و اگر در چند سال ویران شود، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟"

'حیف و میل'؟

هر کیلومتر از بزرگراه‌های شمال با هزینه نزدیک به ۷۰۰ هزار دلار احداث شده که نرخ خیلی پایین‌تر از نرخ معمول در جهان نیست. اما کار احداث آنها به شرکت‌های مختلفی واگذار شده بود که برخی حتی پروژه را نیم‌کاره رها و فرار کرده‌اند. دولت قادر به پیگیری و محاکمه خیلی از آنها نشده‌است.

منتقدان دولت می‌گویند بخش عمده از این پولها حیف و میل شده‌است

منتقدان دولت می‌گویند بخش عمده از این پولها حیف و میل شده‌است.

با این حال، شش ماه است که وزیر جدید فوائد عامه به کار آغاز کرده‌است. نجیب‌الله اوژن بار دیگر بازسازی جاده کابل-شمال را در اولویت کاری خود قرار داده‌است. میراثی که برای او مانده، نیمی از جاده‌های افغانستان است که به بازسازی جدی و فوری نیاز دارند.

آقای اوژن می‌گوید: "ما باید توجه خاصی به حفظ و مراقبت جاده‌ها داشته باشیم. اکنون ۳۰ درصد وزارت من را کارمندان تخصصی و ۷۰ درصد آن را کارمندان اداری تشکیل می‌دهند. این وضعیت باید دگرگون شود."

حل مشکل جاده‌های افغانستان محاط به خشکه، پول زیاد می‌خواهد و اراده قوی. جهان تا امروز ۸ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار صرف این پروژه کرده. نگرانی عمده اما این است که تا چه زمانی کمک‌کننده‌ها این دلگرمی را خواهند داشت؟

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.